na podstawie kalendarza juliańskiego, według starego stylu
17Bogatym tego wieku zakazuj, żeby nie wynosili się ani nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym obdarzającym nas obficie wszystkim, byśmy z tego z radością korzystali.
17Ча́до тїмоѳе́е, бога̑тымъ въ ны́нѣшнѣмъ вѣ́цѣ запреща́й не высокомꙋ́дрствовати, нижѐ ᲂу҆пова́ти на бога́тство погиба́ющее, но на бг҃а жи́ва, даю́щаго на́мъ всѧ̑ ѻ҆би́льнѡ въ наслажде́нїе:
18Niech będą dobroczynni, bogacą się w dobre dzieła, niech będą hojni i dzielą się z innymi,
18бл҃го́е дѣ́лати, богати́тисѧ въ дѣ́лѣхъ до́брыхъ, благопода̑тливымъ бы́ти, ѻ҆бщи́тєльнымъ,
19gromadząc sobie te skarby na dobry fundament na przyszłość, aby otrzymać wieczne życie.
19сокро́вищꙋюще себѣ̀ ѡ҆снова́нїе добро̀ въ бꙋ́дꙋщее, да прїи́мꙋтъ вѣ́чнꙋю жи́знь.
20O Tymoteuszu, strzeż depozytu, unikając profanujących, pustych rozmów i sprzeczności fałszywej wiedzy.
20Ѽ, тїмоѳе́е, преда́нїе сохранѝ, ᲂу҆клонѧ́ѧсѧ скве́рныхъ сꙋесло́вїй и҆ прекосло́вїй лжеиме́ннагѡ ра́зꙋма:
21Do niej niektórzy się zwrócili i odpadli od wiary. Łaska z tobą. Amen.
21ѡ҆ не́мже нѣ́цыи хва́лѧщесѧ, ѡ҆ вѣ́рѣ погрѣши́ша. Блгⷣть съ тобо́ю. А҆ми́нь.
10W owym czasie, uczniowie zatrzymali w sobie słowo Jezusa, dyskutując, co to znaczy „zmartwychwstać”.
10Во вре́мѧ ѻ҆́но, ᲂу҆держа́ша въ себѣ̀ ᲂу҆ченицы̀ сло́во і҆и҃сово, стѧза́ющесѧ: что̀ є҆́сть, є҆́же и҆з̾ ме́ртвыхъ воскре́снꙋти;
11A do Niego zwrócili się z zapytaniem, mówiąc: – Dlaczego znawcy Ksiąg twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?
11И҆ вопроша́хꙋ є҆го̀ глаго́люще: ка́кѡ глаго́лютъ кни́жницы, ꙗ҆́кѡ и҆лїѝ подоба́етъ прїитѝ пре́жде;
12Odparł im: – Tak, najpierw musi przyjść Eliasz, aby wszystko odnowić, i jak jest napisane o Synu Człowieczym, że bardzo wiele wycierpi i zostanie wzgardzony.
12Ѻ҆́нъ же ѿвѣща́въ речѐ и҆̀мъ: и҆лїа̀ ᲂу҆́бѡ прише́дъ пре́жде, ᲂу҆стро́итъ всѧ̑: и҆ ка́кѡ є҆́сть пи́сано ѡ҆ сн҃ѣ чл҃вѣ́честѣмъ, да мно́гѡ постра́ждетъ и҆ ᲂу҆ничиже́нъ бꙋ́детъ:
13Otóż, Ja wam powiadam, że Eliasz już przyszedł i postąpili z nim według swej woli, tak jak o nim napisano.
13но гл҃ю ва́мъ, ꙗ҆́кѡ и҆ и҆лїа̀ прїи́де, и҆ сотвори́ша є҆мꙋ̀, є҆ли̑ка хотѣ́ша, ꙗ҆́коже є҆́сть пи́сано ѡ҆ не́мъ.
14Powróciwszy do pozostałych uczniów, ujrzeli wokół tłum wielki oraz znawców Ksiąg dyskutujących z nimi.
14И҆ прише́дъ ко ᲂу҆чн҃кѡ́мъ, ви́дѣ наро́дъ мно́гъ ѡ҆ ни́хъ {ѡ҆́крестъ и҆́хъ} и҆ кни́жники стѧза́ющѧсѧ съ ни́ми.
15Wnet cały tłum, zobaczywszy Go, zdziwił się, po czym przybiegł, by Go powitać.
15И҆ а҆́бїе ве́сь наро́дъ ви́дѣвъ є҆го̀ ᲂу҆жасе́сѧ, и҆ прири́щꙋще цѣлова́хꙋ є҆го̀.
16A On ich zapytał: – O czym z nimi dyskutujecie?
16И҆ вопросѝ кни́жники: что̀ стѧза́етесѧ къ себѣ̀ {съ ни́ми};
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.