Zostań przyjacielem cerkiew.pl
JÓZEF Oblubieniec, sprawiedliwy (Prawiednyj Iosif Obrucznik), niedziela po Narodzeniu Chrystusa, zm. ok. 20
Józef pochodził z rodu króla Dawida, był zaręczony Bogurodzicy Marii (Mt 1,18 i nast.). Mimo swego pochodzenia, znajdował się w biedzie, zamieszkując skromnie w Nazarecie. O jego życiu, prócz okoliczności narodzin Chrystusa, wiemy niewiele, choć literatura apokryficzna stara się uzupełnić tę lukę. Wschodnia tradycja podaje, iż w swoim pierwszym małżeństwie miał czterech synów i dwie córki. Gdy owdowiał, rozpoczął życie w surowej wstrzemięźliwości.
Jako osiemdziesięcioletni starzec święty został wybrany przez arcykapłanów na stróża dziewictwa Najświętszej Bogurodzicy, która złożyła śluby bezżeństwa. Ewangelia głosi, iż anioł obwieścił jej poczęcie Syna Bożego. Józef miał być obecny podczas uwielbienia nowonarodzonego Dzieciątka przez pasterzy. Dzięki wskazówce anioła Józef zabrał Bogurodzicę wraz z Dzieciątkiem do Egiptu, ratując ich przed gniewem Heroda.
W Egipcie dbał o swoich towarzyszy, zarabiając na życie jako cieśla. Józef umarł w wieku około stu lat, prawdopodobnie niedługo po odwiedzinach wraz z 12-letnim Chrystusem Jerozolimy, ponieważ po tym wydarzeniu Pismo nie wspomina już świętego. Wielu informacji na temat sprawiedliwego Józefa dostarcza nam apokryficzna ewangelia "Historia Józefa cieśli".
Święty czczony jest w dużo większym stopniu w zachodnim chrześcijaństwie, które pozostawia mu zaszczytne miejsce wśród "Świętej rodziny". Rzadko spotykamy go w ikonografii wschodniej, wyjątkiem jest przedstawienie Narodzenia Chrystusa, gdzie w dolnej części ikony widnieje jako wątpiący starzec w rozmowie z pasterzem (alegorią demona).
Imię Józef pochodzi z hebrajskiego i oznacza "(niech) Bóg pomnoży" (patrz także Rdz 30,24).
opr. Tomasz Sulima