Braterska komunia w Kosciele i duchowa misja w społeczeństwie

Fragmenty przemówienia Wielce Błogosławionego Daniela w dniu wprowadzenia jego na katedrę Patriarchy prawosławnego Kościoła Rumunii.

Dobry pasterz oddaje życie za swoje owce (J 10,11)

1. Powołanie hierarchy w Kościele: odpowiedzialność i ofiarowanie siebie (posługa) za zbawienie tych, którzy zostali powierzeni jego duszpasterskiej trosce
Obrzęd intronizacji patriarchy prawosławnego Kościoła Rumunii oparty jest na nabożeństwie Te Deum wzorowany jest na nabożeństwie sprawowanym w dniu imienin patriarchy oraz innych hierarchów naszego Kościoła.
Fragmenty Lekcji (Hbr 13,17-21) i Ewangelii (J 10,9-16) odczytywane w trakcie nabożeństwa przywołują prawdę, że w apostolskiej świadomości Kościoła i nauczaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa posługa ojca/przewodnika duchowego polega przede wszystkim na świętej odpowiedzialności za zbawienie jego stada i poświęcenia dla niego w miłości. W tym znaczeniu św. Apostoł Paweł zachęca wiernych mówiąc: Bądźcie posłuszni waszym przełożonym i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad duszami waszymi i muszą zdać sprawę z tego. Niech to czynią z radością, a nie ze smutkiem, bo to nie byłoby dla was korzystne (Hbr 13,17).
Widzimy przeto, że duchowe posłuszeństwo i poddanie się wiernych ich duchowym zwierzchnikom jest bliskie duszpasterskiej trosce i odpowiedzialności za zbawienie tych, którzy powierzeni zostali duszpasterskiej trosce, tj. karmionych Słowem Bożym, Świętymi Sakramentami Kościoła oraz życiem Świętych Bożych.
W dalszym ciągu tego samego listu św. Apostoł Paweł prosi wiernych o modlitwę za siebie, i innych duchowych przełożonych módlcie się za nas, jesteśmy bowiem przekonani, że mamy czyste sumienie, starając się we wszystkim dobrze postępować (Hbr 13,18).
Ten apostolski apel stał się normą w postępowaniu Kościoła, w ten sposób wierni każdej z diecezji, podczas wszystkich nabożeństw wznoszą modły, by Bóg zachował ich biskupa w pokoju, bezpieczeństwie, czci, zdrowiu, długości dni, prawdziwym nauczaniu słowa Jego prawdy (Modlitwa za biskupa diecezji po hymnie Axion Estin /cs. Dostojno jest’, pol. Zaprawdę godnym jest/ z Boskiej Liturgii). […]

2. Braterska wspólnota i współpraca w życiu Kościoła i jego misji społecznej
W świetle powyższych rozważań można zrozumieć, jak wielka i święta jest nasza odpowiedzialność jako duchowego ojca i zwierzchnika prawosławnego Kościoła Rumunii. Jak wielki ciężar włożono na nasze słabe barki!
Z tego powodu naszą całą nadzieję składamy miłosiernej miłości Niebieskiego Ojca, pomocy Chrystusa, która umacnia nas i Bożej łasce Świętego Ducha, Który zawsze leczy słabości i uzupełnia niedostatki. Poszukujemy przewodnictwa u świętych apostołów Chrystusa i Ojców Kościoła jako tych, którzy nauczają nas i modlą się za nas, którzy mówili, że Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. (2 Kor 4,7)
Jednocześnie pokładamy nadzieję w modlitwach, dobrych radach i pomocy naszych braci w biskupstwie, członków Świętego Synodu, współcelebrujących Boską Liturgię i wraz z z nami otaczających opieką naród rumuński w Kościele Chrystusa.
Jednocześnie prosimy całe duchowieństwo, wszystkich mnichów i mniszki, każdego wierzącego, mężczyznę i kobietę należących do prawosławnego Kościoła Rumunii w kraju i zagranicą, by pomagali nam w naszym posługiwaniu przez modlitwę i czyny abyśmy razem mogli cieszyć się błogosławieństwem Przenajświętszej Trójcy i w przeżywaniu liturgicznej i misyjnej służby Kościoła.
Naszym pierwszym życzeniem i obowiązkiem jako nowego patriarchy prawosławnego Kościoła Rumunii jest zachowanie w czci i ukazywanie świetlanego dziedzictwa, który otrzymaliśmy od godnego pamięci naszego Ojca Patriarchy Teoktysta, który był przykładem mądrości oraz cierpliwości i braterskiej miłości do wszystkich prawosławnych chrześcijan, przykładem dobroci okazywanej wszystkim chrześcijanom, wyznawcom innych religii i wszystkim ludziom dobrej woli.
W dalszym ciągu pragniemy utrzymywać braterską wspólnotę, zgodność i współpracę ze wszystkimi członkami Świętego Synodu by zachować i obronić prawosławną wiarę i jedność naszego Kościoła jak również znajdować wraz z ich eminencjami i ekscelencjami, z duchowieństwem i świeckimi prawosławnymi chrześcijanami właściwe sposoby i środki pogłębiania I ubogacania duchowego życia oraz misyjnej działalności parafii, monasterów, szkół teologicznych, instytucji kulturalnych oraz społeczno-dobroczynnych. Mają one być podejmowane na bazie dotychczasowych doświadczeń i w zgodzie z nowymi wyzwaniami, które nadchodzą ze współczesnego społeczeństwa, coraz bardziej zsekularyzowanego. To społeczeństwo częściej obojętne niż niewierzące – potrzebuje Kościoła, ponieważ dąży ono do uleczenia i do duchowej komunii, szczególnie zaś, ponieważ identyfikuje wolność osobistą z egocentrycznym indywidualizmem oraz z posiadaniem. Albo, że życie ludzkie nie może być zbudowane w trwały sposób na duchowej próżni stworzonej przez zapomnienie Boga i nadprzyrodzonego powołania osoby ludzkiej. […].
Innym naszym celem, który postrzegamy jako nasz obowiązek jest rozszerzenie duchowej misji Kościoła w społeczeństwie poza mury świątyń przez prawosławne środki masowego przekazu, radio i telewizję oraz codzienną gazetę Kościoła. Doświadczenie metropolii Mołdawii i Bukowiny jak również innych diecezji pozwala twierdzić, że to co jest konieczne, może stać się możliwe dzięki braterskiemu porozumieniu i współpracy jak również dzięki szlachetnym przysługom osób i instytucji gotowych pomóc Kościołowi, który ze swej strony może jeszcze bardziej działać na rzecz duchowego i społecznego życia naszego kraju.

