Gruzja – ziemia Bogarodzicy

Po wniebowstąpieniu Chrystusa, Bogarodzica i apostołowie ciągnęli losy kto i gdzie ma się udać, by głosić Ewangelię. Bożej Rodzicielce przypadła Iweria, ówczesne królestwo z którego powstała dzisiejsza Gruzja. Kiedy Matka Boża, chciała wyruszyć w drogę, ukazał się jej anioł, który przykazał zostać w Jerozolimie. Wtedy Bogarodzica przywołała apostołów Andrzeja i Szymona Kananejczyka i ze swoim błogosławieństwem wysłała ich do Iwerii. I tak to, stała się Gruzja jednym z czterech ziemskich dziedzictw Bogarodzicy, miejscem wyjątkowym, otoczonym szczególną łaską. Tu chrześcijaństwo ma korzenie apostolskie. Zaszczepili je właśnie apostołowie Andrzej i Szymon Kananejczyk, według niektórych przekazów dotarł tu także apostoł Bartłomiej. Już na początku IV wieku na tej ziemi zorganizowane były struktury hierarchii kościelnej, a dwóch tutejszych biskupów brało udział w I Soborze powszechnym w Nicei w 325 roku. IV wiek to też czasy św. Niny, którą później Cerkiew nazwała „równą apostołom”. Dzięki niej, chrzest przyjął król Mirian, a wraz z tym jak chrześcijaństwo stało się religią państwową nastąpił i rozwój kulturalny. Już pod koniec V wieku, Biblia i niektóre księgi liturgiczne były przetłumaczone na język gruziński, a życie duchowe narodu utwierdzały monastery. I tak, prawdopodobnie w 475 roku, Cerkiew Gruzji otrzymała autokefalię od Patriarchatu Antiocheńskiego, a w pierwszej połowie XI wieku, stała się patriarchatem. Kolejne wieki przynosiły krzepnięcie wiary, ale też najazdy Turków, Mongołów i ponownie Turków. Wielu pobożnych mnichów i świeckich chrześcijan poniosło męczeńską śmierć. Gruzini odzyskali niepodległość w połowie wieku XVIII. Na krótko jednak, bo koniec tego samego wieku przyniósł początek zależności od Rosji. Po utracie niepodległości przez państwo, autokefalię utraciła też Cerkiew. Niezależność państwową i kościelną udało się odzyskać w roku 1917. I znów na krótko, bo już w 1922 Gruzja została włączona do Związku Radzieckiego, i rozpoczęły się bolszewickie represje wobec Cerkwi. W 1943 roku Cerkiew rosyjska uznała autokefalię Cerkwi gruzińskiej, a 1989 roku potwierdził ją patriarcha Konstantynopola. Teraz na czele Cerkwi gruzińskiej stoi patriarcha-katolikos Eliasz II, którego wierni darzą wielkim szacunkiem.

Przyroda, zachwycająca swym pięknem i ogromem, wielowiekowe ikony, cerkwie i monastery, wielcy święci żyjący przed wiekami: oświecicielka Gruzji Nina, pokorny Dawid z Garedży, mądra władczyni car Tamara, współczesny święty starzec Gabriel, szczerze serdeczni Gruzini z arcybiskupem Nikozi i Cchinwali Izajaszem na czele - tego "dotknęła" nasza grupa, która przygotowywała w Tbilisi wernisaż wystawy „Kolory prawosławia. Polska”. I tym chcemy się z Państwem podzielić.

Autorzy zdjęć: ks. Łukasz Godun, Mariusz Nikiciuk, Natalia Klimuk, Justyna Jakubowska, Magdalena Kucharewicz, Mira Dudel

Autorka tekstu: Natalia Klimuk

— Magdalena Kucharewicz