Zostań przyjacielem cerkiew.pl
IZAAKIUSZ PIERWSZY Z OPTINY, mnich (Prepodobnyj Isaakij pierwyj Optinskij), 22 sierpnia/4 września i 11/24 października (Sobór starców z Optiny).
W życiu świeckim Jan Antimonow. Urodził się w 1810 r. w Kursku w rodzinie kupieckiej. Skromny i serdeczny, małomówny i wesoły, prosty i uczciwy - wszystkie cechy dziecka zachowały się w przyszłym starcu.
Jan z powodzeniem prowadził sprawy handlowe ojca, który miał zamiar go ożenić. Jednak z różnych przyczyn swatanie nie dochodziło do skutku. Pewnego razu młodzieniec pojechał do Pustelni Optińskiej, aby odwiedzić rodzonego brata. Tam poznał patrz starca Lwa, który przepowiedział mu, że zostanie mnichem. Nawiązał też ożywioną korespondencję ze patrz starcem Makarym.
W 1847 r. ojciec wysłał syna w sprawach handlowych do Kijowa. Wracając z podróży, walcząc wewnętrznie z samym sobą, Jan skierował swe kroki prosto do Pustelni Optińskiej. Będąc nowicjuszem, zaczął pracować w pasiece, kuchni i przy oprawie książek. Dopiero po roku, z błogosławieństwa starca, pojechał do domu, by pogodzić się z ojcem. Tam też, zgodnie z wolą Bożą, na rękach syna ojciec zmarł.
Jan znajdował się pod duchową opieką starca Makarego. W 1854 r. złożył śluby zakonne i otrzymał imię Izaakiusz. Od tej pory zostawił nawet niewinne żarty z jakich był znany od dzieciństwa. Rok później wyświęcono go na hierodiakona, a w 1858 r. na hieromnicha. W 1862 r., gdy zmarł przełożony monasteru patrz starzec Mojżesz, powierzono mu jego obowiązki.
Jako przełożony Izaakiusz wykazał się nie lada zdolnościami organizacyjnymi. Dokończył budowę cerkwi Wszystkich Świętych, rozbudował sobór Kazański, nowy hotel dla pielgrzymów, zwiększył powierzchnię sadów. Czyniąc to nie zaniedbywał braci monasteru. Opiekę duchową sprawował wówczas patrz starzec Ambroży, którego Izaakiusz radził się w każdej sprawie dotyczącej życia wspólnoty. Przełożony szczególną wagę przywiązywał do uczestnictwa braci w nabożeństwach, nie lubił uporu i dziarskości, a charakteryzująca go małomówność stała się wręcz przysłowiowa. Zmarł 22 sierpnia 1894 r. w trzydziestym drugim roku kierowania pustelnią. Jego ciało złożono pod soborem Kazańskim. 26 lipca 1996 r. został kanonizowany przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną. Jest świętym czczonym lokalnie.
Na ikonach Izaakiusz przedstawiany jest jako starszy mężczyzna z długą, siwą brodą, bez nakrycia głowy. Ma na sobie czarną, zapiętą pod szyją, mniszą mantiję. Prawą rękę ma złożoną w geście błogosławieństwa. Najczęściej spotykany jest na ikonach "Soboru starców z Optiny".
oprac. Jarosław Charkiewicz