Jak często przychodzimy wielbić Boga w cerkwi?
Zanim pandemia przerwała nam życie i zmieniła nasze wzorce zachowań, pojawiało się coraz więcej statystyk, które pokazywały wpływ naszego świeckiego społeczeństwa na życie religijne i wierzenia.
Kogo pocieszy Pocieszyciel?
Kiedy chrześcijanin stara się wypełniać przykazania Chrystusa, zaczyna rozumieć, że jest to ponad ludzkie siły. I czym więcej starań pokłada, widzi, że meta jest coraz dalej. W tej bitwie z samym sobą i szatanem przegrany jest wcześniej wytypowany, jeśli tylko brakuje Bożej pomocy.
Narodziny Kościoła
Święty Duch nigdy nie zgaśnie i nigdy nie wyschnie w Kościele. Nie mają racji ci, którzy myślą, że jedynie w pierwszych latach Kościoła Duch Święty został obficie wylany, a dziś Jego łaska wyschła i tylko w małych porcjach jest wylewana na nielicznych.
Wspominać i dzielić się naszym chrztem
Chrzest i nowe życie w Chrystusie to ogromny dar, dlatego Kościół od samego początku nie wahał się chrzcić niemowląt. To, że myślimy, że dziecko nie ma świadomej zdolności zrozumienia daru nowego życia, nie oznacza, że powinniśmy odmawiać mu tego daru!
Świętość Pięćdziesiątnicy
Początkiem świętości są serce i umysł - całkowicie otwarte na to, co jest rzeczywiste zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Prawdziwe pokajanie przychodzi, gdy widzimy prawdę i jesteśmy gotowi przyjąć ją bez wymówki i bez osądu.
Dar słyszenia
Kościół potrzebuje Pięćdziesiątnicy nie jako historycznego punktu orientacyjnego, ale jako żywej, wiecznie trwającej rzeczywistości duchowej. Odniesiona „do przeszłości”, przestaje być żywą, przemieniającą, tworzącą życie, poruszającą siłą, bez której Kościół pozostałby faktem historycznym, muzeum,
Modlitwy odmawiane na kolanach w święto Pięćdziesiątnicy
Po raz pierwszy od Wielkanocy klękamy w czasie modlitwy
Mowa wypełniona Łaską Pięćdziesiątnicy
Znalazłem trzy kryteria pomocne w określeniu tego, co powinienem powiedzieć, kiedy myślę, że muszę coś powiedzieć. Są to: prawda, miłość i konieczność.
Z myśli świętego biskupa Teofana Zatwornika
Zapraszamy do lektury ostatniej z cyklu myśli, na niedzielę Pięcdziesiątnicy
Oziębienie wiary - czy to normalne?
Każdy chrześcijanin musi przejść przez wątpliwości. W wątpliwościach, pytaniach i dążeniu do głębszego zrozumienia nasza wiara pogłębia się. Tam, gdzie nie ma wątpliwości, nie ma też głębi.
Piękno świętości niesie niespodzianki
Piękno świętości jest w obliczu mniszki. Piękno nietknięte żadnymi sztucznymi, chemicznymi lub kosmetycznymi środkami może cię oszołomić, zwłaszcza że szata uniemożliwia oglądanie reszty ciała.
Bądź moją tarczą
Rzeczywistość współczesnej wojny z całą jej brutalnością zdecydowanie przyćmiła wszelkie rozmowy o chwale wojny, które mogły inspirować naszych przodków. A chrześcijanie, choć nie są oddani ścisłemu pacyfizmowi, są przynajmniej oddani życiu w pokoju i przebaczeniu.
Zwrot talentu
Nasze życie, z tym wszystkim co nas spotyka - radosnym i gorzkim, przytłaczającym i inspirującym - to nieprzerwany dialog Boga z nami. I jeśli świadomie uczestniczymy w tym dialogu, to nasze życie nabiera wartości. A to z kolei oznacza pewność sensu, jasność celu i stabilność oparcia.
Smutek Wniebowstąpienia
Smutek na ogół jest stałym towarzyszem człowieka. Ten, kto się nie smuci, nie jest zbawiony. Czy dusza może nie odczuwać smutku, jeśli jest oddzielona od Boga?
Prawdą jest to, co istnieje
Życie jest właściwie przeżywane tylko wtedy, gdy opiera się na tradycji. Tradycja oznacza „przekazywanie”. Tradycyjna egzystencja to taka, w której wszystko pojawia się najpierw jako dar. Taka jest prawdziwa natura życia - nie tworzymy go, my je otrzymujemy.
Czy można żyć w świętości w tym świecie?
Chrystus i Jego przesłanie są dobrze znane, ale ukryte pod warstwami źle zapamiętanej i wybiórczo opowiedzianej historii Zachodu. Wszyscy znają imię „Chrystus”, ale bardzo niewielu kojarzy je z czymś, co daje życie.
Pouczenie na Święto Wniebowstąpienia - cz. 2
Wzniósł się Pan nasz od nas na niebo po to, żeby na niebiosach przygotować nam miejsce, gdzie moglibyśmy żyć wiecznie i współkrólować z Nim, Panem naszym.
Pouczenie na Święto Wniebowstąpienia - cz. 1
Pan nasz wzniósł się od nas na niebo po to, żeby patrzeć na nas z wysoka, jak ojciec na dzieci, jak pasterz na owce, jak orzeł na pisklęta, jak dowódca na swoich żołnierzy - żeby widzieć każdego, żeby znać potrzebę i żądania każdego, i żeby każdemu okazać pomoc.