GABRIEL ZE ŚWIETEJ GÓRY, mnich (Prepodobnyj Garwiił Swiatogorec), 12/25 lipca.
Żył w X w. Pochodził z Iwerii (Gruzji). Był mnichem Monasteru Iwerskiego na Atosie. Przełożonym klasztoru był ówcześnie patrz św. Jan ze Świętej Góry.
Gdy bogobojny Gabriel dożył sędziwego wieku miał sen, w którym objawiła mu się Bogarodzica. Matka Boża poleciła mu, by przekazał mnichom monasteru wiadomość, iż na znak błogosławieństwa i opieki chce dać wspólnocie Swą świętą ikonę. Zgodnie z Jej poleceniem starzec miał pójść po morskich falach i przynieść spoczywającą na nich ikonę Matki Bożej. Gabriel podzielił się z braćmi swym widzeniem. Przełożony polecił wszystkim wyjść na brzeg morza i służyć molebien. W tym czasie Gabriel, nie obawiając się ani przez chwile utonięcia, ruszył po wodzie. Zdjętą z fal świętość umieszczono w ołtarzu, lecz ikona cudowną siłą przenosiła się nad bramę wejściową wspólnoty. Mnich ponownie miał sen, w którym Bogarodzica prosiła, aby Jej ikonę pozostawiono tam, bowiem pragnie być Strażniczką monasteru. Wówczas bracia wznieśli tam cerkiewkę i w niej umieścili ikonę.
Św. Gabriel zmarł u schyłku X w. w głębokiej starości. Jego pamięć Gruzini czczą 12/25 lipca, zaś Grecy 13/26 maja. Kult świętego koncentruje się na Atosie.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
