Właściwy czas

Kiedy byłem małym chłopcem, dorastałem w wiosce na Korfu. Moja matka była twardą kobietą. Całe życie ciężko pracowała i rozumiała, że natura – i życie – nie czekają na nikogo.

Każdego roku, pod koniec marca, gdy poranki były jeszcze zimne, a pola wyglądały na martwe, ona już wychodziła na zewnątrz, przekopując ziemię i przygotowując grządki. Pamiętam, jak stałem tam, drżąc z zimna, kompletnie zdezorientowany.

„Mamo” – powiedziałem – „dlaczego to robisz teraz? Jeszcze jest zimno. Nic nie urośnie”.

Ledwo podniosła wzrok znad swojej pracy. Z pewnością siebie, jaką daje tylko doświadczenie, odpowiedziała: „Wiosna nie czeka na tych, którzy za dużo mówią… ani na tych, którzy siedzą i czekają. Trzeba się przygotować, zanim nadejdzie ta pora roku”.

Jako dziecko myślałem, że mówi po prostu o ogrodzie. Lata później zrozumiałem, że uczy mnie, jak działa życie i… o Bogu.

Tak często stajemy się niecierpliwi, bo wierzymy tylko w to, co widzą nasze oczy. Modlimy się, czekamy, a kiedy nic się nie zmienia, myślimy, że Bóg o nas zapomniał. Ale podczas gdy nasze serca wciąż czują się jak zimą, Bóg już przygotowuje glebę. Wzmacnia nas, porządkuje to, czego nie widzimy, i przygotowuje nadchodzący sezon.

Bóg nigdy się nie spóźnia. On po prostu przygotowuje nas, zanim powierzy nam swoje błogosławieństwa.

Może dziś twoje życie wciąż przypomina późny marzec. Zaufaj Mu mimo wszystko.

Ten, który przygotowuje wiosnę na długo przed pojawieniem się pierwszych kwiatów, doskonale wie, co robi.

„Jest pora na wszystko i czas na każdą sprawę pod niebem” (Koh 3,1).

Oby Bóg obdarzył nas cierpliwymi sercami, które ufają Jego czasowi bardziej niż naszemu własnemu.

archimandryta Avgoustinos Psomas (tłum. Gabriel Szymczak)

za: Kimisis Tis Theotokou Greek Orthodox Church, Holmdel

fotografia: Aleksander Wasyluk / orthphoto.net /