Czytania Liturgiczne na 29(16) październik 2024 roku

8Bóg mi bowiem świadkiem, że miłuję wszystkich was według głębi miłosierdzia Jezusa Chrystusa.

8Бра́тїе, свидѣ́тель мѝ є҆́сть бг҃ъ, ꙗ҆́кѡ люблю̀ всѣ́хъ ва́съ по млⷭ҇ти і҆и҃съ хрⷭ҇то́вѣ {ᲂу҆тро́бою і҆и҃съ хрⷭ҇то́вою}:

9I o to się modlę, aby miłość wasza wzrastała jeszcze bardziej i bardziej w poznaniu i wszelkim doznaniu.

9и҆ ѡ҆ се́мъ молю́сѧ, да любо́вь ва́ша є҆щѐ па́че и҆ па́че и҆збы́точествꙋетъ въ ра́зꙋмѣ и҆ во всѧ́цѣмъ чꙋ́вствїи,

10Abyście wypróbowali, co jest lepsze – byście byli czyści i bez zarzutu na Dzień Chrystusowy,

10во є҆́же и҆скꙋша́ти ва́мъ лꙋ̑чшаѧ, да бꙋ́дете чи́сти и҆ непреткнове́нни въ де́нь хрⷭ҇то́въ,

11napełnieni owocami sprawiedliwości przez Jezusa Chrystusa na chwałę i cześć Bożą.

11и҆спо́лнени плодѡ́въ пра́вды і҆и҃съ хрⷭ҇то́мъ, въ сла́вꙋ и҆ похвалꙋ̀ бж҃їю.

12A chcę, bracia, abyście wiedzieli, że to, co mnie spotkało, przyczyniło się jeszcze bardziej do rozpowszechnienia Ewangelii,

12Разꙋмѣ́ти же хощꙋ̀ ва́мъ, бра́тїе, ꙗ҆́кѡ ꙗ҆̀же ѡ҆ мнѣ̀ па́че во ᲂу҆спѣ́хъ бл҃говѣствова́нїѧ прїидо́ша,

13tak że więzy moje stały się jawne w Chrystusie w całym pretorium i we wszystkim innym.

13ꙗ҆́кѡ ᲂу҆́зы моѧ̑ ꙗ҆влє́нны ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ бы́ша во все́мъ сꙋди́щи и҆ въ про́чихъ всѣ́хъ,

14I coraz więcej braci w Panu, ośmielonych moimi więzami, nabrało większej odwagi, by bez lęku głosić Słowo Boże.

14и҆ мно́жайшїи бра́тїѧ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ, надѣ́ѧвшїисѧ ѡ҆ ᲂу҆́захъ мои́хъ, па́че дерза́ютъ без̾ стра́ха сло́во бж҃їе глаго́лати.

23Rzecze Pan: – Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się wyprze siebie samego, niech bierze krzyż swój i niech pójdzie w ślad za Mną.

23Речѐ гдⷭ҇ь: а҆́ще кто̀ хо́щетъ по мнѣ̀ и҆тѝ, да ѿве́ржетсѧ себѐ, и҆ во́з̾метъ кре́стъ сво́й, и҆ послѣ́дꙋетъ мѝ.

24Kto bowiem chciałby duszę swoją uratować, straci ją; a kto by stracił duszę swą dla Mnie, ten ją zbawi.

24И҆́же бо а҆́ще хо́щетъ дꙋ́шꙋ свою̀ спⷭ҇тѝ, погꙋби́тъ ю҆̀: а҆ и҆́же погꙋби́тъ дꙋ́шꙋ свою̀ менє̀ ра́ди, се́й сп҃се́тъ ю҆̀.

25Co za pożytek miałby człowiek, zdobywając cały świat, siebie zaś gubiąc lub sobie szkodząc?

25Что́ бо по́льзы и҆́мать человѣ́къ, приѡбрѣ́тъ мі́ръ ве́сь, себе́ же погꙋби́въ и҆лѝ ѡ҆тщети́въ;

26Kto by się bowiem wstydził Mnie i tych słów Moich, tego Syn Człowieczy będzie się wstydził, kiedy przyjdzie w chwale swojej i Ojca, i świętych aniołów.

26И҆́же бо а҆́ще постыди́тсѧ менє̀ и҆ мои́хъ слове́съ, сегѡ̀ сн҃ъ чл҃вѣ́ческїй постыди́тсѧ, є҆гда̀ прїи́детъ во сла́вѣ свое́й и҆ ѻ҆́ч҃ей и҆ ст҃ы́хъ а҆́гг҃лъ.

27Zaprawdę, mówię wam: – Są niektórzy spośród tutaj stojących, którzy nie zakosztują śmierci, póki nie zobaczą Królestwa Bożego.

27Гл҃ю же ва́мъ вои́стиннꙋ: сꙋ́ть нѣ́цыи ѿ здѣ̀ стоѧ́щихъ, и҆̀же не и҆́мꙋтъ вкꙋси́ти сме́рти, до́ндеже ви́дѧтъ црⷭ҇твїе бж҃їе.