A jeśli jesteśmy gorsi niż Herod...?
Każdy z nas ma potencjał, by być tak samo zły jak Herod, a nawet jeszcze bardziej. Zostaliśmy oświeceni przez Ducha Świętego, a mimo to czasami wybieramy upadek, bez dążenia do pokuty i powrotu.
Czy wierzysz w to?
"Nowa obecność Greckiego Kościoła Prawosławnego w życiu Ameryki stała się możliwa dzięki wierze jednego niezwykłego człowieka, którego postawa w obliczu gróźb przyniosła owoce znacznie wykraczające poza wszystko, co mógł sobie wyobrazić."
Łzy Bożego Dzieciątka
Małe, ciche dziecko, zawierające w sobie wszystkie słowa tego wszechświata, które widzimy dziś na ikonach i w naszych duszach, jest Bogiem-Człowiekiem, Który zbawi całą ludzkość.
Chrzest Jezusa Chrystusa
Wierzymy, że wszystko, co zostało podjęte przez Pana, zostało podjęte dla nas i dla naszego zbawienia. Jezus nie potrzebował chrztu dla Siebie. Został ochrzczony dla nas. Czyniąc to, przekształcił jedynie symboliczny chrzest wodny Jana Chrzciciela w chrzest w moc.
To, co otrzymujemy, nie jest naszą własnością: świadectwo Makarego Wielkiego
W momencie, gdy zaczynamy odczuwać, że poprzez te wielkie rzeczy doświadczamy wywyższenia własnego ja, musimy uznać, że mamy jeszcze do wykonania wielką duchową pracę.
Chrystus na pewno cię znajdzie
Na początku to Bóg zrobił pierwszy krok. On był pierwszym, który nas pokochał. Aby i teraz uczynić ten krok, musi jednak znaleźć miejsce w naszej duszy.
Dzieci jednego Ojca
Jeśli jesteśmy dziećmi jedynego Boga - a takowymi chcemy być - to czymże jak nie szacunkiem względem siebie i wzajemną miłością udowodnimy Mu, że jesteśmy dla siebie braćmi? - abp Jakub
Nie tylko w Betlejem śpiewali aniołowie
Słowo „anioł” oznacza „posłaniec”, albowiem aniołowie ogłaszali ludziom wolę Bożą. Ale aniołowie są nie tylko posłańcami, są także śpiewakami, dyrygentami niebios. Pieśń jest harmonią dźwięków i słów, myśli i uczuć. Pieśń jest okrzykiem z głębi serca
Chrystus, nasz duchowy fundament
Jezus wzywał do skruchy jako cudu wewnętrznego odnowienia, radykalnego zwrotu ku Bogu z głębi serca, jakościowej więzi miłości z Bogiem, poświadczonej przez głęboką duchową przemianę serca, umysłu i czynów.
Anioł do św. Antoniego: Czyń tak, a będziesz zbawiony
Być chrześcijaninem to nie stać w kącie i czekać, aż zbawienie przyjdzie do mnie.
Wołając z daleka
To jest nasze zadanie- naśladowanie dziesięciu trędowatych. To jest dzieło naszego życia, wołać do Boga całym sercem, z wiarą, że Jezus Chrystus uzdrowi trąd naszych dusz, tak jak uzdrowił fizyczne cierpienia tych, którzy do Niego wołali.
Bojaźń przed Bogiem w człowieku
Tej bojaźni nam brakuje. Widzimy Boga wysoko na niebiosach, widzimy Go w cerkwi, na ikonie, ale często nie widzimy Jego śladu w człowieku, który jest obok nas.
Kiedy przychodzi do nas Bóg
Bóg jest zawsze i wszędzie, jest nie tylko blisko nas, nie tylko wokół nas, ale przede wszystkim jest w nas. Nie ma takiego zakątka czy miejsca na świecie i w nas, gdzie by Go nie było.
Niedziela Zacheusza – Wielkopostna wędrówka (1)
Celnik Zacheusz pokazuje nam przykład pragnienia skierowanego na Chrystusa, a także nawrócenia.
Dążenie do ujrzenia Jezusa
Dzisiaj, gdy stoimy u progu Wielkiego Postu, Kościół daje nam w ewangelicznej historii Zacheusza ikonę wielkopostnej podróży, która nas czeka. Jest to właśnie ikona, ponieważ wszystko dzieje się jakby w mgnieniu oka, jako jeden obraz przesuwający się przed naszymi oczami.
Święty Jan Klimak: Przystąpmy do dobrego boju z radością i miłością
Nie bójcie się, że wasz grzech jest zbyt wielki, że wasza skrucha jest zbyt słaba, że wasze nawyki są zbyt zakorzenione.
Społeczeństwo i jego demony
Jeśli odrzucimy przekonanie, że nasi wrogowie są istotami duchowymi, to jedynymi wrogami, którzy pozostaną, będą istoty ludzkie. I tak, gdy nieuchronnie stajemy w obliczu wszelkiego zła, tragedii i bólu życia na tym świecie, obwiniamy za to wszystko siebie nawzajem.
Śmiałość Abrahama
Bóg natury działa w pojedynkę. Bóg historii przymierza zaś działa w kontekście relacji. Abraham reprezentuje transformację idei Boga – od Boga pojmowanego jako samotny Twórca Natury do Boga jako samoograniczającego się przymierzem Pana historii (D. Hartman)
Język niegodności
To słownictwo nie opisuje naszego zewnętrznego statusu sakramentalnego, ale wewnętrzny stan serca walczącego o uświęcenie i jego ciągłą walkę z pokusami i ciemnością. Ten wewnętrzny człowiek nie patrzy na świat, z którego zostaliśmy wyzwoleni, ale na Boga i linię mety, do której musimy dotrzeć.
