50-lecie parafii w Lesznie Górnym

Życie religijne w rejonie Leszna Górnego (woj. lubuskie) to historia znacznie dłuższa niż 50 lat, bo już w 1948 roku a więc w rok po akcji „Wisła”, w pobliskiej wsi Biernatów, w domu prywatnym, ks. Dymitr Chylak odprawił pierwsze nabożeństwo. Jednak później rozpoczął się okres trudności w zalegalizowaniu parafii, szczególnie odczuwalny podczas starań o pozyskanie odpowiedniego obiektu. Grupa inicjatywna: Grzegorz Trochanowski, Dawid Tylawski, Bazyli Kocur, Mikołaj Pregner, Michał Komara - prawie przez dziesięć lat walczyła o miejsce do modlitwy, co ziściło się dopiero w roku 1957, od kiedy (według różnych wersji) można mówić o stabilnym funkcjonowaniu parafii pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy.

Uroczystościom 50-lecia parafii przewodniczył ordynariusz diecezji ks. abp Jeremiasz w asyście duchowieństwa z sąsiednich parafii, natomiast posługę diakona pełnił ks. protodiakon Grzegorz Cebulski, śpiewał zaś chór młodzieży diecezjalnej Błahodar pod dyrekcją lektora Adama Kondraciuka. Władze samorządowe reprezentował starosta żagański, Jerzy Bielawski. Parafianie ze wzruszeniem słuchali homilii Jego Ekscelencji, który podkreślił w swoim słowie heroiczną postawę ,upór, poświęcenie i oddanie sprawom wiary w chwili próby tych, którzy czynili starania o to święte miejsce. Tych, którzy mimo, iż narażali siebie i swoich bliskich na represje, pozostawali nieugięci, konsekwentni, a ich dzieło, dzieło Boże trwa. Siła, niechęć, poniżenie nie mogły zwyciężyć, czas pokazał, że rację mieli wierni Ewangelii i Chrystusowi, którzy w miłości, pokorze, cierpliwości i cichości serca nie dali się złamać, będąc przekonani o słusznej sprawie. Nie pomogły wezwania do urzędu bezpieczeństwa, na posterunki milicji, gdzie, jak wspominają członkowie rodzin, godzinami ich przesłuchiwano, by zniechęcić do działania.

Nieduża wspólnota parafialna miała chwile satysfakcji i duchowej radości goszcząc ordynariusza diecezji, wyrażając tym samym pełnię Kościoła. Tego historycznego dnia, 27 października br. odprawiono akatyst do Przenajświętszej Bogurodzicy, po nim Św. Eucharystię, podczas której wielu wiernych przystąpiło do Św. Darów oraz moleben z procesją. Zatrzymano się chwilę przy grobach założycieli parafii, gdzie wzniesiono modlitwy za spokój ich dusz. Pod koniec cerkiewnych uroczystości władyka Jeremiasz odznaczył za służbę na rzecz Cerkwi orderem Św. równej ap. Marii Magdaleny, nadanym przez Sobór Biskupów, Helenę Trochanowską, Piotra Raka, Piotra Tylawskiego, honorując w ten sposób rodziny, które wykazały najwięcej determinacji w dążeniu do utworzenia parafii, były i pozostają jej filarami do dzisiaj. Dobrym słowem wspomniano o żyjących poza granicami Polski, byłych parafianach, którzy emigrowali do Ameryki Północnej, ale mimo to czują się związani z tym miejscem. Również dzięki ofiarności tych ludzi udało się w ostatnich dziesięciu latach zamienić dawną, opuszczoną, ewangelicką kaplicę cmentarną na świątynię prawosławną. Dobudowano dzwonnicę z kopułą, która to dzwonnica pełni jednocześnie rolę przedsionka (prytwora – cs.) Na wspomnianej dzwonnicy zamontowano dzwony, będące jakże wdzięcznym wyjątkiem wśród pobliskich parafii. Ubogacono wyposażenie cerkwi, natomiast ze względu na częste włamania zabezpieczono obiekt monitoringiem. Tak wiele dokonań przy tak skromnej liczbie wiernych graniczy z cudem, a jak podkreślają przybywający do świątyni, „czuje się w tej cerkwi w szczególny sposób ducha”, co w połączeniu ze zgodną grupą parafian i znacznym odsetku młodzieży rokuje optymistycznie na przyszłość.

Jubileusz zakończono wspólną agapą, gdzie z koncertem pieśni ludowych wystąpił chór młodzieży „Błahodar”. Wszystkim uczestnikom uroczystości proboszcz parafii wyraża serdeczne podziękowanie i wielkie „Spasy Hospody”.

Ks. Igor Popowicz

Zdjęcia Andrzej Kowalski

— ks. Mariusz Synak