Bukareszt: uroczyste obchody święta patriarszej katedry

Rokrocznie obchody święta katedry rumuńskiego patriarchy, której patronami są święty Konstantyn i Helena, są uroczyste. Jednak w tym roku, w którym decyzją Świętego Synodu rumuńskiej Cerkwi szczególną uwagą i czcią są obdarzeni męczennicy rodu Brancoveanu (dokładniej informowaliśmy o tym tutaj), były one wyjątkowe.

W środę, 21 maja – wg nowego stylu dzień pamięci świętych Konstantyna i Heleny – na specjalnie przygotowanym ołtarzu na placu przed katedrą w centrum Bukaresztu Boską Liturgię sprawowali licznie zebrani hierarchowie i duchowni rumuńskiej Cerkwi, na czele z jej zwierzchnikiem – patriarchą Danielem.

Po czytaniu ewangelicznym kazanie wygłosił właśnie patriarcha Daniel. W jego pierwszej części przybliżył historię katedry, której historia sięga aż 1658 roku, kiedy to pierwotnie służyła jako monaster, a dopiero potem jako sobór metropolitarny, aż wreszcie – patriarszy. Następnie władyka przedstawił postać świętych Konstantyna i Heleny oraz ich związek z Chrystusowym Krzyżem.

Ostatnią część swego arcypasterskiego słowa hierarcha poświęcił patronom tego roku, czyli świętym rodu Brancoveanu: Ich egzekucja jawiła się tak wielkim okrucieństwem, o którym nigdy wcześniej zachodnie źródła nie zaświadczyły. Święty Konstantyn Brancoveanu wraz z swymi synami kilka miesięcy był torturowany i przetrzymywany w więzieniu, aż wreszcie w dzień swych urodzin, 15 sierpnia, okuty łańcuchami, został zabrany wraz ze swymi dziećmi do Konstantynopola. Egzekucji na nich dokonano w obecności sułtana Ahmeda III i wielu przedstawicieli państw zachodnich, jako swoisty przykład kary i okrucieństwa w celu zastraszenia świadków mordu i ogłoszenia swej potęgi, którą Imperium Otomańskie zaczęło wówczas tracić. Po ścięciu ich głów zostały one powieszone na palach w mieście. Następnie ich ciała wrzucono do morza, lecz zostały odnalezione dzięki potajemnym próbom niektórych chrześcijan, przez co ostatecznie pochowano ich w monasterze Bogurodzicy na wyspie Halki. Sześć lat później, żona Konstantyna – Maria – narażając swe życie, w tajemnicy sprowadziła ciała swego męża i synów do Bukaresztu, do cerkwi św. Jerzego. Kto spoczywa w grobie, odkryto dopiero w 1914 roku dzięki inskrypcji na łampadzie zawieszonej przez panią Marię. Tak więc w 1934 roku, równo 80 lat temu, w uroczystej procesji, w obecności króla Rumunii i jej patriarchy, relikwie sprowadzono do patriarszej katedry. I dziś, o godzinie 15, ponownie podążymy trasą tej procesji.

Hierarcha przypomniał także, iż męczennik Konstantyn wspomagał prawosławne narody pod muzułmańską okupacją Imperium Otomańskiego, m. in. poprzez drukowanie chrześcijańskich książek po grecku i języku cerkiewno-słowiańskim, a nawet arabskim. Finansowo udzielał pomocy również Gruzinom i kilku monasterom na Świętej Górze Athos. Ponadto założył szkołę przy monasterze Sambata de Sus, dzięki której młodzież mogła pozostać świadomie przy wierze prawosławnej, broniąc się przed przejściem na katolicyzm poprzez unicką drogę.

Po Boskiej Liturgii, popołudniu ruszyła zapowiedziana przez patriarchę procesja z relikwiami męczenników Brancoveanu, której trasa biegła od patriarszej katedry do cerkwi św. Jerzego. Uczestniczyło w niej ponad 10 tysięcy ludzi.

Na podstawie: basilica.ro

Śpiew kanonu męczennikom rodu Brancoveanu

— Dominika Kovačević