Miłość gwarantem jedności z Bogiem
Osiągnięcie życia wiecznego jest uwarunkowane poznaniem Boga. By Go poznać, potrzebne są łączność i jedność z Nim. Osiąga się je poprzez wysiłek życia według Ewangelii. Niezbędne jest też życie w łasce Świętego Ducha i uczestnictwo w sakramentach.
Pamięć o Bogu jest ważniejsza niż oddech
Pamięć o Bogu powinna być przechowywana bardzo głęboko, w najgłębszych zakamarkach naszej duszy – w naszej podświadomości. Nie oznacza to wcale, że musimy nieustannie czytać i mówić o Bogu. Możemy zajmować się naszymi codziennymi sprawami, nie tracąc poczucia Jego obecności.
O co chodziło Jezusowi?
O co chodziło Jezusowi? Jakie były Jego cele? Jakie były zasadnicze cechy Jego posługi? W jaki sposób Jego życie i praca są powiązane z naszym życiem dzisiaj? Werset z czytania Ewangelii wg św. Mateusza 9, 27-35 daje nam podsumowanie służby Jezusa na ziemi.
Jestem z wami na zawsze
Jezus Chrystus wstąpił do nieba, by być z nami na zawsze. Jest On bowiem w swojej Cerkwi, a Cerkiew jest Jego Mistycznym Ciałem. Każdy ochrzczony jest cząstką tego Ciała i żyjąc w Nim, realizuje swoje zbawienie.
Żyję już nie ja
Kiedyś myślałem, że krzyż Chrystusa był czymś, na czym zawiesiliśmy nasze grzechy, abyśmy później nie musieli za nie cierpieć. To było dość płytkie spojrzenie na krzyż. Jezus uczynił go czymś więcej. Zrozumiałem, że Krzyż musi przenieść się z Golgoty do mojego serca.
2 minuty z Ojcami: niewyrażalne zjednoczenie
Kiedy my, wierni, godnie spożywamy to Jego Ciało, mamy w sobie całego wcielonego Boga, naszego Pana Jezusa Chrystusa – św. Symeon Nowy Teolog.
Pierwotna treść
Według nauki chrześcijańskiej wiara jest wyzwoleniem od wszelkiego fałszywego absolutyzmu, albo — mówiąc językiem religijnym — od bożków.
Boga widzimy oczami duszy
Bóg przemawia do nas na różne sposoby, nie rozumiemy jednak tej mowy. Daje nam znaki w postaci różnych wydarzeń, lecz ich nie dostrzegamy. Choć wydaje się nam, że mamy oczy otwarte, to jednak często jesteśmy ślepi duchowo. By przejrzeć, potrzebujemy pomocy Chrystusa.
Żyć rytem paschalnym
Duchowy rozwój człowieka przebiega w trzech fazach, opisanych w Piśmie Świętym: fazie sługi, fazie najemnika i fazie syna. Odpowiadają one trzem cnotom teologicznym – wierze, nadziei i miłości. Każdy z tych etapów znajduje swój wyraz w jednym z trzech porządków liturgicznych.
Tatuaż na naszej istocie
Życie duchowe to nie tylko wysiłek i ból, trwająca całe życie walka bez sukcesów. Z pewnością to nie tylko okres duchowej posuchy, ale także czas łaski, potężnej radości i odpoczynku. Bez nich nie wytrzymalibyśmy.
2 minuty z Ojcami: Rzeczy, które pozostają
Dziwię się bardzo, widząc, że ludzie wykazują tyle zapału i namiętnej troski o to, co przemija i podlega zniszczeniu - św. Bazyli Wielki.
Dwie ścieżki
Zwrócenie się ku niegodziwości jest dla nas nieskończenie łatwiejsze niż zwrócenie się ku dobroci, ku Bogu. Jesteś jednym ze stworzeń Bożych, On wspiera cię, nieustannie nawołuje do twojego prawdziwego celu - żywej relacji z Nim, a ty jednak nieustannie skłaniasz się ku przeciwnemu.
2 minuty z Ojcami: Nie ustawajmy w gorliwości
Jeśli nie zauważamy postępu w naszym życiu, oznacza to, że ponosimy duchowe straty - abba Teodor.
Na ostatniej głębi
Właśnie to jest wiecznym nieszczęściem człowieka – widząc światło, wybierać ciemność.
Modlitwa szczerą rozmową z Niebiańskim Ojcem
Czcić Boga w duchu to nie ustami, lecz sercem – skruszonym sercem. Czcić Go w prawdzie to znaczy stanąć przed Nim takimi, jakimi jesteśmy, bez zakłamania, przyznając się do swoich słabości i grzechów. Bóg wie o nas wszystko, chce jednak, byśmy to my byli przed Nim szczerzy do końca.
Jak będziemy żyć po Passze?
Jak żyć po Wielkanocy – mało kto się nad tym zastanawia. Jak to się mówi, pożyjemy - zobaczymy. A jednak trzeba o tym myśleć. W końcu to nasze życie, a mamy je tylko jedno. I trzeba je przeżyć właściwie, żeby sumienie nie robiło nam wyrzutów i nie było nam wstyd.
Miłosierdzie, które daje życie
Kobieta cudzołożna. Ci, którzy ją pochwycili, chcieli wyłącznie jej krwi; Jezus chciał jej transformacji. Im zależało na jej śmierci; Jemu – na jej życiu. Oni ją potępili; On ją wyzwolił. Jakiego więc Boga doświadczyła? Boga Prawa – czy Boga łaski?
