GENADIUSZ z Kostromy i Lubomigrodu, mnich (Prepodobnyj Giennadij Kostromskoj i Lubimogradskij), 23 stycznia/5 lutego, 23 maja/5 czerwca (Sobór świętych rostowsko-jarosławskich) i III niedziela po Pięćdziesiątnicy (Sobór białoruskich świętych), zm. 1565
Urodził się na początku XVI w. w Mohylewie w litewskiej rodzinie bojarskiej.
Grzegorz (świeckie imię mnicha) od młodości był bardzo bogobojny. Często uczestniczył w nabożeństwach i wyjątkowo surowo przestrzegał postów. Pewnego razu w tajemnicy przed rodzicami opuścił dom i udał się do Moskwy. Tam poznał młodzieńca Teodora, który podobnie jak on pragnął zostać mnichem. Razem poszli na północ w poszukiwaniu pustelni. Najpierw przebywali u św. Aleksandra znad Swiry, który błogosławił Grzegorza, aby udał się do św. Korneliusza z Komeli.
U jego boku, poznając trudy życia mniszego, mieszkał przez wiele lat. On też, jako ojciec duchowy, przyjął od Grzegorza śluby zakonne i nadał imię Genadiusz. Będąc już w podeszłym wieku, św. Korneliusz wraz z Genadiuszem założył monaster (nazwany Genadiuszowym) w głębi Puszczy Kostromskiej. Jego pierwszym przełożonym został sam Genadiusz. Żyjąc w modlitwie i pracy (szczególnie lubił pisać ikony), otaczał się coraz liczniejszą rzeszą uczniów. Za swe trudy święty otrzymał od Boga dar uzdrawiania oraz przewidywania przyszłości.
Genadiusz zmarł 23 stycznia 1565 r. i został pochowany w założonej przez siebie wspólnocie. Gdy w 1644 r. na miejscu drewnianej cerkwi Przemienienia Pańskiego zaczęto budować kamienną, otwarto jego grób. Stwierdzono wówczas, że ciało mnicha nie uległo rozkładowi. W tym samym roku zaliczono go do grona świętych.
W ikonografii święty przedstawiany jest w tradycyjny sposób, niczym szczególnym nie wyróżnia się od innych świętych mnichów. Ma średniej długości, jasnokasztanową brodę (na niektórych wyobrażeniach również długie, spadające na ramiona włosy) i czarny mniszy habit. Jedną rękę ma złożoną na piersi, w drugiej trzyma czotki. Na niektórych ikonach trzyma rozwinięty zwój ze słowami pouczenia.
Genadiusz (Genady) to imię pochodzenia greckiego, oznacza „szlachetny, hojny”.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
