ndz, 22(9) lis niedziela, 22(9) lis 2026 roku juliański
Kalendarz →
Publicystyka 22 listopada 2026

Czym jest uzdrowienie

Czy Pan interesuje się wyłącznie stanem naszych ciał i naszym zdrowiem fizycznym? Nie. Człowiek to coś więcej niż tylko ciało. Ma również duszę. Nie możemy więc myśleć o uzdrowieniu, nie zdając sobie sprawy, że prawdziwe uzdrowienie zaczyna się od duszy.

3 czytelników poleca

Dzisiejsze czytanie jest znane wielu z nas. To piękna historia o uzdrowieniu. Pierwsze uzdrowienie jest niezwykłe – kobieta zostaje uzdrowiona z choroby, na którą cierpiała od dwunastu lat, po prostu dotykając z wiarą rąbka szaty Pana. To właśnie dzięki temu niektórzy wierni nauczyli się dotykania rąbka szaty kapłańskiej w trakcie wielkiego wejścia podczas Boskiej Liturgii. Nie dlatego, że uważają kapłana za osobiście świętego ani dlatego, że podoba im się jego osobowość, ale dlatego, że kapłan reprezentuje Chrystusa w parafii i uczestniczy w kapłaństwie Jezusa Chrystusa. Kapłan służy, ale to Pan dokonuje dzieła.

Drugie uzdrowienie jest jednym z najważniejszych w Nowym Testamencie, ponieważ nasz Pan Jezus Chrystus dokonuje najrzadszego cudu, wskrzeszając z martwych zaledwie 12-letnią dziewczynkę. W kontekście naszej wiary chrześcijańskiej i naszego zrozumienia, kim jest Jezus, żaden z tych cudów nie jest niczym zaskakującym. Jesteśmy przyzwyczajeni do słuchania takich historii. Ale dla tych, którzy byli naocznymi świadkami, było to coś absolutnie niezwykłego. I dla tych, którzy poznali Pana Jezusa Chrystusa poprzez słuchanie Ewangelii, było to również całkowicie zdumiewające.

Kiedy myślimy o uzdrowieniu, często myślimy o takich cudach uzdrowienia fizycznego. Rzeczywiście, niektórzy z nas doświadczyli wielkich i cudownych uzdrowień w ciągu swojego życia. Chcę wam jednak przypomnieć, że sposób, w jaki Bóg nas uzdrawia, nie zawsze jest taki, jak go sobie wyobrażamy. Cel Kościoła to uzdrowienie człowieka. Powodem, dla którego Bóg przyjął ciało i stał się człowiekiem, było Jego pragnienie uzdrowienia rodzaju ludzkiego.

Czy Pan interesuje się wyłącznie stanem naszych ciał i naszym zdrowiem fizycznym? Nie. Człowiek to coś więcej niż tylko ciało. Ma również duszę. Nie możemy więc myśleć o uzdrowieniu, nie zdając sobie sprawy, że prawdziwe uzdrowienie zaczyna się od duszy.

Kościół jest szpitalem Boskiego Lekarza, Jezusa Chrystusa. W Kościele ci, którzy przychodzą z wiarą, otrzymują różne lekarstwa, które pojawiają się dzięki łasce Ducha Świętego i są podawane wiernym przez kapłanów i diakonów. Ale jak już wspomniałem, czasami uzdrowienie, które Bóg oferuje poprzez Kościół, nie jest takie, jakiego oczekujemy. W tym tygodniu jeden z braci w kapłaństwie podzielił się ze mną pięknym cytatem. Pochodzi on od współczesnego świętego starca, ojca Panagiotisa Tsiolisa. Mówi on:
„Współczesny człowiek przychodzi do cerkwi nie jako chory, ale jako klient. «Podoba mi się», «Nie podoba mi się», «Było za długie», «Mówił za głośno», «Nic nie poczułem». W ten sposób człowiek ocenia liturgię jak produkt. Nie przychodzi już po uzdrowienie, ale po zadowolenie. Jeśli kazanie go boli, odchodzi. Jeśli każe mu się zmienić, denerwuje się. Jeśli prosi się go o cierpliwość, szuka gdzie indziej. Zapomniał, że Kościół nie jest ani teatrem, ani duchową restauracją. Czyż to nie jest szpital? A nie idzie się do szpitala po oklaski, ale po operację – po wyleczenie, po uzdrowienie.
Ktokolwiek wchodzi do Kościoła bez pokory, odchodzi bez uzdrowienia. Łaska nie działa według upodobań człowieka, ale według jego ran. Jednak współczesny człowiek nie chce już, by dotykano jego ran, ponieważ to boli. Szuka pocieszenia bez prawdy, przebaczenia bez pokajania, i komunii bez spowiedzi. A kiedy nie dostaje tego, czego chce, twierdzi, że „już nic nie czuje”. To nie Kościół oziębł – to serce się zamknęło… Szpital pozostaje ten sam. Lekarz pozostaje ten sam. Leczenie pozostaje to samo. Jednak pacjent odmawia operacji – a potem zastanawia się, dlaczego choroba trwa”.

Ten mocny cytat przypomina nam o głębszej duchowej rzeczywistości uzdrowienia w Kościele. Uzdrowienie wymaga naszej współpracy z łaską Bożą. Uzdrowienie wymaga naszego udziału, tak jak wymagało udziału kobiety, która przyszła z wiarą, by dotknąć Pana. Wymaga od nas pokory i pragnienia zmiany, uzdrowienia. Uzdrowienie duszy często wymaga bólu. Może wymagać delikatnej korekty. Czasami wymaga od nas złamania i odnowienia przez Boga. „Sercem skruszonym i pokornym Bóg nie wzgardzi”.

To proces. Wymaga czasu, wysiłku, analizy duszy, prawdziwej spowiedzi, prawdziwej modlitwy. Ale nie łudź się, Bóg jest gotowy i chętny zaoferować ci to samo uzdrowienie, które kiedyś zaoferował kobiecie z krwotokiem i dziewczynce, która zmarła. Pan przyszedł na świat właśnie po to, aby nas uzdrowić, nie według naszej własnej, ludzkiej definicji zdrowia, ale aby udzielić nam swojego uzdrowienia, które jest o wiele większe. On pragnie uczynić każdego z nas świętym. Uczynić świętym ciebie. Ale czy tego pragniesz? Czy naprawdę chcesz być uzdrowiony? Jeśli tak, biegnij do Chrystusa, tak jak kobieta biegła za Nim, aby dotknąć Jego szat. Biegnij ku Niemu, jak Jair, którego córka umierała. Biegnij do Jego nauk, biegnij do Jego Kościoła i sakramentów, biegnij do Jego świętych. Bo nikt, kto całym sercem biegnie ku Chrystusowi, nigdy nie zostanie odprawiony. Chwała Bogu. AMEN.

o. James Guirguis (tłum. Gabriel Szymczak)

za: Out of Egypt

fotografia: jarek /orthphoto.net/

Przekaż wsparcie na rozwój serwisu cerkiew.pl

Zostań przyjacielem cerkiew.pl

Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.

Najnowsza publicystyka

wszystkie →

Najnowsze ze świata

wszystkie →