Czytania Liturgiczne na 11 listopada (29 października) 2026 roku

1Tak więc, bracia, prosimy was i zachęcamy w Chrystusie Jezusie, abyście przyjąwszy od nas to, jak winniście postępować i podobać się Bogu, tak jak i postępujecie, abyście obfitowali jeszcze bardziej.

1Бра́тїе, про́симъ вы̀ и҆ мо́лимъ ѡ҆ хрⷭ҇тѣ̀ і҆и҃сѣ, ꙗ҆́коже прїѧ́сте ѿ на́съ, ка́кѡ подоба́етъ ва́мъ ходи́ти и҆ ᲂу҆гожда́ти бг҃ови, ꙗ҆́коже и҆ хо́дите, да и҆збы́точествꙋете па́че:

2A wiecie, jakie przykazania daliśmy wam przez Pana Jezusa.

2вѣ́сте бо, какѡва̀ повелѣ̑нїѧ да́хомъ ва́мъ гдⷭ҇емъ і҆и҃сомъ.

3To bowiem jest wolą Bożą: uświęcenie wasze, żebyście się powstrzymywali od nierządu,

3Сїѧ́ бо є҆́сть во́лѧ бж҃їѧ, ст҃ость ва́ша, храни́ти себѐ самѣ́хъ ѿ блꙋда̀,

4aby każdy z was potrafił utrzymywać swoje ciało w świętości i czci,

4(и҆) вѣ́дѣти комꙋ́ждо ѿ ва́съ сво́й сосꙋ́дъ стѧжава́ти во ст҃ы́ни и҆ че́сти,

5nie w namiętności pożądania jak poganie nieznający Boga.

5(а҆) не въ стра́сти по́хотнѣй, ꙗ҆́коже и҆ ꙗ҆зы́цы не вѣ́дѧщїи бг҃а,

6Nie wynoście się i nie wykorzystujcie w żadnej sprawie swojego brata, albowiem Pan jest sprawiedliwym obrońcą co do wszystkiego tego, jak wam zapowiadaliśmy i świadczyliśmy.

6(и҆) є҆́же не престꙋпа́ти и҆ лихои́мствовати въ ве́щи бра́та своегѡ̀: занѐ мсти́тель є҆́сть гдⷭ҇ь ѡ҆ всѣ́хъ си́хъ, ꙗ҆́коже и҆ пре́жде реко́хомъ къ ва́мъ и҆ засвидѣ́тельствовахомъ.

7Gdyż nie powołał nas Bóg do nieczystości, lecz do świętości.

7Не призва́ бо на́съ бг҃ъ на нечистотꙋ̀, но во ст҃ость.

8Kto więc to odrzuca, nie człowieka odrzuca, lecz Boga, Tego, który daje nam Ducha swojego Świętego.

8Тѣ́мже ᲂу҆̀бо ѿмета́ѧй не человѣ́ка ѿмета́етъ, но бг҃а, да́вшаго дх҃а своего̀ ст҃а́го въ на́съ.

9A o miłości braterskiej nie ma potrzeby pisać wam, gdyż sami jesteście nauczeni przez Boga, aby miłować jedni drugich.

9Ѡ҆ братолю́бїи же, не тре́бꙋете, да пи́шетсѧ къ ва́мъ, са́ми бо вы̀ бг҃омъ ᲂу҆че́ни є҆стѐ, є҆́же люби́ти дрꙋ́гъ дрꙋ́га:

10I tak postępujecie wobec wszystkich braci w całej Macedonii. Zachęcamy zaś was, bracia, abyście obfitowali jeszcze bardziej.

10и҆́бо творитѐ то̀ ко все́й бра́тїи, сꙋ́щей во все́й македо́нїи. Мо́лимъ же вы̀, бра́тїе, и҆збы́точествовати па́че,

11Uważajcie za rzecz godną czci, aby zachowywać ciszę i czynić to, co do was należy, i pracować własnymi rękami, jak wam przykazaliśmy,

11и҆ любе́знѡ прилѣжа́ти, є҆́же безмо́лвствовати и҆ дѣ́ѧти своѧ̑ и҆ дѣ́лати свои́ма рꙋка́ма, ꙗ҆́коже повелѣ́хомъ ва́мъ:

12by postępować dostojnie wobec tych z zewnątrz i niczego nie potrzebować.

12да хо́дите благоѡбра́знѡ ко внѣ̑шнимъ и҆ ничесогѡ́же тре́бꙋете.

9Rzecze Pan swoim uczniom: – Proście, a dane wam będzie, szukajcie, a znajdziecie, dobijajcie się, a otworzone wam będzie.

9Речѐ гдⷭ҇ь свои́мъ ᲂу҆ченикѡ́мъ: проси́те и҆ да́стсѧ ва́мъ: и҆щи́те и҆ ѡ҆брѧ́щете: толцы́те и҆ ѿве́рзетсѧ ва́мъ.

10Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, kto szuka, znajduje, a temu, kto się dobija, otworzą.

10всѧ́къ бо просѧ́й прїе́млетъ, и҆ и҆щѧ́й ѡ҆брѣта́етъ, и҆ толкꙋ́щемꙋ ѿве́рзетсѧ.

11Jeśli syn poprosi któregoś z was jako ojca o chleb, to czy da mu kamień, albo o rybę i zamiast ryby da mu węża?

11Кото́рагѡ же ва́съ ѻ҆тца̀ воспро́ситъ сы́нъ хлѣ́ба, є҆да̀ ка́мень пода́стъ є҆мꙋ̀; и҆лѝ ры́бы, є҆да̀ въ ры́бы мѣ́сто ѕмїю̀ пода́стъ є҆мꙋ̀;

12Albo gdy poprosi o jajko, czy poda mu skorpiona?

12и҆лѝ а҆́ще попро́ситъ ꙗ҆ица̀, є҆да̀ пода́стъ є҆мꙋ̀ скорпі́ю;

13Jeśli więc wy, źli będąc, dobre rzeczy potraficie dawać dzieciom swoim, o ileż bardziej Ojciec z niebios da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą.

13А҆́ще ᲂу҆̀бо вы̀ ѕлѝ сꙋ́ще, ᲂу҆мѣ́ете даѧ̑нїѧ бла̑га даѧ́ти ча́дѡмъ ва́шымъ, кольмѝ па́че ѻ҆ц҃ъ, и҆́же съ нб҃сѐ, да́стъ дх҃а ст҃а́го просѧ́щымъ ᲂу҆ негѡ̀;