Dlaczego nazywamy księdza ojcem?
Życie w Kościele, podobnie jak w domu, funkcjonuje najlepiej, gdy obecny jest dobry ojciec. Ojciec jest po to, by rzucać wyzwanie, zachęcać, korygować, aby chronić i utrzymywać rodzinę. Czasami oznacza to dosłownie zapewnienie jedzenia, ubrania i schronienia, ale najczęściej odnosi się to do troski
Nauczanie Krzyża
Krzyż Chrystusa rozjaśnia ślepe zaułki i mrok, które tak często nas przerażają. Uwalnia nas od złudzeń i bożków, które nas zniewalają, a także leczy nas z namiętności i słabości, które nas nużą i dręczą. Cierpienie krzyża zawsze będzie uświęcone radością Zmartwychwstania.
Dla Mnie i dla Ewangelii
Lata temu, gdy podróżowałem samochodem przez syryjskie, wiejskie tereny, moją uwagę przykuła urocza scena. Na zboczu wzgórza, naprzeciwko wąskiej rzeki, leniwie poruszał się pasterz i jego stado. W przeciwieństwie do pasterzy w Grecji, którzy podążają za owcami, ten syryjski pasterz był na czele swo
Autentyczność wizji Chrystusa w życiu św. Sylwana
Pozornie życie św. Sylwana może nie budzić szczególnego zainteresowania. Był niepiśmiennym chłopem rosyjskim, który mieszkał w klasztorze św. Pantelejmona na Górze Athos. Jego biograf opisuje go jako „człowieka nienasyconej tęsknoty za Bogiem”.
Laudacja z okazji nadania tytułu doktora honoris causa arcybiskupowi Anastazemu
Laudacja została przygotowana przez metropolitę Sawę.
Prawdziwa zmiana zaczyna się w centrum ludzkiej egzystencji
Oczyszczenie musi rozpocząć się w głębi ludzkiej egzystencji, ponieważ to tam najpierw pojawia się korupcja, gdy sami dla siebie stajemy się obiektem kultu.
Znaczenie kultury dla szerzenia Ewangelii
Współistnienie różnych kultur w starożytnym Kościele – grecko-rzymskim, syryjskim i egipskim – było źródłem znacznej kreatywności.
Życie w Chrystusie w wieloreligijnej społeczności globalnej
Wykład wygłoszony z okazji otrzymania tytułu doktora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.
Kalendarze stary i nowy
Różne podejścia do kalendarza były jedną z głównych przyczyn rozłamu między partiami faryzeuszy i saduceuszy.
Mądrość wspólnego działania
Nikt z nas nie jest samowystarczalny, potrzebujemy wspólnoty, wzajemnego wspierania się, noszenia naszych słabości, powierzania ich sobie nawzajem po to, żeby Boże miłosierdzie się dokonało.
Uwagi o duchowym rozwoju
Każdy człowiek jest obdarzony duszą i zdolny do wzrastania w bogate życie duchowe, prowadzony i ożywiany przez Ducha Bożego. Jesteśmy tym, co jemy, ale także tym, co myślimy, co czujemy, co wybieramy, co mówimy i co robimy, w otwartości na Bożą miłość i intymną obecność Ducha Świętego.
Kiedy coś przeszkadza w czynieniu dobra
Pomyślałem o tym, jak czasami robimy plany, aby czynić dobro, pomagać ludziom, wykonywać jakąś służbę, ale to nam po prostu nie wychodzi. Bóg zamyka drzwi, które, jak mieliśmy nadzieję, miały być otwarte. Trudności takie mogą wywołać w nas wielkie przygnębienie, a nawet utratę wiary.
Zanurzyć się w ciszy
Pokazanie dzieciom, jak na zewnątrz „okazywać” prawosławie, to pierwsza praca rodzica, ale prawdziwą sztuką jest pomaganie im w przeniesieniu wiary do ich życia wewnętrznego, zachęcanie do przemiany ich serc. Spędzimy lata pomagając im przejść od uczestnictwa w NASZEJ wierze do posiadania i przeżywa
Weź odpowiedzialność za własne życie
Dziś postanowiłem skupić się na tych wyjątkowych kwestiach, które są dla was szczególnie ważne. Jedno z pytań, które mi się nasunęło, brzmi: Czy Bóg określa osobę, z którą mamy założyć rodzinę?
Wiara i wolność moralna
Czasami myślę, że moje życie duchowe przypomina trochę ćwiczenie akrobatki na trapezie. Kołysząc się z zawiązanymi oczami na trapezie, musi go puścić i ufać, że jej partner będzie na swoim miejscu, aby ją złapać.