3. Wdzięczność za okazane nam zaufanie i życzenia dialogu i współpracy
Na koniec pragniemy złożyć życzenia wszystkim członkom Świętego Synodu prawosławnego Kościoła Rumunii, i członkom Kościelnego Kolegium Elektorów za zaufanie, jakie w nas położono i wezwanie, abyśmy służyli z mądrością jako arcybiskup Bukaresztu, metropolita Mutenii i Dobrogei i patriarcha prawosławnego Kościoła Rumunii.
Dziękujemy wszystkim, którzy złożyli nam gratulacje z kraju i zagranicy, w imieniu Kościołów chrześcijańskich i organizacji, innych religii i urzędów państwowych. Serdecznie dziękujemy obecnym mieszkańcom Rumunii i z zagranicy obecnym dzisiaj na intronizacji nowego patriarchy, przez co okazali oni przyjaźń i oddanie prawosławnemu Kościołowi Rumunii.
Szczególne podziękowania składamy władzom państwowym, prezydentowi i rządowi Rumunii za pomoc w organizacji dzisiejszej uroczystości, która pozwala mieć nadzieję i przekonanie, że rumuński Kościół prawosławny razem z innymi wyznaniami chrześcijańskimi będą współdziałały na rzecz ubogacenie duchowego, społecznego i kulturalnego życia Rumunów w kraju i zagranicą w czasie, kiedy Rumunia stała się krajem członkowskim Unii Europejskiej.
Nie zapominamy i o tym, że niemal wszyscy rumuńscy emigranci potrzebują więcej duszpasterskiej i materialnej troski aby zachować swoją tożsamość i godność jak również pamiętamy o konieczności współpracy na polu socjalnym z wiernymi innych Kościołów chrześcijańskich, i obywatelami krajów, w których nasi bracia się osiedlili.
Mamy wielką nadzieję, że dialog, współpraca i wzajemny szacunek dla innych Kościołów i religii będzie trwał zwracając jednak szczególną uwagę na zachowanie wiary prawosławnej i tradycyjnych wartości prawosławia.
Wyrażamy wdzięczność tym wszystkim, którzy dbają, by Kościół prawosławny nie utracił tożsamości swojej wiary i życia duchowego kiedy prowadzi dialog lub współpracuje z innymi Kościołami chrześcijańskimi.
Mamy pragnienie i obowiązek pozostawania w ścisłej jedności prawosławnej wiary. Jednocześnie twierdzimy, że miłość do prawosławia nie może być wyrażana tylko w sposób obronny w atmosferze strachu, ale szczególnie w czynach pracy duszpasterskiej i konkretnej misji wg przykładu świętych apostołów, którym Chrystus, nasz ukrzyżowany i zmartwychwstały Pan, nie pozwolił pozostawać w strachu i zamknięciu w wieczerniku w Jerozolimie, ale wysłał aby głosili i prowadzili misje w całym pogańskim świecie ich czasów.
Dziękujemy również tym, którzy zachęcają nas poprzez krytykę, o ile tylko postępują tak dla zbawienia wiernych i pomyślności Kościoła. Wszędzie tam, gdzie popełnimy błąd, musimy się poprawić, prosić o wybaczenie i zmienić się na lepsze. Wszędzie tam, gdzie dokonaliśmy dobrych czynów prosimy tym bardziej o pomoc, również dla dobra Kościoła.
Prosimy naszego Ojca, Który jest w niebie, Ojca świateł, od którego zstępuje każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały (Jk 1,17) by nas błogosławił, pomagał nam swoją łaską i kochał rodzaj ludzki na chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla naszego zbawienia.

† DANIEL
Arcybiskup Bukaresztu
Metropolita Muntenii i Dobrudgei,
Locum tenens tronu Cezarei Kapadockiej
Patriarcha prawosławnego Kościoła Rumunii

— tłum. Szymon Krzyszczuk