W dniach 29-30 sierpnia ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej, arcybiskup Abel, ks.
W dniach 29-30 sierpnia ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej, arcybiskup Abel, ks. Jan Kulik, proboszcz parafii w Zahorowie oraz subdiakon Damian, na zaproszenie władyki Aleksandra, biskupa brańskiego i siewskiego przebywali w monasterze Zaśnięcia Bogurodzicy w Briańsku (Rosja).
29 i 30 sierpnia z inicjatywy biskupa Aleksandra, ordynariusza diecezji briańskiej i siewskiej w monasterze uroczyście czyniono dziękczynienie Bogu, że poprzez orędownictwo Bogarodzicy, poprzez procesję z ikoną Bogurodzicy miasto Briańsk zostało ocalone od napadu wojsk napoleońskich w 1912 r. Uroczystościom przewodniczył Abel, arcybiskup lubelski i chełmski. Władyce asystowali hierarchowie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego z Rosji, Białorusi i Ukrainy przy licznie przybyłych do monasteru duchownych z okolicy oraz tłumnie zgromadzonych wiernych.
Uroczystości zakończyły się uroczystą procesją z kopią Swienckiej Ikony Bogarodzicy triumfalnie niesioną przez Kozaków wokół monasteru.
Monaster ten potocznie nazywany Swienckim Monasterem należy do najstarszych ośrodków monastycznych na Rusi. Początki założenia tego klasztoru związane są z 1288 rokiem, kiedy to książę czernichowski i dobryński Roman nagle stracił wzrok i skierował swoich podwładnych do Kijowa, aby od ihumena Kijowsko-Peczorskiej Ławry przywieźć ikonę Bogarodzicy napisaną przez św. Alipiusza Peczorskiego. Prośba została spełniona, ale podczas drogi powrotnej u zbiegu rzek Snieżeć i Desny ikona zaginęła. Po długotrwałych poszukiwaniach znaleziono ją w konarach rosnącego od stuleci dębu na brzegu rzeki. Książę Roman dowiedziawszy się o miejscu odnalezienia ikony, przybył na to miejsce, z gorliwością oddał się modlitwie i odzyskał wzrok. To wydarzenie było impulsem dla ruskich monarchów, aby w tym szczególnym miejscu łaski wznieść monaster.
W 1930 roku został zburzony przez bolszewików główny sobór Zaśnięcia N.M.P., a monaster został zamknięty. Pomimo że pozostałe budynki były wykorzystywane przez władze dla swoich potrzeb z monasteru pozostały ruiny.
W 1992 roku klasztor został przekazany Cerkwi , która na przestrzeni dwudziestu lat boryka się z problemami odbudowy tego znamiennego ośrodka życia duchowego diecezji briańskiej.
fot. http://www.bryansk-eparhia.ru
— ks. Jan Kulik
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.