Cerkiew św. Eliasza pod jurysdykcją serbskiego patriarchatu cechuje niezwykła architektura i położenie.
Cerkiew św. Eliasza pod jurysdykcją serbskiego patriarchatu cechuje niezwykła architektura i położenie. Mieści się ona na pustyni Coober Pedy w Australii, a z racji takiego umiejscowienia (geologia oraz czterdziestostopniowe upały), została ona wbudowana w jedną z jaskiń. Na myśl przywodzi to najstarsze świątynie chrześcijańskie w Turcji. Nazwa pustyni wiele mówi: w języku Aborygenów „Coober Pedy” znaczy tyle, co „Biały człowiek w jaskini”. W ciągu ostatniego dwudziestolecia, wskutek zawirowań w swojej Ojczyźnie, wielu Serbów wyemigrowało do Australii szukając lepszego życia. Dlatego też w ramach Serbskiej Cerkwi Prawosławnej istnieje prawosławna metropolia Australii i Nowej Zelandii. Część tych imigrantów osiedliła się właśnie w Coober Pedy. Mimo że Australia znajduje się wiele tysięcy kilometrów od Serbii, synowie i córki tego prawosławnego europejskiego narodu nie zapomnieli o wierze i obyczajach przodków. Dlatego też wybudowali, albo właściwie, można by rzec – wykopali – cerkiew w pobliżu miejsca zamieszkania, a za patrona dali jej św. proroka Eliasza – jednego z najbardziej czczonych świętych przez Serbów.
Jak co roku, parafia hucznie obchodzi swoje patronalne święto, które trwa kilka dni. Na odpust przybyli nie tylko parafianie, lecz także Serbowie z innych części kraju. Najdostojniejszym gościem był serbski metropolita Australii i Nowej Zelandii Ireneusz. Zgodnie z serbskim obyczajem, to sam władyka, w towarzystwie diakona, przybył jako pierwszy na miejsce uroczystości. 2 sierpnia, kiedy to zgodnie ze starym stylem wspominany jest św. Eliasz, odsłużono Boską Liturgię. Główne obchody zaplanowano jednakże na weekend, by mogło w nich uczestniczyć jak najwięcej wiernych. W sobotę rano odsłużono Liturgię i panichidę za spoczywających na prawosławnym cmentarzyku obok cerkwi. Wieczorem sprawowana Wielką Wieczernię, a potem folklorystyczna grupa „Oplenca” dała występ serbskich narodowych tańców i śpiewów.
W niedzielę odsłużono uroczystą Boską Liturgię. W trakcie niej władyka Ireneusz wyświęcił Mišela Miočinovića na diakona, a proboszcza parafii, ks. Zorana Ivanića, podniósł do rangi protojereja. Po Liturgii na zewnątrz wyszła procesja. Zgodnie z serbskim obyczajem Slavy (nazwa odnosi się zazwyczaj do wielkiego święta patrona rodziny, a także do patrona świątyni, miasta, organizacji itp.) metropolita Ireneusz poświęcił slavski kolač (pewien rodzaj chleba wypiekany na Slavę), a następnie przełamał go w kształcie krzyża. Po tych obrzędach hierarcha poświęcił park św. Eliasza, który zasadzono tuż przed cerkwią, a następnie wygłosił krótkie kazanie, którego główną treścią był patron parafii oraz pustynia, która w normalnych warunkach nie daje nadziei na przeżycie, a co dopiero na rozwój. Jedynym wyjściem w takiej sytuacji jest miłość do bliźniego w Cerkwi Chrystusowej, i to właśnie stało się tutaj, w Coober Pedy. Władyka podsumował swoje kazanie cytatem z Pisma Świętego: „Rozweselą się pustynia i zeschła ziemia, rozraduje się step i rozkwitnie jak róża” (Iza 35, 1). Metropolita zapowiedział też uroczystości z okazji dwudziestolecia istnienia parafii. Po uroczystościach liturgicznych wszyscy przybyli zgromadzili się na agapie.
Prawosławie na australijskim kontynencie obecne jest od końca XIX wieku. Obecnie prawosławni chrześcijanie stanowią 3% australijskiego społeczeństwa, choć dane te są prawdopodobnie zaniżone – np. oficjalne statystki mówią o 8 tysiącach wiernych Patriarchatu Antiocheńskiego na tych ziemiach, tymczasem regularnych uczestników nabożeństw jest aż o 30 tysięcy więcej. Najliczniejszą grupą prawosławnych chrześcijan w Australii są wiernych greckiej archidiecezji (ponad 400 tysięcy). Ponadto na kontynencie działają już wspomniane metropolia serbska i antiocheńska archidiecezja, a także diecezja rumuńskiego patriarchatu oraz diecezja Rosyjskiej Cerkwi Poza Granicami Rosji. W zależności od jurysdykcji, nabożeństwa są sprawowane w różnych językach. Podobnie jak w innych krajach, prym w przyciąganiu konwertytów i liczbie parafii sprawujących nabożeństwa przynamniej częściowo w języku danego kraju (w tym przypadku po angielsku) wiedzie Patriarchat Antiocheński. To właśnie w jednej z parafii tego patriarchatu działa słynny Bizantyjski Chór Adelaide. W Australii funkcjonuje również wiele prawosławnych monasterów.
Tutaj można zobaczyć krótki reportaż po angielsku o serbskiej parafii w Coober Pedy
Na podstawie: soc.org.au
— Dominika Kovačević
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.