Święto seminarium

Dziś wierni weselą się, w psalmach i pieśniach Panu śpiewając - (stichera wielkich nieszporów) - słowa te doskonale odzwierciedlają charakter, jaki ma wydarzenie Wprowadzenia do świątyni Przenajświętszej Bogarodzicy dla alumnów Prawosławnego Seminarium Duchownego. Święto to obchodzone corocznie dnia 4 grudnia (21 listopada) w swojej treści posiada dwa ważne aspekty, a mianowicie, ołtarz świątyni seminarium jest poświęcony "Wprowadzeniu", a także jest dniem, w którym niektórzy spośród alumnów przyjmują święcenia lektorskie, biorąc na siebie powinności związane z tą godnością.

W przededniu święta do seminarium przybył metropolita Sawa, zwierzchnik Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Uroczyście powitali go alumni oraz rektor seminarium, ks. mitrat Jerzy Tofiluk. Władyka w asyście trzynastu kapłanów i czterech diakonów celebrował nabożeństwo całonocnego czuwania (scs. wsienoszcznogo bdienija), którego ozdobą był śpiew chóru alumnów prowadzonego przez alumna III roku Macieja Leszczyńskiego. Cerkiew, jak co roku, obok seminarzystów oraz wykładowców licznie wypełnili studenci innych uczelni, absolwenci seminarium oraz wierni innych warszawskich parafii.

W sam dzień święta, przed rozpoczęciem św. Liturgii metropolita Sawa udzielił chirotesji lektorskiej czterem alumnom. Poprzez przyjęcie święceń I stopnia zobowiązali się oni do aktywnego uczestnictwa w nabożeństwach, codziennej lektury Pisma Świętego, oraz do świadczenia o Prawdach tam zawartych czystością życia oraz nienagannym postępowaniem. Nowi lektorzy otrzymali jednocześnie prawo noszenia sutanny. W tym roku święcenia lektorskie otrzymali: Sylwester Klebus, Maciej Leszczyński, Ignacy Szwec oraz Adam Góralczuk.

Podczas św. Liturgii metropolita w swoim pouczeniu zwrócił się do nowo wyświęconych lektorów, gratulując im prawidłowej interpretacji wezwania bożego oraz z prośbą o przestrzeganie danego zobowiązania i trwanie w wierze, zwracając jednocześnie uwagę na trudy i przeciwności, które będą spotykać na swej drodze.

Po liturgii celebrujący oraz wierni a także inni goście zebrali się na uroczystym obiedzie, gdzie w miłej oraz spokojnej atmosferze dzielono radość tego wydarzenia.

— PSD