Uroczyste wniesienie kopii Iwierskiej ikony Bogurodzicy

Dnia 5 kwietnia, w sobotę poświęconą Matce Bożej – Sobotę Akatystu, zwanej też Pochwałoj Preswiatoj Bohorodicy – w gorlickiej katedralnej cerkwi św. Trójcy miała miejsce szczególna uroczystość wniesienia kopii Iwierskiej ikony Bogurodzicy będącej darem mnichów ze św. Góry Atos dla prawosławnych wiernych Łemkowszczyzny. Okazją do tego były tegoroczne obchody 100. rocznicy męczeńskiej śmierci i 20. rocznicy kanonizacji św. kapłana Maksyma Gorlickiego.

Uroczystości rozpoczęła procesja, która punktualnie o godzinie 9.00 wyszła z gorlickiej cerkwi na powitanie Ikony. Przy śpiewie Wzbrannoj Wojewodie i dźwiękach dzwonów, pod przewodnictwem arcybiskupa lubelskiego i chełmskiego Abla i biskupa gorlickiego Paisjusza, w asyście duchowieństwa dekanatu nowosądeckiego oraz protodiakona Wadima Sztemburskiego, wniesiono uroczyście ikonę Bogurodzicy Iwierskiej do wnętrza świątyni.

Po przywitaniu dostojnych hierarchów, kolejno przez starostę cerkiewnego pana Dymitra Sabatowicza i następnie przez proboszcza gorlickiej parafii ks. prot. Romana Dubeca rozpoczęto nabożeństwo Akatystu – szczególnego, poświęconego bowiem samej Przenajświętszej Bogurodzicy, zarazem pierwszego i najbardziej znanego ze wszystkich istniejących.

Przed godziną 10-tą rozpoczęto świąteczną Liturgię. Po przeczytaniu fragmentu św. Ewangelii ze słowem do wiernych zgromadzonych w świątyni zwrócił się władyka Abel – ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej. W swojej homilii Władyka przybliżył istotę świątecznego dnia, określając go mianem historycznego wydarzenia, kiedy do gorlickiej świątyni przybywa nowa łaska z samej św. Góry Atos. To w jaki sposób Ikona Iwierska znalazła się na Atosie, Władyka wyjaśnił w dalszych swoich słowach, przenosząc swą homilię aż do czasów sięgających VIII-go wieku, do Konstantynopola, momentu niezwykle tragicznych wydarzeń, kiedy to walczono z ikonoklazmem. W owym też czasie, za panowania imperatora Teofila, nakazano niszczyć wszelkie ikony będące zarówno w świątyniach jak i w chrześcijańskich domach.

Władyka kontynuując swoje pouczenie wspominał o biednej, gorliwej kobiecie, która chcąc uchronić swoje jedyne bogactwo – ikonę Bogurodzicy przed ikonoburcami, uprosiła wykonującego nakaz cesarza żołnierza, aby pozwolił jej pomodlić się ostatni raz przed tą ikoną. Żołnierz podejrzewając, iż kobieta może podmienić ikonę na coś innego uderza swoją bronią w policzek Bogurodzicy, z którego wypłynęła krew. Porażony tym co zobaczył już nigdy nie pojawił się w tym miejscu i nie podniósł swej ręki na żaden święty obraz – stając się chrześcijaninem czczącym święte ikony. Kobieta, chcąc mimo wszystko uratować ikonę przed nasilającym się zewsząd ikonoklazmem z modlitwą na ustach wrzuca ją do morza. Mijają dwa stulecia i owa ikona dopływa do brzegu po drugiej stronie morza, odnaleziona przez Atoskich mnichów monasteru Iwierskiego, gdzie przebywa po dzień dzisiejszy strzegąc jego bram.

Po zakończeniu liturgicznych uroczystości przed ikoną Bogurodzicy odsłużono molebień, który zwieńczono uwielbieniem – wieliczanijem, po czym protodiakon wygłosił mnoholetstwija.

Na zakończenie biskup gorlicki Paisjusz skierował swe słowa do dostojnego gościa z sąsiedniej diecezji abpa Abla, któremu podziękował za przybycie, za wspólne rozdzielenie tej radosnej chwili. Władyka Paisjusz wspomniał przeszły czas, kiedy władyka Abel jako młody kapłan niósł swą posługę na terenach łemkowszczyzny jak i rok 1989, kiedy to św. Sobór Biskupów PAKP wybrał na biskupa ówczesnego namiestnika jabłeczyńskiego monasteru, obecnego arcybiskupa lubelskiego i chełmskiego Abla. Władyka Paisjusz w ciepłych słowach pozdrowił Arcypasterza z 25. rocznicą chirotonii biskupiej wręczając w imieniu swoim, a także całej ziemi łemkowskiej ikonę św. Maksyma Gorlickiego.

