Czytania Liturgiczne na 19(6) listopad 2024 roku

20Jeśli bowiem umarliście z Chrystusem dla żywiołów świata, to dlaczego obciążacie się zakazami, jak byście żyli w świecie?

20Бра́тїе, а҆́ще ᲂу҆мро́сте со хрⷭ҇то́мъ ѿ стїхі́й мі́ра почто̀ а҆́ки живꙋ́ще въ мі́рѣ стѧза́етесѧ;

21Nie bierz ani nie kosztuj, ani nie dotykaj

21Не косни́сѧ, нижѐ вкꙋсѝ, нижѐ ѡ҆сѧжѝ:

22tego wszystkiego, co niszczeje przez używanie. To są tylko przykazania i nauki ludzkie.

22ꙗ҆̀же сꙋ́ть всѧ̑ во и҆стлѣ́нїе ᲂу҆потребле́нїемъ, по за́повѣдемъ и҆ ᲂу҆че́нїємъ человѣ́чєскимъ:

23One są tylko na pozór mądre w samowolnej religijności i upokarzaniu się, [i] surowości wobec ciała, bez jakiegokolwiek uznawania potrzeb cielesnych.

23ꙗ҆̀же сꙋ́ть сло́во ᲂу҆́бѡ и҆мꙋ̑ща премꙋ́дрости въ самово́льнѣй слꙋ́жбѣ и҆ смиреномꙋ́дрїи и҆ непощадѣ́нїи тѣ́ла, не въ че́сти ко́ей къ сы́тости пло́ти.

1Jeśli więc zostaliście współwskrzeszeni z Chrystusem, to tego, co w górze szukajcie, gdzie jest Chrystus zasiadający po prawicy Bożej.

1А҆́ще ᲂу҆̀бо воскреснꙋ́сте со хрⷭ҇то́мъ, вы́шнихъ и҆щи́те, и҆дѣ́же є҆́сть хрⷭ҇то́съ ѡ҆деснꙋ́ю бг҃а сѣдѧ̀:

2O tym, co jest w górze, myślcie, nie o tym, co na ziemi.

2гѡ́рнѧѧ мꙋ́дрствꙋйте, (а҆) не земна̑ѧ.

3Umarliście bowiem i życie wasze jest ukryte wraz z Chrystusem w Bogu.

3Оу҆мро́сте бо, и҆ живо́тъ ва́шъ сокрове́нъ є҆́сть со хрⷭ҇то́мъ въ бз҃ѣ:

42Rzecze Pan: – Kto więc jest wiernym zarządcą, mądrym, którego pan postawił nad służbą swoją, aby dawał jej o czasie należną porcję chleba?

42Речѐ гдⷭ҇ь: Кто̀ ᲂу҆̀бо є҆́сть вѣ́рный строи́тель и҆ мꙋ́дрый, є҆го́же поста́витъ гдⷭ҇ь над̾ че́лѧдїю свое́ю, даѧ́ти во вре́мѧ житомѣ́рїе;

43Błogosławiony ten sługa, który tak będzie czynił, gdy pan nadejdzie.

43Бл҃же́нъ ра́бъ то́й, є҆го́же прише́дъ госпо́дь є҆гѡ̀ ѡ҆брѧ́щетъ творѧ́ща та́кѡ:

44Zaprawdę, mówię wam, że nad całym swoim majątkiem postawi go.

44вои́стиннꙋ гл҃ю ва́мъ, ꙗ҆́кѡ над̾ всѣ́мъ и҆мѣ́нїемъ свои́мъ поста́витъ є҆го̀.

45Gdyby zaś sługa ów w sercu swym powiedział: – Zwleka pan mój z przyjściem swoim – i zacząłby bić sługi i służebnice, i jeść, i pić, i upijać się,

45А҆́ще же рече́тъ ра́бъ то́й въ се́рдцы свое́мъ: косни́тъ господи́нъ мо́й прїитѝ: и҆ на́чнетъ би́ти рабы̑ и҆ рабы̑ни, ꙗ҆́сти же и҆ пи́ти и҆ ᲂу҆пива́тисѧ:

46przyjdzie pan sługi tego w dniu, którego nie oczekuje, i w godzinie, której nie zna, i rozetnie go na pół, i dział mu wymierzy wśród niewiernych.

46прїи́детъ господи́нъ раба̀ тогѡ̀ въ де́нь, во́ньже не ча́етъ, и҆ въ ча́съ, во́ньже не вѣ́сть: и҆ расте́шетъ є҆го̀, и҆ ча́сть є҆гѡ̀ съ невѣ́рными положи́тъ.

47Ten zaś sługa, który poznał wolę pana swego, a nie przygotował się albo nie postąpił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę;

47То́й же ра́бъ вѣ́дѣвый во́лю господи́на своегѡ̀, и҆ не ᲂу҆гото́вавъ, ни сотвори́въ по во́ли є҆гѡ̀, бїе́нъ бꙋ́детъ мно́гѡ:

48który zaś nie poznał, a postąpił karygodnie, otrzyma małą chłostę. Od każdego, któremu wiele zostało dane, wiele wymagać się będzie, a od tego, któremu wiele zostało powierzone, więcej zażądają.

48не вѣ́дѣвый же, сотвори́въ же достѡ́йнаѧ ра́намъ, бїе́нъ бꙋ́детъ ма́лѡ. Всѧ́комꙋ же, є҆мꙋ́же дано̀ бꙋ́детъ мно́гѡ, мно́гѡ взы́щетсѧ ѿ негѡ̀: и҆ є҆мꙋ́же преда́ша мно́жайше, мно́жайше про́сѧтъ {и҆стѧ́жꙋтъ} ѿ негѡ̀.