Obchody świętych Barbary i Jana Damasceńskiego w Tartus (Syria)

Rokrocznie na terenie całej Syrii szczególnie świętuje się dzień 4 grudnia, albowiem wtedy wspominani są św. wielka męczennica Barbara oraz jeden z wielkich Ojców Kościoła, Arab pochodzący właśnie stąd, czyli św. Jan Damasceński (arab. Juhanna-l-dimaszqī). Jednakże, w ostatnich latach prawosławni Syryjczycy obchodzą uroczyście pamięć swego rodaka tylko w tych miejscach, gdzie jest to możliwe. Jedna z takich uroczystości odbyła się w soborze Przenajświętszej Bogurodzicy w Tartus.

Liczący blisko sto tysięcy mieszkańców Tartus to drugie co do wielkości miasto portowe Syrii. W mieście tym szczególny, prawosławny kult Bogurodzicy umocnił się już w III wieku, i mimo okupacji muzułmańskiej od VI wieku oraz łacińskiej w czasie wypraw krzyżowych, w pewnym stopniu przetrwał, choć obecnie większość żyjących tu stanowią wyznawcy islamu. Niemniej jednak, Tartus pozostał jedną z siedzib metropolitarnych Cerkwi antiocheńskiej.

Święto rozpoczęło się już w jego wigilię uroczystą wieczernią. Następnie, w nocy, sprawowano jutrznię oraz Boską Liturgię. Na koniec wszyscy zgromadzeni parafianie przystąpili do Eucharystii. Mimo trudnej sytuacji w kraju to całonocne czuwanie zgromadziło wielu wiernych, a przewodniczył mu metropolita Tartus Atanazy (Fahd). W swoim kazaniu odwołał się do obecnych wydarzeń i prześladowań syryjskich chrześcijan. To pouczające arcypasterskie słowo, potrzebne nie tylko cierpiącym prawosławnym Syryjczykom, ale i nam, biernie obserwującym te cierpienia, prezentujemy niemalże w całości:

Święci Barbara i Jan Damasceński byli prześladowani. Święta Barbara była torturowana i zabita przez jej najbliższego krewnego tylko za wiarę w Chrystusa. Święty Jan Damasceński był prześladowany, ponieważ bronił prawdy, świętych ikon i chrześcijańskiej wiary w samym środku muzułmańskiego świata [wówczas w Damaszku mieściła się stolica Kalifatu Ummajadów – państwa wszystkich muzułmanów, które kierowało się ściśle prawem koranicznym, przyp. tłum.]. Ucięto mu prawą rękę, musiał uciekać z domu. Teraz wciąż pytamy, czemu przytrafiają się nam te wszystkie problemy, gdzie jest Jezus Chrystus, i dlaczego wielu ludzi ginie? Dlaczego nasz Pan na to pozwala?

A ja zapytam: dlaczego dziwisz się i zadajesz te pytania? Czyżbyś zapomniał o istocie naszej chrześcijańskiej wiary? Kiedy tylko byłeś ochrzczony, i zanurzony w chrzcielnicy, zostałeś naznaczony jako ten, który akceptuje śmierć męczeńską dla Jezusa Chrystusa. On ostrzegał nas i powiedział co się stanie z nami, gdy nadejdzie odpowiedni czas, więc nie dziwmy się i nie zadawajmy takich pytań. „Tak jak Mnie prześladowali, tak i was prześladować będą” [J 15, 20]. Pan był zabity i ukrzyżowany, lecz powiedział „Ufajcie – Jam zwyciężył świat. Nie lękajcie się!” [J 16, 33]. Jak mamy się nie lękać, skoro śmierć jest wokół nas? Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało. Wojna wymierzona jest przeciwko chrześcijanom, traktują nas niczym towar handlowy. Wojna jest przeciwko Prawdziwe. Zło walczy z dobrem. Walczy się z każdym dobrym człowiekiem, który czyni dobro. Więc dlaczego jesteśmy zaskoczeni? Każdy chrześcijanin powinien zwracać uwagę na dwie rzeczy: ból i radość. Nie patrzmy tylko na ból i prześladowania – to nie jest chrześcijańska wiara. Jednak również ci, którzy patrzą na chrześcijaństwo tylko jako na wolność, radość i pokój, są w błędzie. Bowiem wolność, radość i pokój powinny być szukane przez człowieka tylko w krwi i bólu powodowanych przez krzyż, który niesie.

Nasz Pan mówi: słuchaj, mała trzódko, ufaj Mi, Jam zwyciężył świat!

Na koniec czuwania miała miejsce procesja przed cerkwią oraz poświęcenie specjalnej, słodkiej potrawy przygotowywanej właśnie na dzień pamięci św. Barbary i Jana z Damaszku, po czym wszyscy zgromadzeni parafianie dostali ją do spożycia. W tym miejscu można obejrzeć kilkuminutowe nagranie końca czuwania sprawowanego w prawosławnej katedrze w Tartus.

Na podstawie oficjalnej strony internetowej prawosławnej archidiecezji Tartus

— Dominika Kovačević