Arcybiskup Abel szczerze podziękował za ten wspaniały dar, który – jak sam podkreślił – znajdzie swoje godne, dostojne miejsce w lubelskiej katedrze. Nie pozostając dłużnym, władyka Abel przypomniał także, iż na święto Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy przypada 25. rocznica święceń kapłańskich bpa Paisjusza i z tej okazji złożył Jubilatowi przedświąteczne arcypasterskie życzenia, które zwieńczyły gromkie Mnohaja Lita.

Władyka Paisjusz zwrócił się także do obecnych na uroczystościach władz samorządowych burmistrza miasta Gorlic Witolda Kochana a także wicestarosty Powiatu Gorlickiego pana Karola Górskiego podkreślając znaczenie tejże uroczystości. Zwrócił także uwagę na wielki cud jaki dokonał się tego dnia, kiedy została wprowadzona kopia cudownej Ikony Matki Bożej Iwierskiej, przypominając zarazem wszystkim zgromadzonym, iż Matka Boża wraz ze św. Maksymem są patronami miasta Gorlic. Władyka wyraził nadzieję, że Jej niebiańskie orędownictwo będzie zawsze czuwać nad naszym biskupim grodem i jego mieszkańcami.

Następnie biskup gorlicki Paisjusz zwrócił się ze swoim arcypasterskim słowem do wszystkich wiernych, pielgrzymów przybyłych na uroczystości, podkreślając ważność i wyjątkowość tego wydarzenia, które będzie na stałe wpisane w kalendarz świąt cerkiewnych gorlickiej parafii, jak i Łemkowszczyzny. Władyka wyraził głęboką nadzieję, iż wierni będą tłumnie przybywać rokrocznie na święto upamiętniające to wydarzenie w każdą Sobotę Akatystu. Władyka z głębi swojego serca podziękował wszystkim, którzy znaleźli czas w ten piękny słoneczny sobotni dzień i przybyli z wiarą w swoich sercach, aby szczerze i w pokorze pokłonić się atoskiej kopii cudotwórczej ikony Iwierskiej Bogurodzicy.

Historia przybycia do Gorlic kopii ikony Iwierskiej Przenajświętszej Bogurodzicy i towarzyszące temu wydarzenia, której finalnym akcentem była ta niecodzienna sobotnia uroczystość zasługują na szczególną, osobną uwagę.

We wrześniu 2013 roku bp gorlicki Paisjusz przebywał i pielgrzymował po Świętej Górze Atos. Władyka miał możliwość odwiedzenia większości najważniejszych ośrodków monastycznych, w tym także siedzibę Świętej Wspólnoty w Karies. Na szczególną uwagę zasługuje monaster Vatopedi. Tamże gorlicki hierarcha miał zaszczyt jako pierwszy biskup w historii PAKP sprawować świętą Liturgię. Władyka przebywając na Świętej Górze Atos około tygodnia miał możliwość obcowania z niezwykłym światem, z licznymi cudotwórczymi Ikonami Bogurodzicy, pośród których była także Iwierska ikona Matki Bożej.

Bp Paisjusz mając na uwadze jubileuszowy dla prawosławnej społeczności łemkowskiej rok 2014 zapragnął, aby świętość i łaska płynąca z Atoskiej Góry rozpostarła się na Gorlice i całą Łemkowszczyznę. Władyka poprosił towarzyszącego mu podczas atoskiego pielgrzymowania hieromnicha Gabriela (Krańczuka) o pomoc i prośbę o błogosławieństwo od braci w postaci ikony Matki Bożej dla męczeńskiej ziemi łemkowskiej.

Po kilku tygodniach dotarła do Polski kopia Iwierskiej Ikony Matki Bożej z Atoskiego Monasteru Iviron, błogosławieństwo ihumena monasteru z okazji zbliżających się jubileuszy dla prawosławnych wiernych zamieszkujących Łemkowszczyznę. Zanim Jego Ekscelencja bp Paisjusz zdążył zapytać o koszt wykonania kopii tejże Ikony w srebrno-złotej ryzie, w odpowiedzi usłyszał, iż nie należy się o to martwić. Znaleźli się bowiem dobrzy ludzie w osobach sług bożych Romana i Marii, którzy w całości pokryli koszta napisania Ikony i włożenia na nią bogato zdobionej ryzy. Tak oto w cudowny sposób Atoska świętość, Iwierska Ikona Przenajświętszej Bogurodzicy trafiła do gorlickiej świątyni, gdzie od dnia jej wniesienia wszyscy wierni będą mogli w sposób szczególny prosić Bogurodzicę o wstawiennictwo i pomoc. Preswiataja Bohorodice spasi nas!

Na podst.: orthodox.pl

— Jarosław Grycz