Czytania Liturgiczne na 25(12) październik 2023 roku

18I On jest Głową Ciała – Cerkwi, Który jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam miał we wszystkim pierwszeństwo.

18Бра́тїе, хрⷭ҇то́съ є҆́сть глава̀ тѣ́лꙋ це́ркве, и҆́же є҆́сть нача́токъ, перворожде́нъ и҆з̾ ме́ртвыхъ, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́детъ во всѣ́хъ то́й пе́рвенствꙋѧ.

19Albowiem w Nim miał upodobanie, aby zamieszkała [w Nim] pełnia

19ꙗ҆́кѡ въ не́мъ благоизво́ли всемꙋ̀ и҆сполне́нїю всели́тисѧ,

20i aby przez Niego pojednać wszystko w Nim, czyniąc pokój przez krew Krzyża Jego, przez Niego czy to, co na ziemi, czy to, co w niebie.

20и҆ тѣ́мъ примири́ти всѧ́чєскаѧ къ себѣ̀, ᲂу҆миротвори́въ кро́вїю крⷭ҇та̀ є҆гѡ̀, чрез̾ него̀, а҆́ще земна̑ѧ, а҆́ще ли нбⷭ҇наѧ.

21I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami z powodu myśli o złych czynach,

21И҆ ва́съ, и҆ногда̀ сꙋ́щихъ ѿчꙋжде́нныхъ и҆ врагѡ́въ помышле́ньми въ дѣ́лѣхъ лꙋка́выхъ,

22teraz bowiem pojednał w Jego ziemskim ciele przez śmierć Jego, aby stawić was jako świętych, nieskalanych i niewinnych przed Nim;

22нн҃ѣ же примирѝ въ тѣ́лѣ пло́ти є҆гѡ̀ сме́ртїю є҆гѡ̀, предста́вити ва́съ ст҃ы́хъ и҆ непоро́чныхъ и҆ непови́нныхъ пред̾ собо́ю,

23jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i mocni, i niedający się odwieść od nadziei Ewangelii, którą słyszeliście – zwiastowanej w całym stworzeniu, które jest pod niebem. A ja, Paweł, stałem się jej sługą.

23а҆́ще ᲂу҆̀бо пребыва́ете въ вѣ́рѣ ѡ҆снова́ни и҆ тве́рди, и҆ неподви́жими ѿ ᲂу҆пова́нїѧ бл҃говѣствова́нїѧ, є҆́же слы́шасте, проповѣ́данное все́й тва́ри поднебе́снѣй, є҆мꙋ́же бы́хъ а҆́зъ па́ѵелъ слꙋжи́тель.

22W owym czasie, wszedł do łodzi Jezus i uczniowie Jego, i rzekł do nich: – Przeprawmy się na tamten brzeg jeziora. I odpłynęli.

22Во вре́мѧ ѻ҆́но, влѣ́зъ і҆и҃съ въ кора́бль, и҆ ᲂу҆ченицы̀ є҆гѡ̀, и҆ речѐ къ ни́мъ: пре́йдемъ на ѻ҆́нъ по́лъ є҆́зера. и҆ поидо́ша.

23Gdy zaś płynęli, zasnął. I spadł na jezioro huraganowy wicher i zalewało ich, i było niebezpiecznie.

23И҆дꙋ́щымъ же и҆̀мъ, ᲂу҆́спе. И҆ сни́де бꙋ́рѧ вѣ́тренаѧ въ є҆́зеро, и҆ скончава́хꙋсѧ и҆ въ бѣдѣ̀ бѣ́хꙋ.

24Przypadłszy do Niego, zbudzili Go, mówiąc: – Mistrzu, Mistrzu, giniemy! On zaś powstawszy, zgromił wicher i wzburzone fale; i ustały, i stała się cisza.

24И҆ пристꙋ́пльше воздвиго́ша є҆го̀, глаго́люще: наста́вниче, наста́вниче, погиба́емъ. Ѻ҆́нъ же воста́въ запретѝ вѣ́трꙋ и҆ волне́нїю водно́мꙋ: и҆ ᲂу҆лего́ста, и҆ бы́сть тишина̀.

25Powiedział do nich: – Gdzie jest wiara wasza? Przestraszeni zaś, zdumiewali się, mówiąc do siebie nawzajem: – Kim zatem jest Ten, że rozkazuje wichrom i wodzie, i słuchają Go?

25Рече́ же и҆̀мъ: гдѣ̀ є҆́сть вѣ́ра ва́ша; Оу҆боѧ́вшесѧ же чꙋди́шасѧ, глаго́люще дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ: кто̀ ᲂу҆̀бо се́й є҆́сть, ꙗ҆́кѡ и҆ вѣ́трѡмъ повелѣва́етъ и҆ водѣ̀, и҆ послꙋ́шаютъ є҆гѡ̀;