Relacja z pielgrzymki autokarowej do Jabłecznej

PIELGRZYMKA DO JABŁECZNEJ

W dniach 17 – 18 października 2026 roku odbyła się dwudniowa pielgrzymka do Monasteru św. Onufrego w Jabłecznej zorganizowana przez Grupę „Pielgrzymi w Bogu”. Kilkunastoosobowa grupa pielgrzymów z różnych miejscowości Podlasia przybyła na miejsce po czterogodzinnej podróży w sobotę, tuż przed południem. Najstarszy i nieprzerwanie działający prawosławny monaster w Polsce jak zwykle przywitał przyjezdnych białymi zabudowaniami, otoczonymi o tej porze roku kolorowymi barwami jesiennych rabat, zdobiących od frontu monasterski kompleks.

Na początku udaliśmy się do pokoi, gdzie mogliśmy zostawić bagaże i nieco odpocząć. Po chwili wszyscy wyruszyliśmy na posłuszanije, tj. do prac wykonywanych na rzecz monasteru. Pielęgnacja rabat kwiatowych, sprzątanie cmentarza monasterskiego, prasowanie, pomoc w kuchni zajęły niecałe 2 godziny i sprawiły niemałą satysfakcję: wypełniając te zadania, mogliśmy choć w małym stopniu okazać pomoc gościnnym mnichom, trudzącym się na co dzień nie tylko modlitwą, ale i pracą.

Rozlegający się punktualnie o drugiej godzinie po południu dzwonek wezwał wszystkich na obiad. Po posiłku pozostało nam jedynie dokończenie prac przy posłuszaniju, po czym nastąpił wolny czas. Większość z nas poświęciła te chwile na spacer, kierując się do położonej nad Bugiem i stojącej na dość wysokim wzniesieniu Kapliczki Świętego Ducha. Przyjemne chwile mijały szybko i zbliżała się pora wieczornego nabożeństwa. Czekaliśmy na nie z niecierpliwością, gdyż właśnie podczas całonocnego czuwania miało dojść do wydarzenia, będącego głównym celem naszej pielgrzymki.

Przyjeżdżając do Monasteru w Jabłecznej, wieźliśmy ze sobą cenny duchowy skarb – cząsteczki relikwii Trzech Świętych Męczenników Wileńskich. Z tym przedsięwzięciem związana jest dłuższa historia, trwająca od ponad dwóch lat. Aby ją odtworzyć, sięgnąć trzeba do Święta Pięćdziesiątnicy, tj. Trójcy Świętej w 2024 roku. Wówczas to odbyła się pierwsza pielgrzymka Grupy „Pielgrzymi w Bogu” z cyklu: „Święto Trójcy Świętej w trzech miastach”. Wtedy były to miasta: Druskienniki, Wilno, Jabłeczna. Pielgrzymka trwała 4 dni, od soboty do wtorku: pierwszy dzień Prazdnika Świętej Trójcy obchodziliśmy w Druskiennikach (sobota – niedziela), drugi dzień, tj. Dzień Świętego Ducha, w Wilnie w Monasterze Świętego Ducha (niedziela popołudnie – poniedziałek), a trzeci dzień, w którym zarazem przypadły obchody dnia pamięci św. Onufrego (poniedziałek późny wieczór – wtorek, 25 czerwiec), uczciliśmy już modlitwą w polskim Monasterze św. Onufrego w Jabłecznej.

Podczas tej pielgrzymki przyjechał z nami do Polski ojciec Włodzimierz, nastojatiel Cerkwi w Druskiennikach. Wraz z nim ofiarowaliśmy do Monasteru w Jabłecznej piękną Ikonę Trzech Świętych Męczenników Wileńskich. Był to początek inicjatywy, która przerodziła się w projekt naszej Grupy „Ikona do Cerkwi”. W ramach tego projektu raz w roku przekazujemy do wybranej polskiej cerkwi ikonę świętych Męczenników Wileńskich, a do wybranej cerkwi za granicą – ikonę św. Mładieńca Gabriela Zabłudowskiego (pisaną w Monasterze w Zwierkach).

Po ponad dwóch latach od opisanego wydarzenia, podczas tegorocznej październikowej pielgrzymki, mogliśmy uwieńczyć nasze poczynania i do ofiarowanej ikony dowieźliśmy cząsteczki relikwii świętych Męczenników Wileńskich. Przekazanie relikwii miało miejsce przed rozpoczęciem nabożeństwa całonocnego czuwania, w sobotę. Trochę wcześniej ojciec archimandryta Piotr, namiestnik Monasteru w Jabłecznej, wraz z Adamem umieścili cząsteczki relikwii w moszczewikach poprzez zatopienie ich w roztopionym wosku. Moszczewiki zostały tymczasowo ułożone w relikwiarzu, natomiast docelowo znajdą się na ikonie świętych Męczenników.

