Kwas faryzeuszy
Kiedy byłem małym chłopcem, a mama piekła chleb lub ciastka, błagałem o trochę surowego ciasta. Było coś przyjemnego w smaku pszenicy, soli i drożdży razem wziętych.
Oznaki rozwoju życia duchowego
Ci, którzy są gorliwi w życiu duchowym, są często zmartwieni, ponieważ wydaje im się, że nie robią żadnych postępów i w rzeczywistości ich stan się pogarsza. I w pewnym sensie tak powinno być - nie dlatego, że powinni być zmartwieni, ale żeby wzrastali w postrzeganiu własnego grzechu i złamania.
Chrystus wziął na siebie nasze niemoce
Czy jarzmo Chrystusa jest naprawdę łagodne, a Jego brzemię naprawdę lekkie? Jak to możliwe, skoro czyniąc dobro i mówiąc prawdę, Chrystus był prześladowany, znieważany, a na końcu ukrzyżowany? A jednak to jest paradoks Jego życia, począwszy od Jego narodzin i sensu samego Bożego Narodzenia.
Za to miasto, wszelkie miasta i krainy...
Cerkiew modli się "za to miasto i każde miasto", w którym sprawowana jest Święta Liturgia. Przez miasto rozumie się wszystko, co je tworzy: miejsce, budynki, mieszkańców i ich sposób życia. Taka prośba ukazuje charakter Cerkwi oraz pewną zasadę moralną, którą Cerkiew wpaja nam, wierzącym: nie być ob
Litera grzechu
Dla dopiero poznającego prawosławie nasza spowiedź może być szokująca – nie tyle nawet jej przebieg, co sposób odbywania. Nijak się ma do większej intymności, którą w Kościele rzymskokatolickim zapewnia stojący z boku konfesjonał.
Bestia gniewu
Święci Ojcowie Kościoła określają obraz Boga w nas jako naszą wolną wolę i inteligencję. Bycie podobnym do Niego oznacza, że ludzkość musi wybrać dobro. Dla naszych pierwszych rodziców wybór dobra oznaczał posłuszeństwo Stwórcy.
Co ogranicza naszą relację z Chrystusem?
Do czego czujemy się przywiązani? Czego nie chcielibyśmy stracić lub z czego sami nie chcemy zrezygnować? Oczywiście, niektóre z naszych przywiązań mogą nawet być dobre same w sobie. To coś jak rodzina. Ilu z nas czuje się przywiązanych do swoich rodzin?
Przemienić rozpacz
Ojcowie mówią, że rozpacz jest wielkim niebezpieczeństwem dla życia duchowego. Gdy już w nią wpadniesz, bardzo trudno jest się z niej wydostać. Jest jednym z najtrudniejszych do wyleczenia stanów duchowych. Ojcowie nazywali ją „acedia”. Dziś nazywamy tę pasję „rozpaczą”.
Pokuta za cały świat
Raj to miejsce, w którym mieszka Bóg. Ludzkość miała dojrzeć, a następnie odejść z Raju, niosąc ze sobą Raj, obecność samego Boga, w celu przekształcenia całego stworzenia w Eden. Zamiast tego, poznając dobro i zło, ludzkość stała się przedmiotem korupcji, a ostatecznie śmierci.
Słowo na święto Wprowadzenia Matki Bożej do świątyni
Są święta, tak jak i ikony, które mówią nam o jakimś wewnętrznym wydarzeniu, nawet jeśli historyczna ich okoliczność nie jest jasna. Takie jest święto Wprowadzenia do świątyni Najświętszej Bogurodzicy.
Wszystko zaczyna się zmieniać w chwili, gdy uświadomimy sobie swoją winę
Charakter człowieka przejawia się poprzez różne okoliczności życia. Niektóre aspekty naszego charakteru, które dla jednych są pocieszeniem, dla innych okazują się udręką. Naszym zadaniem jest zauważać to.
Po prostu być dobrym człowiekiem?
Chrześcijanin powinien zrozumieć, że nie może być zbawiony bez Boga. Zbawienie jest darem, który jest mi dany przez Niego, a On oczekuje ode mnie odpowiedzi w postaci wiary i życia. Wiary, która jest ucieleśniona w życiu.
Wymówki powstrzymują nas przed wejściem do Królestwa
Wymówki. Wszyscy je robimy. Wymówki, dlaczego nie ćwiczymy, dlaczego nie jemy lepiej i zdrowiej. Nasze życie duchowe również jest wypełnione wymówkami. Być może robimy je, bo tak ustawiliśmy priorytety w naszym życiu, że nasze wymówki uzasadniają ich hierarchię.
7 lekcji św. Serafima z Sarowa
Ten prosty człowiek wywarł głęboki wpływ na społeczeństwo rosyjskie, mimo że przez większość swojego życia mieszkał z dala od świata. Od najmłodszych lat pociągało go życie monastyczne, a matka zachęcała go do duchowych poszukiwań.
Widzieć, kiedy inni odwracają wzrok
Chrześcijaństwo nie jest statyczne, nie jest słuchaniem, patrzeniem, zachwytem nad zewnętrzną formą. Nie jest tylko dla swoich, nam podobnych, „sterylnych”. Jest działaniem, jest łamaniem uprzedzeń, przekraczaniem barier – własnych barier; jest odnajdywaniem mocy – ale nie w sobie, a w Chrystusie.
