Relacja z rekolekcji

Jak co roku zorganizowaliśmy w poście filipowym rekolekcje. Maja one na celu przygotowanie młodych ludzi do sakramentów spowiedzi i Eucharystii, a także wyciszenie i odrodzenie duchowe. Tej zimy dziewczęta gościły w monasterze w Zwierkach, a chłopcy w Ławrze Supraskiej.

Rekolekcje dziewcząt

W dniach 17-19 grudnia osiemnaście dziewcząt uczestniczyło w rekolekcjach w monasterze w Zwierkach.

Na miejscu byłyśmy w piątek około godziny 17. U drzwi monasteru powitała nas siostra Alina, która pokazała nam pokoje, w których gościłyśmy przez te kilka dni. Po zakwaterowaniu się miałyśmy chwilkę na odpoczynek. Pierwszym punktem wyjazdu było zapoznanie się uczestniczek oraz spotkanie z siostrą Gabrielą, która pokrótce opowiedziała nam o zasadach panujących w monasterze. Następnie udałyśmy się na na nabożeństwo wieczorne, po którym była kolacja, kolejne spotkanie i modlitwy wieczorne.

Gdy nawet nasi rodzice jeszcze smacznie spali, my już budziłyśmy się na poranne nabożeństwo. Po śniadaniu każda z nas dostała posłuszanija (prace na rzecz monasteru), m.in. sprzątanie cerkwi, porządkowanie pokoi oraz pomoc w kuchni. Aby nabrać sił do dalszej pracy i chwilkę odpocząć około południa odbyło się spotkanie przy herbacie, na którym siostra Gabriela odpowiadała na zadawane przez nas pytania. Po południu do monasteru przybył ks. Marek Wawreniuk, który opowiedział nam o sakramentach spowiedzi i Eucharystii, a także modlitwach im towarzyszącym. Podczas nabożeństwa całonocnego czuwania przystąpiłyśmy do spowiedzi. W taki sposób zakończyłyśmy kolejny dzień.

W niedzielę, na świętej Liturgii, przystąpiłyśmy do sakramentu Eucharystii. Po śniadaniu po raz ostatni,spotkałyśmy się z siostrą Gabrielą, która podziękowała nam za przyjazd i obdarowała nas prezentami, a także wspólnie podsumowałyśmy ten krótki, jednak bardzo obfity w plony duchowe wyjazd. Wszystkie zgodnie potwierdziłyśmy, że jesteśmy zadowolone z uczestnictwa w rekolekcjach. Jak zwykle wielkim minusem był tak krótki czas spędzony w tym świętym miejscu, toteż z wielkim żalem opuściłyśmy monaster, aby powrócić do życia codziennego. Jednak pocieszałyśmy się myślą, że chociaż przez te niecałe 3 dni mogłyśmy doświadczyć poważnego duchowego odrodzenia.

Serdeczne dziękujemy siostrze przełożonej, że pozwoliła nam przyjechać do monasteru. Wielkie podziękowania należą się również siostrze Gabrieli, która podczas tego wyjazdu była dla nas jak matka.

Rekolekcje chłopców

W tegorocznych bożonarodzeniowychrekolekcjach zorganizowanych w monasterze w Supraślu udział wzięły dwie osoby.

Do celu dotarliśmy około godziny 17.00 i od razu uczestniczyliśmy w wieczerni. Po nabożeństwie wzięliśmy udział w spotkaniu bractwa parafialnego. Opiekun duchowy, diak. Dymitr Tichoniuk zaciekawił wszystkich opowieścią o niedzielnej Ewangelii. Została ona przedstawiona w sposób jasny i klarowny. Na spotkanie zawitał również ks. Andrzej Borkowski, z którym wspólnie śpiewaliśmy kolędy. Ksiądz Andrzej opiekował się nami podczas całego pobytu w monasterze. Reszta wieczoru minęła nam na zakwaterowaniu, wspólnej kolacji, oraz nabożeństwach wieczornych.

Następny dzień zaczęliśmy bardzo wcześnie nabożeństwem porannym, zwanym jutrznią, oraz św. Liturgią. Dzień mijał rytmem życia tutejszych braci: śniadanie, praca na rzecz monasteru, wspólny obiad. W godzinach popołudniowych diakon Andrzej zabrał nas na spacer po Supraślu. Idąc brzegiem rzeki wysłuchaliśmy opowieści o powstaniu monasteru. Po powrocie do Ławry i chwili odpoczynku spotkaliśmy się z o. Hiobem. Udzielił nam wykładu o sakramencie spowiedzi. Mówił o grzechach, o przystępowaniu do spowiedzi. Przygotował nas wewnętrznie do mającego się odbyć na wieczerni sakramentu spowiedzi. Wieczór minął na rozmyślaniach oraz duchowych przygotowaniach do świętej Eucharystii.

Niedziela była zwieńczeniem całego pobytu, podczas św. Liturgii przystąpiliśmy do św. Eucharystii.

Serdecznie dziękujemy monasterowi w Supraślu za możliwość zorganizowania Gowienii. W szczególności dla diak.. Andrzeja - za duchową opiekę i poświęcony czas, o. Hiobowi - za niezapomniane słowa dotyczące spowiedzi i całej wspólnocie za możliwość uczestnictwa w ich życiu.

za: bmpdbg.pl

— Klaudia Ambrożewicz, Igor Klemienia