Misteria Prawosławia

Przedstawiamy Państwu fragment wystawy Mariusza Wideryńskiego którą można w całości obejrzeć w białostockim Ratuszu od 18 grudnia 2012 do 25 stycznia 2013. Od autora:

Projekt na fotograficzną opowieść o duchowym obliczu Prawosławia rodził się latami, z pewnością ten proces trwał kilka dziesięcioleci. Dojrzewałem do niego powoli, konsekwentnie pogłębiałem wiedzę, obserwując, czytając. Fotografowałem: ikony, architekturę, w końcu wiernych podczas nabożeństw i świąt, pewnie częściej oczami niż aparatem. Koncepcja nabierała realnego kształtu w miarę zdobywanego doświadczenia i informacji. Powoli wtapiałem się w ten fascynujący świat. Duch wschodu mocno tkwił we mnie od zawsze. Pierwsze, zauroczenie cerkiewnym chóralnym śpiewem narodziło się jeszcze we wczesnej młodości, kolejnym były świątynie z mistycznymi ikonami i niezwykłą aurą miejsc, światłem świec i wonnymi kadzidłami. W końcu spontanicznie celebrowane nabożeństwa, bardzo naturalne i przekonywujące.
Fotograficzny esej o prawosławiu realizuję od ponad dwóch lat. Dziś moja praca zbliża się do końca. W tym założeniu architektura, ikony, wyposażenie cerkwi jest drugo a nawet trzeciorzędne. Istotą jest próba pokazania metafizycznego świata Prawosławia, ekspresji emocjonalnej emanującej z twarzy i napięć towarzyszących wiernym podczas misterium sprawowanych liturgii i obrzędów. To bardzo trudne zadanie, niełatwo bowiem uchwycić głębię duchowości. Najtrudniejszym jednak jest wkraczanie z aparatem w bardzo intymne i osobiste obszary człowieka, sytuacje z którymi nie zawsze sam potrafię sobie poradzić.
Fotografie do projektu powstawały i powstają podczas podróży do wytypowanych obiektów kultu i miejsc szczególnych dla kościoła prawosławnego w Polsce. W swojej koncepcji pomijam wszystkie bez wyjątku wcześniejsze fotografie, uznając że powinny one pokazywać to, z czym spotykamy się dziś, bez odwołań do historii, nawet tej nieodległej.
Wyróżnienie Podlasia wynika z moich fascynacji osobistych, bowiem bardzo odpowiada mi uroda wielokulturowego regionu, jego duchowość, serdeczność i życzliwość ludzi. W końcu i z tego, że są to w jakimś niemałym stopniu moje rodzinne strony.
Projekt powstaje dzięki ogromnej akceptacji i życzliwości wiernych oraz duchowieństwa, oczywiście za zgodą i z błogosławieństwem Jego Eminencji Wielce Błogosławionego SAWY, Prawosławnego Metropolity Warszawskiego i całej Polski, za które z całego serca dziękuję.

— Rafał Stepaniuk