Misja prawosławna w Indonezji

Styczeń to miesiąc podsumowań, co wydarzyło się w roku ubiegłym. Z tego też powodu wskazanym jest przedstawienie pewnych faktów z życia innych, niekiedy bardzo odległych od nas cerkwi. Warto przybliżać życie prawosławnych żyjących w innych zakątkach świata, aby ukazać, że misja szerzenia światłości Prawosławia nie skończyła się, lecz ciągle się rozwija. Przykładem może być Indonezja, gdzie Prawosławie wyznaje około 3 tys. rdzennych mieszkańców.

To azjatyckie państwo jest największym muzułmańskim krajem na świecie, z populacją około 240 mln ludzi. W jego skład wchodzą wyspy, które należą do Archipelagu Malajskiego, a ich brzegi opływają Ocean Spokojny i Indyjski. Z powodu swojego geograficznego położenia, kraj ten jest często nękany przez trzęsienia ziemi i tsunami.

Na szerszą skalę działalność misyjna w Indonezji rozpoczęła się w latach 80. XX w. z inicjatywy Patriarchatu Konstantynopola, aczkolwiek wcześniej w Dżakarcie, indonezyjskiej stolicy, istniała prawosławna parafia podlegająca Cerkwi prawosławnej w Rosji. Obecnie misja prowadzona jest na kilku wyspach z główną siedzibą w Medan na wyspie Sumatra. Ogółem istnieje dwanaście parafii, w których sprawowane są nabożeństwa i prowadzona jest działalność charytatywna.

Ogromnym problemem, z którym stykają się prawosławni w Indonezji, jest brak kapłanów oraz tak powszechne zjawisko w naszych czasach jak brak funduszy, które pokrywałyby wydatki związane z edukacją i opieką nad chorymi. Wypowiada się o. Chryzostom Manalu, kapłan jednej z parafii w Medan: Nie mamy wystarczającej liczby duchownych, dlatego też nie jesteśmy w stanie spełniać liturgicznej posługi wszędzie tam, gdzie byśmy chcieli, i gdzie jest taka potrzeba związana z obecnością wiernych. Niemniej jednak, działamy na tyle, na ile możemy. Posiadamy szkoły, począwszy od podstawowej, a na teologicznej kończąc. Istnieje także szpital w Medan, który funkcjonuje normalnie, pomagając wszystkim chorującym ludziom. Osobiście przykładam ogromną wagę do tego, aby szpital nadal działał, chociaż praktycznie jedynymi środkami, dzięki którym utrzymujemy szpital, są datki biednych schorowanych ludzi, którzy są w nim leczeni.

Ojciec Chryzostom, mimo tych wszystkich niedostatków i trudności, dziękuje Bogu, że misja w Indonezji ciągle się rozwija przy pomocy różnych datków napływających z całego prawosławnego świata. Dzięki tej filantropijnej pomocy jest możliwe utrzymanie następujących instytucji cerkiewnych:

• W Szkole Teologicznej św. ap. Pawła w Medan wykłada 17 nauczycieli, którzy nauczają 450 studentów każdego dnia. Szkoła swoją działalność rozpoczęła w 2005 r. Nauka w niej trwa cztery lata. • W Szkole Informatycznej pw. Świętego Krzyża w Medan pracuje 20 nauczycieli, którzy nauczają 460 uczniów każdego dnia. • W Szkole pw. św. Nikity w Medan pracuje 14 nauczycieli i uczy się 350 uczniów. • W Szkole pw. św. Mikołaja na wyspie Nias pracuje 12 nauczycieli i uczy się 90 uczniów. • W Szpitalu w Medan pracuje na stałe 10 pielęgniarek i 2 lekarzy. Oprócz tego kilku lekarzy dojeżdża z innych szpitali. • W Monasterze Zaśnięcia Bogurodzicy w Medan mieszka obecnie mniszka Agnieszka. Jest to bardzo mały monaster, założony w 2009 r., ale także potrzebuje funduszy na utrzymanie i opłatę podstawowych rachunków. Mniszka Agnieszka jest pierwszą Indonezyjką, która przyjęła prawosławny mniszy habit.

Na podstawie: ierapostoles.gr, oodegr.com, wordpress.com

Zdjęcia: ierapostoles.gr

— Rafał Wawreniuk