Wieczorem, kilka minut przed godziną 17.00, Adam, założyciel naszej Grupy, a zarazem organizator przedsięwzięcia, wraz Aliną, jedną z osób pielgrzymujących, wnieśli ikonę i relikwiarz do cerkwi. W progu powitał ich celebrujący nabożeństwo ojciec Kasjan, który po błogosławieństwie i modlitwie odebrał relikwiarz z rąk pielgrzymów i przeniósł go na przygotowany anałoj, stojący pośrodku cerkwi. Obok, na głównym anałoju umieszczono ikonę Trzech Świętych Męczenników Wileńskich. Odprawiający nabożeństwo kapłan wzniósł modlitwę do świętych Męczenników. Od samego początku tego wydarzenia panowała uroczysta, podniosła atmosfera, podczas której brzmienie modlitwy i cerkiewnego śpiewu jakby współgrało z otaczającą wokół ciszą i spokojem. W skupieniu wysłuchaliśmy dalszych modlitw wieczornego nabożeństwa, trwającego do godziny 19.00, po czym udaliśmy się do monasterskiej triapieznoj na kolację, przy której towarzyszył nam archimandryta, ojciec Piotr. Po skończonym posiłku pozostaliśmy jeszcze przy stołach, poruszając interesujące nas tematy z przełożonym Monasteru.

Niedziela rozpoczęła się od Świętej Liturgii, podczas której zabrzmiała także modlitwa do świętych Męczenników Wileńskich. Kazanie wygłosił ojciec archimandryta Piotr. W tym dniu Cerkiew czciła pamięć świętej Męczennicy Charytyny z Pontu i jej życiu poświęcone było słowo archimandryty.

Święta Charytyna żyła na przełomie III i IV wieku. Wcześnie w dzieciństwie została sierotą i jej wychowaniem zajął się pobożny i szlachetny chrześcijanin Klaudiusz. Charytyna wyrastała w duchu wiary. Wyróżniała się urodą, dobrocią i inteligencją i prowadziła czyste i święte życie, przekazując innym pożyteczne dla duszy nauki. W tym czasie rozpoczęły się jednak surowe prześladowania chrześcijan z rozkazu rzymskiego cesarza Dioklecjana. Charytyna została uwięziona i z powodu stanowczego trwania przy wierze poddana okrutnym torturom. Zmarła, nie przerywając modlitwy. Pod koniec kazania archimandryta zwrócił uwagę na wspólny wątek łączący św. Charytynę i Trzech Świętych Męczenników Wileńskich, czyli ofiarowanie własnego życia za wiarę w Boga.

Po zakończeniu Liturgii i zjedzeniu obiadu wyruszyliśmy na spacer z ojcem Kasjanem. Odwiedziliśmy ponownie Kaplicę Świętego Ducha nad Bugiem oraz Kaplicę pod wezwaniem Św. Apostoła i Ewangelisty Jana Teologa. Zbliżał się czas wyjazdu, ale zanim to nastąpiło, odbyliśmy jeszcze ciekawe spotkanie z archimandrytą Piotrem, który wręczył każdemu pielgrzymowi na pamiątkę książeczkę z akatystem i opisem życia św. Onufrego. Zapoznaliśmy się z historią Monasteru. Według miejscowej tradycji pierwsza wspólnota monastyczna w Jabłecznej powstała, gdy rzeką Bug do miejscowości przypłynęła ikona św. Onufrego. Wydarzenie to datuje się na koniec XV wieku, chociaż niektórzy historycy dowodzą, że monaster założony był jeszcze wcześniej. W przeciągu swego istnienia był wielokrotnie niszczony i odbudowywany. Godnym uwagi jest fakt, że po zawarciu unii brzeskiej mnisi z Jabłecznej odmówili przyjęcia jej postanowień i mimo wywieranych na nich nacisków zachowali wyznanie prawosławne.

O godzinie 15.00 wyruszyliśmy w drogę powrotną. Podróż do domu rozpoczęliśmy czytaniem Akatystu do św. Onufrego. Następnie pani Maria przeczytała opowiadanie o życiu Świętego. W godzinach wieczornych powróciliśmy do domów.

Serdecznie dziękujemy Monasterowi za gościnne przyjęcie oraz wszystkim pielgrzymom za udział w pielgrzymce i wspólną modlitwę. Spędziliśmy razem piękne chwile przepełnione radosnymi uniesieniami podczas podróży, prac, spacerów przeplatające się z jesienną nostalgią, ogarniającą nieraz serca i dusze podczas zadumy przy modlitwie. Wszystkim serdeczne Spasi Hospodi!