Filipiny: masowa konwersja na Prawosławie

Od marca br. trwa przyjmowanie całych parafii wcześniej należących tzw. Niezależnego Kościoła Filipińskiego (obecnie ruch protestancki, który jednakże wyłonił się z Kościoła katolickiego na początku ubiegłego wieku) do Cerkwi prawosławnej w ramach Patriarchatu Moskiewskiego.

Proces ten rozpoczął się od prośby o przyjęcie na łono Cerkwi, wystosowanej do patriarchy Moskwy i całej Rusi Cyryla, przez „biskupów” tych wspólnot: Stefana Valmery i Rogelio Ringora wraz z trzynastoma innymi duchownymi diecezji prowincji Sarangani, Południowego Cotabato, Północnego Cotabato, Sultan Kudarat i Maguindanao. W sumie było to 28 parafii. W ślad za nimi, grupa „Aglipayan”, wywodząca się z tego samego nurtu, zainspirowana tym krokiem i jego motywacjami, pod przewodnictwem ośmiu „biskupów”, również napisała prośbę do zwierzchnika Cerkwi rosyjskiej o przyłączenie.

W związku z tym Patriarchat Moskiewski wysłał misjonarzy – duchownych jak i świeckich (z Tajwanu, Rosji, Ukrainy i USA, wśród nich jest też jeden Filipińczyk) – do tych wspólnot w celu katechizacji i należytego przygotowania.

Osiemnastego września w rządzie filipińskim zarejestrowano Filipińską Cerkiew Prawosławną Patriarchatu Moskiewskiego. Pierwszy rosyjski prawosławny dekanat na Filipinach, pod patronatem św. Jana Chrzciciela, obejmujący prowincje Ladol, Alabel i Sarangani, zarejestrowano 26 września. Trzy dni później zarejestrowano prawosławny dekanat pod opieką Bogurodzicy obejmujący m. in. Santo Niño, Tugbok i Davao.

Ostatecznie na łono Cerkwi prawosławnej przyjęto 53 parafie. Liczą one od kilkudziesięciu do nawet 1500 osób. Misjonarze w ostatnich trzech miesiącach intensywnie katechizują członków tych wspólnot. Prowadzą oni lekcje religii, dają ikonki i krzyżyki oraz materiały tekstowe o Prawosławiu (nie tylko po angielsku, lecz także w lokalnych językach, jak np. cebuano), wyposażenie dla szkół, prowadzą również lekcje śpiewu cerkiewnego. Duchowni zaś sprawują Boskie Liturgie.

Na podstawie: orthodoxmission.org.gr oraz strony Misji na Facebooku

— Dominika Kovačević