Z głębokości wołam do Ciebie, Panie...
Może najbardziej autentyczna jest ta modlitwa, ta rozmowa z Bogiem, która nie chwali, nie prosi, nie składa dziękczynienia, lecz jest wołaniem pośród trudności i zamętu? Ta, która wyraża nasze uczucia, myśli, wątpliwości – nieuporządkowane, niewygładzone, brutalnie szczere...
Zrodzeni ku śmierci. Czego uczy nas próba Abrahama
Nasze życie jest ulotne. Czasem znikamy nagle, czasem to trwa. Żyjąc, już umieramy - jak dla Abrahama jego syn po nakazie złożenia go w ofierze. Abraham to wzór wielkiego posłuszeństwa Bogu, gotowego poświęcić to, co najcenniejsze, co najdroższe sercu. Co dało mu siłę, by przejść przez tę próbę?
Cisza pełna obecności Boga
Cisza nie jest brakiem głosu. Jest dostrojeniem się serca do innej niż ziemska częstotliwości, jest aktywną kontemplacją obecności Boga obok i w nas, przejściem duchowym do Jego rzeczywistości, która już tu jest dostępna. Cisza może być modlitwą. Wtedy modli się serce.
Bóg jest obecny w zwyczajności
Przez większość dni nie budzimy się odrzucając Boga. Budzimy się przytłoczeni życiem. Właśnie tam spotyka nas Ewangelia. Nie w dramatycznym momencie. Nie w idealnej modlitwie. Ale w tym cichym westchnieniu przed wstaniem z łóżka.
Wy jesteście Moimi przyjaciółmi, jeśli czynicie, co wam przykazuję
Odnalezienie zagubionego jest dla Boga największą radością. By go odnaleźć, Bóg czasem używa ludzi, swoich przyjaciół, z którymi chce dzielić tę radość. A jeśli Bóg jest miłością, i jeśli ta miłość jest przyczyną i sposobem Jego działania, Jego przyjaciele nie mogą czynić inaczej.
Właściwy czas
Tak często stajemy się niecierpliwi, bo wierzymy tylko w to, co widzą nasze oczy. Modlimy się, czekamy, a kiedy nic się nie zmienia, myślimy, że Bóg o nas zapomniał.
Krzyż znakiem największej miłości Boga
Z narzędzia kaźni krzyż stał się narzędziem naszego zbawienia. Dzisiaj, kłaniając się krzyżowi i całując go, czcimy cierpienia i śmierć naszego Zbawiciela. Chlubimy się krzyżem, który dla nas jest i mocą, i chwałą, i mądrością Bożą, przez którą Bóg zbawia świat.
Sakrament o długości całego życia
Niekiedy mamy dość samych siebie, naszego wewnętrznego chaosu i bardzo potrzebujemy spokoju. Ale co może nam dać ten spokój pośród niespokojnego ziemskiego życia? Tylko całkowite zaufanie do Tego, który zna prawdę o nas i który zawsze wie, co z nami zrobić.
Stawać się nowym człowiekiem w Chrystusie
Dobroć jest wygodna. Świętość jednak jest kosztowna. Co innego lubić Jezusa, gdy nas pociesza, a co innego naśladować Chrystusa, gdy prosi nas o przebaczenie osobie, która nas zraniła, o walkę z namiętnościami, o ukorzenienie się, o pokutę, o uwolnienie się od wersji siebie, którą wciąż chronimy.
Kto jest bogaty? Kto jest biedny?
Możemy być bogaci lub biedni pod względem pieniędzy, wpływów, zdrowia, wykształcenia, przyjaciół, szczęśliwego małżeństwa, kochającej rodziny, troskliwej i kwitnącej wspólnoty chrześcijańskiej. Pan kocha biednych i potrzebujących w szczególny sposób. Sam postawił się w ich cierpieniu i potrzebie.
Jesteśmy dziećmi Bożymi
Ludzka miłość również jest darem zasianym w naszych sercach przez Boga. Ludzka miłość jest pierwszą szkołą Bożej dobroci, objawiającą się w małżeństwie i rodzinie, gdzie wszyscy po raz pierwszy doświadczamy, co to znaczy kochać i służyć innym.
O szacunku w komunikacji w dobie cyfrowej wulgarności
Dzisiaj, gdy świat tak bardzo potrzebuje pojednania i wzajemnego zrozumienia, umiejętność ostrożnego wypowiadania się to nie tylko kompetencja psychologiczna, ale także chrześcijańska służbę. Każde słowo wypowiedziane z miłością to wkład w uzdrowienie relacji międzyludzkich.
Uwielbijmy kapłanów-męczenników!
Homilia z okazji pierwszej rocznicy kanonizacji Męczenników Katyńskich, wygłoszona 17 września 2026 r. przez abp. Jerzego (Pańkowskiego) w katedralnej cerkwi Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego pw. św. Jerzego Zwycięzcy w Warszawie.
Kościół - szpital czy prywatna klinika
Jezus przykazał uczniom: "Uzdrawiajcie chorych, trędowatych oczyszczajcie, zmarłych wskrzeszajcie, demony wyrzucajcie, darmo otrzymaliście, darmo dawajcie". Darmo otrzymaliście - w tych dwóch słowach kryją się całe piękno i ogrom miłości i miłosierdzia Boga. Nie uczyniliśmy nic, aby na to zasłużyć.
Opłakujmy dzień, w którym nie zaznaliśmy cierpienia...
Czytam u Świętych Ojców, że wielu z nich prosiło Boga o cierpienia, a dzień spędzony bez trosk opłakiwali jako stracony. Przez lata nie potrafiłem tego zrozumieć ani pojąć. Ale kiedy sam zacząłem z uwagą przechodzić przez tygle cierpień, dostrzegłem w tym ogromną korzyść dla duszy.
Ziarno Bożego słowa
W sercu każdego z nas Bóg zaszczepił ziarno Ojcowskiej Miłości – Krzyż Golgoty. Ofiara Zbawiciela uwolniła nas od zła. Dała rzeczywistą wolność życia wiecznego. Zbadajmy siebie, swoje sumienie. W duszy którego z nas ziarno Słowa Bożego znalazło żyzny grunt?
Dlaczego prawosławni chrześcijanie czczą ikony
Bóg stał się człowiekiem i zamieszkał wśród nas. To jest wiara chrześcijańska. To nie teoria filozoficzna, ale doświadczenie obejmujące nasze zmysły. Nie znamy Boga z ksiąg. Znamy Boga przez doświadczenie. W wierze prawosławnej mamy doświadczenie zmysłowe za każdym razem, gdy wchodzimy do cerkwi.
Chwała Bogu za ten dzień
Wdzięczność pod koniec dnia nie polega na udawania, że wszystko było łatwe. Chodzi o zauważenie delikatnych darów, które Bóg umieścił na twojej drodze – siły, o której istnieniu nie wiedziałeś, drobnej życzliwości, którą otrzymałeś, chwili spokoju, która cię zaskoczyła.
Wybierz Raj
Kościół nigdy nie mówi o Raju jako abstrakcyjnej idei. Mówi o nim jako o komunii. Adam nie został wygnany za to, że zjadł owoc, ale dlatego, że wybrał oddzielenie zamiast zaufania.
Niepohamowana cnota
Nadzieja nie jest obietnicą, że za naszego życia wszystko będzie dobrze. Naszą nadzieją jest raczej Krzyż Chrystusa, ukrzyżowanego Zbawiciela. Naszą nadzieją jest wiara, że ukrzyżowany Zbawiciel zjednoczył się z ludzkością, a w szczególności z naszymi dziećmi. Nie opuści ich ani nie porzuci.