na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
13A my powinniśmy zawsze dziękować Bogu za was, bracia umiłowani w Panu, albowiem wybrał was Bóg jako pierwociny ku zbawieniu w świętości Ducha i w wierze w prawdę.
13Бра́тїе, мы̀ до́лжни є҆смы̀ благодари́ти бг҃а всегда̀ ѡ҆ ва́съ, бра́тїе возлю́блєннаѧ ѿ гдⷭ҇а: ꙗ҆́кѡ и҆збра́лъ є҆́сть ва́съ бг҃ъ ѿ нача́ла во спасе́нїе, во ст҃ы́ни дх҃а и҆ вѣ́ры и҆́стины:
14Do tego też powołał was przez nasze zwiastowanie dla otrzymania chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
14въ не́же призва̀ ва́съ бл҃говѣствова́нїемъ на́шимъ, въ полꙋче́нїе сла́вы гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀.
15Bracia, trwajcie więc niewzruszenie i trzymajcie się mocno tradycji, których zostaliście nauczeni czy to przez słowo, czy też przez nasz list.
15Тѣ́мже ᲂу҆̀бо, бра́тїе, сто́йте и҆ держи́те преда̑нїѧ, и҆̀мже наꙋчи́стесѧ и҆лѝ сло́вомъ, и҆лѝ посла́нїемъ на́шимъ.
16A sam Pan nasz, Jezus Chrystus, i Bóg, i Ojciec nasz, który umiłował nas i dał pocieszenie wieczne, i dobrą nadzieję w łasce,
16Са́мъ же гдⷭ҇ь на́шъ і҆и҃съ хрⷭ҇то́съ, и҆ бг҃ъ и҆ ѻ҆ц҃ъ на́шъ, возлюби́вый на́съ и҆ да́вый ᲂу҆тѣше́нїе вѣ́чно и҆ ᲂу҆пова́нїе бл҃го въ блгⷣти,
17niech pocieszy serca wasze i niech utwierdzi w każdym słowie i dobrym dziele.
17да ᲂу҆тѣ́шитъ сердца̀ ва̑ша и҆ да ᲂу҆тверди́тъ {да ᲂу҆тверди́тъ ва́съ} во всѧ́цѣмъ сло́вѣ и҆ дѣ́лѣ бла́зѣ.
1A poza tym módlcie się, bracia, za nas, aby Słowo Pańskie rozpowszechniało się i rozsławiało tak jak i u was,
1Про́чее, моли́тесѧ ѡ҆ на́съ, бра́тїе, да сло́во гдⷭ҇не тече́тъ и҆ сла́витсѧ, ꙗ҆́коже и҆ въ ва́съ,
2i abyśmy zostali wybawieni od niestałych i przewrotnych ludzi; bo nie u wszystkich jest wiara.
2и҆ да и҆зба́вимсѧ ѿ ѕлы́хъ и҆ лꙋка́выхъ человѣ̑къ: не всѣ́хъ бо є҆́сть вѣ́ра.
3A wierny jest Pan, który utwierdzi was i ustrzeże od przewrotnego.
3Вѣ́ренъ же є҆́сть гдⷭ҇ь, и҆́же ᲂу҆тверди́тъ ва́съ и҆ сохрани́тъ ѿ лꙋка́вагѡ.
4Co do was jednak, mamy pewność w Panu, że co nakazujemy wam, to czynicie i czynić będziecie.
4Оу҆пова́емъ же на гдⷭ҇а ѡ҆ ва́съ, ꙗ҆́кѡ, ꙗ҆̀же повелѣва́емъ ва́мъ, и҆ творитѐ и҆ сотворитѐ.
5A Pan niech skieruje serca wasze ku miłości Bożej i cierpliwości Chrystusowej.
5Гдⷭ҇ь же да и҆спра́витъ сердца̀ ва̑ша въ любо́вь бж҃їю и҆ въ терпѣ́нїе хрⷭ҇то́во.
31W owym czasie, Jezus, wziąwszy dwunastu uczniów, rzekł do nich: – Oto wstępujemy do Jeruzalem i dokona się wszystko, co napisano przez proroków o Synu Człowieczym.
31Во вре́мѧ ѻ҆́но, пое́мъ і҆и҃съ ѻ҆бана́десѧте ᲂу҆чєника̀ своѧ̀, речѐ къ ни́мъ: сѐ восхо́димъ во і҆ерꙋсали́мъ, и҆ сконча́ютсѧ всѧ̑ пи̑саннаѧ проро́ки ѡ҆ сн҃ѣ человѣ́честѣ.
32Zostanie bowiem wydany poganom, wyszydzą go i znieważą, i oplują,
32предадѧ́тъ бо є҆го̀ ꙗ҆зы́кѡмъ и҆ порꙋга́ютсѧ є҆мꙋ̀, и҆ ᲂу҆корѧ́тъ є҆го̀ и҆ ѡ҆плю́ютъ є҆го̀,
33i bijąc, zabiją go, i trzeciego dnia zmartwychwstanie.
33и҆ би́вше ᲂу҆бїю́тъ є҆го̀: и҆ въ тре́тїй де́нь воскрⷭ҇нетъ.
34A oni niczego z tego nie pojęli i było to słowo zakryte przed nimi, i nie rozumieli tego, co powiedziano.
34И҆ ті́и ничесѡ́же ѿ си́хъ разꙋмѣ́ша: и҆ бѣ̀ гл҃го́лъ се́й сокрове́нъ ѿ ни́хъ, и҆ не разꙋмѣва́хꙋ гл҃го́лемыхъ.
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
