Czytania liturgiczne na 12 kwietnia 2026

aż do tego dnia, kiedy, dawszy uprzednio przez Ducha Świętego przykazania apostołom, których wybrał, został wzięty [do nieba];

да́же до днѐ, во́ньже, заповѣ́давъ а҆пⷭ҇лѡмъ дх҃омъ ст҃ы́мъ, и҆̀хже и҆збра̀, вознесе́сѧ:

i którym ukazał siebie samego, żyjącego po swoim cierpieniu wśród wielu [prawdziwych] dowodów, objawiając się im przez dni czterdzieści i mówiąc o Królestwie Bożym.

пред̾ ни́миже и҆ поста́ви себѐ жи́ва по страда́нїи свое́мъ во мно́зѣхъ и҆́стинныхъ зна́менїихъ, де́ньми четы́редесѧтьми ꙗ҆влѧ́ѧсѧ и҆̀мъ и҆ гл҃ѧ ꙗ҆̀же ѡ҆ црⷭ҇твїи бж҃їи:

A uczestnicząc zaś z nimi w posiłku, przykazał im nie oddalać się od Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca, o której usłyszeliście ode Mnie;

съ ни́миже и҆ ꙗ҆ды́й повелѣ̀ и҆̀мъ ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма не ѿлꙋча́тисѧ, но жда́ти ѡ҆бѣтова́нїѧ ѻ҆́ч҃а, є҆́же слы́шасте ѿ менє̀:

albowiem Jan chrzcił wodą, a wy w Duchu Świętym ochrzczeni będziecie po dniach niewielu.

ꙗ҆́кѡ і҆ѡа́ннъ ᲂу҆́бѡ крести́лъ є҆́сть водо́ю, вы́ же и҆́мате крести́тисѧ дх҃омъ ст҃ы́мъ не по мно́зѣхъ си́хъ дне́хъ.

Oni więc, zgromadziwszy się, pytali Go, mówiąc: – Panie, czy w tym oto czasie przywrócisz królestwo Izraelowi?

Ѻ҆ни́ же ᲂу҆̀бо соше́дшесѧ вопроша́хꙋ є҆го̀, глаго́люще: гдⷭ҇и, а҆́ще въ лѣ́то сїѐ ᲂу҆строѧ́еши ца́рствїе і҆и҃лево;

Powiedział zaś do nich: – Nie do was należy poznanie czasów lub pór, które Ojciec ustanowił własną władzą.

Рече́ же къ ни̑мъ: нѣ́сть ва́ше разꙋмѣ́ти времена̀ и҆ лѣ̑та, ꙗ҆̀же ѻ҆ц҃ъ положѝ во свое́й вла́сти:

Ale przyjmiecie moc zstępującego Ducha Świętego na was i będziecie mi świadkami w Jeruzalem i [w] całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.

но прїи́мете си́лꙋ, наше́дшꙋ ст҃о́мꙋ дх҃ꙋ на вы̀, и҆ бꙋ́дете мѝ свидѣ́телїе во і҆ерⷭ҇ли́мѣ же и҆ во все́й і҆ꙋде́и и҆ самарі́и и҆ да́же до послѣ́днихъ землѝ.

Ono było na początku u Boga.

Се́й бѣ̀ и҆сконѝ къ бг҃ꙋ {ᲂу҆ бг҃а}:

Przez Nie wszystko się stało i bez Niego nic się nie stało z tego, co powstało.

всѧ̑ тѣ́мъ бы́ша, и҆ без̾ негѡ̀ ничто́же бы́сть, є҆́же бы́сть.

W Nim było życie i życie było światłością ludzi.

Въ то́мъ живо́тъ бѣ̀, и҆ живо́тъ бѣ̀ свѣ́тъ человѣ́кѡмъ:

I światłość w ciemności świeci, lecz ciemność jej nie pochłonęła.

и҆ свѣ́тъ во тьмѣ̀ свѣ́титсѧ, и҆ тьма̀ є҆гѡ̀ не ѡ҆б̾ѧ́тъ.

Był człowiek posłany od Boga, a imię jemu Jan.

Бы́сть человѣ́къ по́сланъ ѿ бг҃а, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ і҆ѡа́ннъ:

On przyszedł na świadectwo, aby świadczyć o światłości, aby wszyscy przezeń uwierzyli.

се́й прїи́де во свидѣ́тельство, да свидѣ́тельствꙋетъ ѡ҆ свѣ́тѣ, да всѝ вѣ́рꙋ и҆́мꙋтъ є҆мꙋ̀ {да всѝ ᲂу҆вѣ́рꙋютъ чрез̾ него̀}.

Ten nie był światłością, lecz miał świadczyć o światłości.

Не бѣ̀ то́й свѣ́тъ, но да свидѣ́тельствꙋетъ ѡ҆ свѣ́тѣ:

Była światłość prawdziwa, oświecająca każdego człowieka, przychodzącego na świat.

бѣ̀ свѣ́тъ и҆́стинный, и҆́же просвѣща́етъ всѧ́каго человѣ́ка грѧдꙋ́щаго въ мі́ръ:

W świecie był i świat dzięki Niemu stał się, a świat Go nie poznał.

