Zostań przyjacielem cerkiew.pl
ABRAHAMIUSZ SMOLEŃSKI, mnich (Prepodobnyj Awraamij, archimandrit Smolenskij), 21 sierpnia/3 września.
Urodził się w drugiej połowie XII w. w zamożnej smoleńskie rodzinie. Jego rodzice mieli już dwanaście córek i z przyjściem na świat jedynego syna wiązali duże nadzieje, pragnąc by został spadkobiercą rodu. On jednak wybrał inne życie. Po śmierci rodziców rozdał część majątku biednym, a pozostałą przekazał cerkwiom i monasterom. Sam udał się do znajdującego się nie opodal Smoleńska monasteru i złożył śluby zakonne.
Abrahamiusz zajmował się głównie przepisywaniem świętych ksiąg. Pokorny i mądry mnich o surowym i zapalczywym usposobieniu spędził w monasterze ponad trzydzieści lat i dopiero wówczas, w 1198 r., ihumen przekonał go, aby zgodził się zostać wyświęconym na kapłana. Od tej chwili Abrahamiusz sprawował funkcję ojca duchowego wspólnoty. Popularność jaką się cieszył wywołała zazdrość wśród mnichów, przez co po pięciu latach musiał przenieść się do znajdującego się w samym Smoleńsku monasteru pw. Podwyższenia Świętego Krzyża. Jednak i tu jego popularność nie spodobała się duchowieństwu oraz władzom miasta. Oskarżono go o cudzołóstwo, szerzenie herezji i czytanie zakazanych ksiąg. Na sądzie został uniewinniony, lecz zabroniono mu odprawiania nabożeństw i skierowano z powrotem do rodzimego monasteru.
W tym samym czasie Ziemię Smoleńską nawiedziła straszna susza. Biskup Ignacy, który uczestniczył w sądzie nad św. Abrahamiuszem, zrozumiał, iż jej przyczyną jest bezpodstawne oskarżenie niewinnego mnicha. Zaprosił go do siebie i prosząc o wybaczenie zezwolił na odprawianie nabożeństw. Wówczas spadł ulewny deszcz. Abrahamiusz został bardzo wymagającym przełożonym nowego monasteru. Zmarł w 1221 r. Do grona świętych został zaliczony w 1549 r. W 1611 r. jego relikwie, w obawie przed polskimi wojskami, ukryto w podziemiach rodzimego monasteru.
Kult świętego rozprzestrzenił się głównie na Ziemię Smoleńską, a później na Białoruś.
Święty przedstawiany jest głównie jako stary mnich w czarnym habicie, z długą i spiczastą siwą brodą oraz łysiną czołową. Dłonie ma wyciągnięte w geście modlitewnym lub trzyma w nich czotki (z gr. komboskion).
Imię Abrahamiusz pochodzi od hebrajskiego imienia Abraham - "ojciec wielu narodów".
opr. Jarosław Charkiewicz