Orędzie paschalne JE biskupa Jakuba

Orędzie Paschalne JE Jakuba Biskupa Białostockiego i Gdańskiego do czcigodnego Duchowieństwa, miłujących Boga Braci i Sióstr Zakonnych i wszystkich Wiernych Diecezji Białostocko-Gdańskiej Chrystus Zmartwychwstał ! Oto bowiem przez krzyż nadeszła radość dla całego świata. Zawsze błogosławiąc Pana, Śpiewamy Jego Zmartwychwstanie, Albowiem znosząc cierpliwie ukrzyżowanie, Śmiercią zniszczył śmierć. Słowa tego hymnu liturgicznego, słyszymy nie tylko w dni Święta Paschy, ale również podczas każdej jutrzni niedzielnej, wzywają nas do wielkiej radości wynikającej z faktu Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa i zniszczenia śmierci. Przeplatają się one jednak ze słowami o ukrzyżowaniu i śmierci, bez której człowiek nie mógł wyzwolić się od grzechu i wejść do wieczności. Dzisiaj świętujemy radosne Zmartwychwstanie Chrystusa, jednakże Jego Zmartwychwstanie jest poprzedzone Wielkim Piątkiem, kiedy oddał swoje życie na krzyżu za życie nasze. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. (J. 15,13) powiedział Chrystus. A w innym miejscu Ewangelii według św. Jana czytamy: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne (3,16). Całe więc życie Jezusa Chrystusa na ziemi, poczynając od momentu wcielenia aż po zmartwychwstanie, było jednym wielkim aktem miłości Bożej skierowanym do człowieka. Zmartwychwstanie, które dziś świętujemy, jest więc tryumfem miłości Bożej względem całego wszechświata, gdyż stworzenie odzyskuje, dzięki śmierci Bogoczłowieka, swe przeznaczenie: wieczność i stan doskonałości. Chrystus oddaje swoje życie za nas i w ten sposób wyraża Swą największą miłość, a my stajemy się Jego przyjaciółmi, a nawet dziedzicami usynowionymi Bogu Ojcu. Święto Zmartwychwstania niesie nam wielką radość i nadzieję na życie wieczne. Bez tej nadziei nasze życie nie miałoby sensu. Całą głębię tej prawdy wyrażają słowa hymnów śpiewanych podczas paschalnych nabożeństw. Ich poetyckie piękno a zarazem głęboka teologiczna treść wnosi w nasze serca ogromną radość. „Zbawicielu mój żywy! Tyś ofiarą, której nie zdołano zabić na zawsze. Jako Bóg ochotnie sam siebie Ojcu ofiarując wskrzesiłeś z sobą cały ród Adama, z grobu powstając” śpiewamy w jednym z troparionów 6-tej pieśni kanonu paschalnego. W innym zaś miejscu śpiewamy: „Dzisiaj wszystko jasności jest pełne Niebo i ziemia, i to co na ziemi. Niech więc całe stworzenie radośnie świętuje Zmartwychwstanie Chrystusa w którym się umacnia” (troparion 3-ciej pieśni kanonu paschalnego). Stąd nie dziwi nas to, iż uczestnicząc w tych dniach w nabożeństwach jesteśmy przepojeni wielką radością, nabieramy pokrzepienia i nadziei na dalsze dni naszego życia. Dziś raz jeszcze Bóg pozwolił nam przeżywać tę wielką radość na ziemi, radość, która wyznacza nam drogę życia. Jeśli bowiem nie ma zmartwychwstania to wszystko jest marnością i nie ma sensu. Skoro zmarli nie zmartwychwstają, to jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy (1Kor. 15,32) pisał św. Apostoł Paweł przekonując adresatów swego listu, by wierzyli w zmartwychwstanie i życie wieczne, a przez to by prowadzili dostojnie i czyste życie. Słowa te aktualne są i dzisiaj wzywając każdego by nasze życie, a szczególnie święto nie było dniem próżnym, lecz czasem krzepienia paschalną radością naszego serca.
Marność i bezsens dnia codziennego przemienione zostały nadzieją zmartwychwstania i życia wiecznego. Nadzieja i wiara zachęcają nas do wysiłku, by życie nasze budować w perspektywie życia wiecznego. Jeśli człowiek prawdziwie wierzy, będzie ono przepojone miłością do bliźniego, pełne szacunku do otaczającego świata, pełne pokory i dobroci. Niewątpliwie będzie ono również uczciwe, bowiem każdy, kto wierzy w zmartwychwstanie, wie, iż wszystkie uczynki każdego z nas ukażą się jak na dłoni w dniu ostatecznym, dniu zmartwychwstania wszystkich. Nadzieja na zmartwychwstanie daje nam radość i pokój, a niesprawiedliwość, którą powszechnie spotykamy we współczesnym świecie oraz trudności dnia codziennego w perspektywie życia wiecznego tracą swój tragiczny wymiar. Tę radość i pokój, podobnie jak ją przeżyli i zwiastowali światu apostołowie, niesiemy i my, przeżywając na nowo – zgodnie z wezwaniem aniołów: „Idźcie i światu głoście, że powstał Pan, Który zniszczył śmierć...” (Hypakoe Kanonu Paschy). Świętując Paschę Pańską, prośmy błogosławieństwa naszego Zbawiciela o pomyślność Kościoła i wszystkich naszych wspólnych dokonań. Dziękujmy za dar wiary i nasze bogactwo - dzieci i młodzież, która swe serca oddaje naszemu Stwórcy i Jego świętemu Kościołowi. Dziękujmy za pokój, który posiadamy i prośmy pokoju całemu światu, a szczególnie tam, gdzie panuje obecnie bezprawie, przemoc i krwawe wojny. Zmartwychwstały Pan Jezus Chrystus, Dawca naszej wiary i zbawienia, niech zachowa nas w Swej zbawczej wierze i obdarzy nas wieczną paschalną radością, abyśmy w przyszłym życiu przebywali w „zawsze jaśniejącym dniu Jego Królestwa”. W te uroczyste dni gorąco pozdrawiam ze Świętem Paschy Duchowieństwo, Mnichów i Mniszki, Młodzież, Dzieci i Wszystkich Wiernych Diecezji Białostocko-Gdańskiej. Życzę wszystkim obfitej łaski Zmartwychwstałego Pana. Paschalna uczta wiary niech służy nam ku pokrzepieniu serc, duchowemu doskonaleniu się i ubogaceniu. Zmartwychwstałemu Panu niech będzie chwała na wieki. Amen. Białystok - Gdańsk, Zmartwychwstanie Pańskie 2008 r. JE Biskup Białostocki i Gdański Jakub
Za: http://orthodox.bialystok.pl/

— Stefan Dmitruk