въ мі́рѣ бѣ̀, и҆ мі́ръ тѣ́мъ бы́сть, и҆ мі́ръ є҆го̀ не позна̀:

Do swego przyszedł i swoi Go nie przyjęli.

во своѧ̑ прїи́де, и҆ своѝ є҆гѡ̀ не прїѧ́ша.

Tym zaś, którzy Go przyjęli, dał moc, aby się stali dziećmi Bożymi; tym wierzącym w imię Jego,

Є҆ли́цы же прїѧ́ша є҆го̀, дадѐ и҆̀мъ ѡ҆́бласть ча́дѡмъ бж҃їимъ бы́ти, вѣ́рꙋющымъ во и҆́мѧ є҆гѡ̀,

którzy nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli męża, ale z Boga zostali zrodzeni.

и҆̀же не ѿ кро́вѣ, ни ѿ по́хоти плотскі́ѧ, ни ѿ по́хоти мꙋ́жескїѧ, но ѿ бг҃а роди́шасѧ.

I Słowo ciałem się stało, i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę Jego, chwałę jako od Ojca Jednorodzonego – pełnego łaski i prawdy.

И҆ сло́во пл҃ть бы́сть и҆ всели́сѧ въ ны̀, и҆ ви́дѣхомъ сла́вꙋ є҆гѡ̀, сла́вꙋ ꙗ҆́кѡ є҆диноро́днагѡ ѿ ѻ҆ц҃а̀, и҆спо́лнь блгⷣти и҆ и҆́стины.

Jan świadczy o Nim i wołając, mówi: – Ten był, o którym powiedziałem: On, przychodzący za mną, przede mną jest, bo był przede mną.

І҆ѡа́ннъ свидѣ́тельствꙋетъ ѡ҆ не́мъ и҆ воззва̀ глаго́лѧ: се́й бѣ̀, є҆го́же рѣ́хъ, и҆́же по мнѣ̀ грѧды́й, предо мно́ю бы́сть, ꙗ҆́кѡ пе́рвѣе менє̀ бѣ̀.

Albowiem z Jego pełni wszyscyśmy wzięli łaskę nad łaskę.

И҆ ѿ и҆сполне́нїѧ є҆гѡ̀ мы̀ всѝ прїѧ́хомъ и҆ блгⷣть воз̾ блгⷣть:

Gdyż Prawo zostało dane przez Mojżesza, łaska zaś i prawda stały się przez Jezusa Chrystusa.

ꙗ҆́кѡ зако́нъ мѡѷсе́омъ да́нъ бы́сть, блгⷣть (же) и҆ и҆́стина і҆и҃съ хрⷭ҇то́мъ бы́сть.

To powiedziawszy, pokazał im ręce i nogi, i bok swój. Rozradowali się więc uczniowie, widząc Pana.

И҆ сїѐ ре́къ, показа̀ и҆̀мъ рꙋ́цѣ (и҆ но́зѣ) и҆ ре́бра своѧ̑. Возра́довашасѧ ᲂу҆̀бо ᲂу҆чн҃цы̀, ви́дѣвше гдⷭ҇а.

Znów więc powiedział im Jezus: – Pokój wam. Jak Mnie Ojciec posłał, tak i Ja was posyłam.

Рече́ же и҆̀мъ і҆и҃съ па́ки: ми́ръ ва́мъ: ꙗ҆́коже посла́ мѧ ѻ҆ц҃ъ, и҆ а҆́зъ посыла́ю вы̀.

To powiedziawszy, tchnął i mówi im: – Przyjmijcie Ducha Świętego.

И҆ сїѐ ре́къ, дꙋ́нꙋ и҆ гл҃а и҆̀мъ: прїими́те дх҃ъ ст҃ъ:

Jeśli komuś odpuścicie grzechy, są odpuszczone, jeśli komuś zatrzymacie, są zatrzymane.

и҆̀мже ѿпꙋститѐ грѣхѝ, ѿпꙋ́стѧтсѧ и҆̀мъ: и҆ и҆̀мже держитѐ, держа́тсѧ.

Tomasza zaś, jednego z dwunastu, nazywanego Bliźniakiem, nie było z nimi, kiedy przyszedł Jezus.

Ѳѡма́ же, є҆ди́нъ ѿ ѻ҆боюна́десѧте, глаго́лемый близне́цъ, не бѣ̀ (тꙋ̀) съ ни́ми, є҆гда̀ прїи́де і҆и҃съ.

Mówili mu więc inni uczniowie: – Widzieliśmy Pana. On zaś im powiedział: – Jeśli nie zobaczę na Jego rękach ran po gwoździach i nie włożę palca mojego w rany po gwoździach, i nie włożę mojej ręki w bok Jego, nie uwierzę.

Глаго́лахꙋ же є҆мꙋ̀ дрꙋзі́и ᲂу҆чн҃цы̀: ви́дѣхомъ гдⷭ҇а. Ѻ҆́нъ же речѐ и҆̀мъ: а҆́ще не ви́жꙋ на рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀ ꙗ҆́звы гвозди̑нныѧ, и҆ вложꙋ̀ пе́рста моегѡ̀ въ ꙗ҆́звы гвозди̑нныѧ, и҆ вложꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ въ ре́бра є҆гѡ̀, не и҆мꙋ̀ вѣ́ры.