Czytania Liturgiczne na 23(10) październik 2025 roku

1A poza tym, bracia moi, radujcie się w Panu! Pisać wam o tym nie jest dla mnie uciążliwe, a dla was jest bezpieczne.

1Бра́тїе, ра́дꙋйтесѧ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ та̑ѧжде бо писа́ти ва́мъ мнѣ̀ ᲂу҆́бѡ нелѣ́ностно, ва́мъ же тве́рдо.

2Strzeżcie się psów, strzeżcie się złych pracowników, strzeżcie się fałszywego obrzezania.

2Блюди́тесѧ ѿ псѡ́въ, блюди́тесѧ ѿ ѕлы́хъ дѣ́лателей, блюди́тесѧ ѿ сѣче́нїѧ:

3My bowiem jesteśmy obrzezaniem, my, którzy sprawujemy służbę w Duchu Bożym i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, nie w ciele ufność pokładając.

3мы́ бо є҆смы̀ ѡ҆брѣ́занїе, и҆̀же дꙋ́хомъ бг҃ꙋ слꙋ́жимъ и҆ хва́лимсѧ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, а҆ не въ пло́ти надѣ́емсѧ:

4Jakkolwiek ja mógłbym pokładać ufność także w ciele. Jeśli ktoś inny sądzi, że może mieć ufność w ciele, to ja tym bardziej.

4и҆́бо и҆ а҆́зъ и҆мѣ́ю надѣ́ѧнїе та́кожде во пло́ти. А҆́ще кто̀ и҆́нъ мни́тъ надѣ́ѧтисѧ во пло́ти, а҆́зъ па́че,

5Obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z plemienia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, według Prawa faryzeusz,

5ѡ҆брѣ́занъ ѻ҆смодне́внѡ, ѿ ро́да і҆и҃лева, колѣ́на венїамі́нова, є҆вре́инъ ѿ є҆врє́й, по зако́нꙋ фарїсе́й,

6według gorliwości prześladowałem Cerkiew Bożą, według sprawiedliwości, tej z Prawa, byłem bez zarzutu.

6по ре́вности гони́хъ цр҃ковь бж҃їю, по пра́вдѣ зако́ннѣй бы́въ непоро́ченъ.

7Ale to, co mi było zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę.

7Но ꙗ҆̀же мѝ бѧ́хꙋ приѡбрѣ́тєнїѧ, сїѧ̑ вмѣни́хъ хрⷭ҇та̀ ра́ди тщетꙋ̀.

8Co więcej, wszystko uznaję za stratę ze względu na doniosłość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego, ze względu na którego wszystkiego wyzbyłem się i uznaję za śmieci, abym tylko zyskał Chrystusa

8Но ᲂу҆̀бо вмѣнѧ́ю всѧ̑ тщетꙋ̀ бы́ти за превосходѧ́щее разꙋмѣ́нїе хрⷭ҇та̀ і҆и҃са гдⷭ҇а моегѡ̀, є҆гѡ́же ра́ди всѣ́хъ ѡ҆тщети́хсѧ, и҆ вмѣнѧ́ю всѧ̑ ᲂу҆ме́ты бы́ти, да хрⷭ҇та̀ приѡбрѧ́щꙋ

7W owym czasie, usłyszał Herod tetrarcha o Jezusie, o wszystkim, co się przez Niego działo, i był trapiony niepewnością, albowiem niektórzy mówili, że to Jan powstał z martwych,

7Во вре́мѧ ѻ҆́но, слы́шавъ и҆́рѡдъ четвертовла́стникъ ѡ҆ і҆и҃сѣ, быва̑ющаѧ ѿ негѡ̀ всѧ̑ и҆ недоꙋмѣва́шесѧ: занѐ глаго́лемо бѣ̀ ѿ нѣ́кихъ, ꙗ҆́кѡ і҆ѡа́ннъ воста̀ ѿ ме́ртвыхъ:

8inni natomiast, że to Eliasz się pojawił, jeszcze inni, że któryś z dawnych proroków powstał.

8ѿ и҆нѣ́хъ же, ꙗ҆́кѡ и҆лїа̀ ꙗ҆ви́сѧ: ѿ дрꙋги́хъ же, ꙗ҆́кѡ прⷪ҇ро́къ є҆ди́нъ ѿ дре́внихъ воскре́се.

9Herod zaś rzekł: – Janowi ja kazałem ściąć głowę, Kim zaś jest Ten, o Którym to słyszę? I starał się Go zobaczyć.

9И҆ речѐ и҆́рѡдъ: і҆ѡа́нна а҆́зъ ᲂу҆сѣ́кнꙋхъ: кто́ же є҆́сть се́й, ѡ҆ не́мже а҆́зъ слы́шꙋ такѡва́ѧ; И҆ и҆ска́ше ви́дѣти є҆го̀.

10A kiedy apostołowie wrócili, opowiedzieli Mu, czego dokonali. I wziąwszy ich, oddalił się tylko z nimi na puste miejsce koło miasta zwanego Betsaidą.

10И҆ возвра́щшесѧ а҆пⷭ҇ли повѣ́даша є҆мꙋ̀, є҆ли̑ка сотвори́ша: и҆ пои́мь и҆̀хъ, ѿи́де є҆ди́нъ {ѡ҆со́бь} на мѣ́сто пꙋ́сто гра́да, нарица́емагѡ виѳсаі́да.

11Tłumy zaś spostrzegłszy to, poszły za Nim. I przyjąwszy je, mówił im o Królestwie Bożym, a potrzebujących uzdrowienia leczył.

11Наро́ди же разꙋмѣ́вше, по не́мъ и҆до́ша: и҆ прїе́мь и҆̀хъ, гл҃аше и҆̀мъ ѡ҆ црⷭ҇твїи бж҃їи и҆ тре́бꙋющыѧ и҆сцѣле́нїѧ цѣлѧ́ше.