Sława na wieki
Wstąpienie do Kościoła prawosławnego powinno być głęboko przemyślane i dokonać się w sposób szczery i rzeczywisty. Jeśli osoba została ochrzczona w Kościele rzymskokatolickim to nie dokonuje się ponownego chrztu.
Czytaj dalej
Sława na wieki
Grzech spędzenia płodu jest w tradycji kanonicznej traktowany bardzo rygorystycznie. Sprawę tę porusza w kanonach św. Bazyli i św. Jan Postnik. Sankcje nie są jednak identyczne. Kobieta, która dopuściła się usunięcia płodu według kanonów powinna być odsunięta od Eucharystii na 25 lat lub na 15 lat.
Czytaj dalej
Sława na wieki!
Cerkiew rozumie to przykazanie całkowicie tradycyjnie, a więc jest to nakaz świętowania szabatu, który Bóg skierował do Izraelitów. Rozumiem jednak, że pytanie dotyczy recepcji tego przykazania w Chrześcijaństwie i tego dlaczego my Prawosławni świętujemy Niedzielę a nie Sobotę. Rzeczywiście Cerkiew od samego początku, a więc już od pierwszych lat po Zmartwychwstaniu Chrystusa przeniosła akcent „Dnia Świętego” z soboty na niedzielę. Jednakże nie była to zwykła zamiana dni, ale głęboka przebudowa całego sensu i teologicznej treści „Dnia Świętego”. Dla żydów szabat był przede wszystkim dniem odpoczynku na pamiątkę tego, iż „gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając” (Rdz 2,2-3).
Czytaj dalej
CIX,
Na wstępie chcę przeprosić za zwłokę w odpowiedzi na zadane pytanie, które faktycznie jest arcytrudne i wymagało wiele namysłu. Nie spotkałem się z oficjalnym stanowiskiem Cerkwi na ten temat. Dlatego pozwolę sobie dokonać pewnej analizy zagadnienia, która być może okaże się pomocna w ocenie moralnej interesującej Panią kwestii.
Czytaj dalej
Obydwie praktyki są dopuszczalne i funkcjonują w praktyce liturgicznej. Prawosławie wschodniosłowiańskie preferuje wspólny śpiew. Zdarzają się jednak wykonania przez chór, w których nie uczestniczą wierni (bo po prostu mogą nie znać melodii). Tradycja grecka skłania się do recytacji. We wspólnotach parafialnych jest to często recytacja całego zgromadzenia. Spotkać można również recytację przez chór. W monasterach Symbol Wiary oraz Modlitwę Pańską czyta przełożony lub w jego zastępstwie najstarszy mnich. Kiedy biskup jest obecny (stoi na tronie), a nie celebruje Boskiej Liturgii, wtedy on odczytuje obydwie modlitwy. Zdarza się, że „zaszczyt” ten przypada jakiejś ważnej personie obecnej na nabożeństwie (w Grecji mogą to być urzędnicy państwowi, archonci itd.).
Czytaj dalej
Rzeczywiście Ewangelie wspominają o odśpiewaniu hymnu podczas Mistycznej Wieczerzy np. „Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej” (Mk 14,26) oraz „Po odśpiewaniu hymnu wyszli ku Górze Oliwnej” (Mt 26,30), chodzi tu o drugą część Hallelu (cs. Xвалитные псалмы) lub tzw. Wielki Hallel czyli podsumowująco psalm 134.
Bardzo złożone pytanie i trudno jednoznacznie na nie odpowiedzieć. Większość z Ojców Cerkwi skłania się ku temu, że był to język starohebrajski (Orygenes, Hieronim, Augustyn, Diodor czy Euzebiusz), a więc zgodnie ze współczesnym stanem badań byłby to język paleohebrajski bądź wręcz prasemicki. Potwierdzać tę tezę miało by to, iż wszystkie imiona czy nazwy geograficzne pojawiające się na samym początku Biblii pochodzą właśnie z języka hebrajskiego (lub jakiejś jego pierwotnej formy). Św. metr. Filaret Drozdov (1782-1867) – wybitny egzegeta – również przychylał się do tej tezy i argumentował ją w następujący sposób: „Dzięki długowieczności biblijnych patriarchów i ich wierności Tradycji i obyczajom, język Adama bez większego uszczerbku przetrwał do czasów Noego, język Noego do Abrahama, a językiem Abrahama był hebrajski”.
Psałterz podzielony jest na tzw. Katyzmy. Można zastosować się do tego podziału lub też czytać te psalmy, które są tematycznie związane z naszą modlitewną intencją. Szczegółowy plan czytania psalmów opisany jest w 17 rozdziale Typikonu.
Czytaj dalej
Witam
Wydaje mi się, że w pewnym momencie w naszej Cerkwi pojawił się taki zwyczaj organizowania uroczystych spowiedzi dla dzieci, które po raz pierwszy przystępowały do tego sakramentu. Była to swego rodzaju analogia do zwyczaju w Kościele rzymskokatolickim uroczystych pierwszych Komunii dla dzieci.
Czytaj dalej