Raduj się Betanio – arabska prawosławna pieśń na Sobotę Wskrzeszenia Łazarza

 „Raduj się Betanio” (Ifrahī ja Bajt’anija) to arabska prawosławna pieśń paraliturgiczna z XIX wieku. Autorem tekstu jest władyka Atanazy Atallah – odnowiciel diecezji Himsu (Homs). Oryginalny tekst jest rymowany (typ ABAB).

Do wiersza dostosowano melodię w systemie maqamy hidżaz kar (podobny do bizantyjskiego szóstego tonu). Pieśń ta śpiewana jest na czas Eucharystii kleru (cs. zapriczastie) na Boskiej Liturgii w dniu Soboty Wskrzeszenia Łazarza, a także w trakcie procesji wokół świątyni dzień później – czyli w Niedzielę Palmową.

Pieśń została przetłumaczona na angielski i hiszpański, stąd też jest śpiewana nie tylko na Bliskim Wschodzie, lecz również w wielu prawosławnych parafiach obydwu Ameryk.

Raduj się Betanio!
Bóg oto zmierza ku tobie,
W Nim zmarli ożywają, jakżeby inaczej?
Bowiem On jest Życiem.

Marta powitała Go,
Płacząc i lamentując.
Zwątpiła widząc Go
Pełnym wielkiego smutku.

Zakrzyknęła z tego swego stanu:
„Panie mój, Tyś współczującym,
Pomóż mi, bowiem moje serce
Stopniało przez utratę brata”.

Marta przestała płakać,
I zostawiła zawodzenie,
Bowiem [Jezus] powiedział:
„Uwierz Memu nauczaniu,
Twój brat będzie wkrótce żył”.

Następnie Zbawiciel Wierzących
Podszedł do grobu.
„Gdzie złożono Łazarza?”.
„Już cuchnie, o Najczystszy!”.

O, przyjdźcie i zobaczcie
Ten przedziwny rozkaz!
Wrócił [Łazarz] z grobu żywy
I podziękował Zbawcy Ukochanemu [lub: uznał za Zbawcę Ukochanego].

Tobie, Panie, Stworzycielu,
Składamy pokłon pokornie,
Bowiem ze śmierci grzechów
W Tobie ożywamy, o Jezu!

Przykłady wykonań audio:
Po arabsku – Fairuz (najsłynniejsza żyjąca arabska pieśniarka) i chór

Po arabsku – chór młodzieżowy metropolii Aleppo, z instrumentami

Po angielsku – Boston Byzantine Choir

Po hiszpańsku

— Dominika Kovačević