Zostań przyjacielem cerkiew.pl
DAWID Psalmista, prorok, król izraelski (Błagowiernyj Dawid Psałmopiewiec, car Izrailskij), niedziela św. Praojców i niedziela po Bożym Narodzeniu.
O życiu króla Dawida opowiada głównie I Księga Samuela. Był najmłodszym z synów Jessego z rodu Judy. Zajmował się wypasaniem owiec, był jednak człowiekiem niezwykłym. Spośród innych wyróżniał się mądrością, męstwem, cierpliwością, pokorą, delikatnością serca, pobożnością oraz głęboką wiarą w Boga i miłością do Niego.
Dawid został wybrany przez Boga na drugiego króla izraelskiego. Jako władca prowadził liczne udane wojny, znacznie powiększające jego królestwo. W walce osobiście pokonał olbrzyma Goliata. Uczynił Jerozolimę stolicą swego państwa. Przygotował materiały na budowę wspaniałej świątyni poświęconej Najwyższemu Bogu. Bóg potwierdził Dawidowi obietnice dane prorokowi Abrahamowi, m.in. o tym, iż z jego rodu narodzi się Zbawiciel świata.
Dawid był nie tylko największym królem izraelskim, ale też prorokiem i poetą. Tradycja chrześcijańska nazwała "Księgę Psalmów" "Psałterzem Dawida". Przyjmowano bowiem, że to on jest autorem psalmów, w których tytułach było wymienione jego imię oraz tych, które nie miały żadnego tytułu. Psalmy należą do najpiękniejszych utworów poezji biblijnej. Zawierają zarówno wspaniałe pieśni pochwalne (hymny) jaki i głębokie pieśni błagalne (lamentacje). Jednocześnie wyrażają wiele jasnych proroctw dotyczących Jezusa Chrystusa.
Do proroka Dawida wierni kierują swe modlitwy, prosząc go o poskromienie gniewu i darowanie łagodności.
Dawid Psalmista przedstawiany jest w ikonografii w szatach królewskich z koroną na głowie. Rysy twarzy wskazują na jego podeszły wiek. Ma krótką brodę i kędzierzawe włosy. Prawą rękę w geście modlitewnym trzyma złożoną na piersi, w lewej dzierży zwój z fragmentem jednego z psalmów, najczęściej ze słowami: "Ozdobą domu Twego, Panie, jest świętość po wsze czasy" (Ps 92, 5).
Ikonografia prawosławna często przedstawia go wraz ze św. Józefem, sprawiedliwym oraz św. Jakubem, bratem Pańskim. Spotykamy go również obok króla Salomona na ikonach Zmartwychwstania Chrystusa.
W sztuce zachodniej święty przedstawiany jest w wielu różnych kontekstach i typach. Niekiedy jako król-śpiewak lub gdy siedzi na tronie i gra na lutni, cytrze, a w późnym średniowieczu również na harfie. Niekiedy otoczony jest przez muzykantów i tancerzy. Wraz z renesansem (głównie we Włoszech) pojawił się typ ikonograficzny młodego Dawida jako pogromcy Goliata.
Imię Dawid pochodzi z hebrajskiego i oznacza "ukochany, ulubieniec".
opr. Jarosław Charkiewicz