W prawie kanonicznym brak jest przepisu na prosforę. Wypiek prosfor odnosi się do starotestamentowej tradycji przynoszenia na ofiarę chleba kwaszonego (np. Kpł 7,13: „Oprócz tych placków złoży jako ofiarę chleb zakwaszony wraz z ofiarą dziękczynną ze swoich ofiar pojednawczych.”). W związku z tym, przepis na prosforę, to przepis na chleb. Najprostszy zestaw składników to: mąka (do prosfor używana jest jedynie czysta pszeniczna), zakwas (u nas w większości drożdże) oraz czysta woda (niektórzy zaparzają mąkę, co daje lekko słodkawy smak). Wg wikipedii (to jedyne źródło z taką informacją) sól została dodana później (do tej pory nie dodaje się jej w Patriarchacie Jerozolimskim). W Patriarchacie Antiocheńskim do prosfor dodaje się sól, ale też wodę różaną (oprócz prosfory, z której wycina się Ahniec – Baranka – informacja za D. Kovačević-Younes). W niektórych przepisach, które znalazłem w internecie występuje także dodatek wody święconej. Moim zdaniem, ta różnorodność wynika z pobożności i lokalnych tradycji.