JAN, biskup suzdalski (Swiatitiel Ioann, jepiskop Suzdalskij), 15/28 października.
Urodził się na początku XIV w. w bliżej nieznanym miejscu. Wiadomo, że jeszcze będąc młodzieńcem złożył śluby zakonne w nieznanym z nazwy monasterze i bardzo szybko zasłynął swym bogobojnym życiem.
Na młodego mnicha zwrócił uwagę książę suzdalski Andrzej Konstantynowicz. Na jego prośbę w 1340 r. w Konstantynopolu Jana wyświęcono na biskupa. Katedrę suzdalską objął jednak dopiero w 1352 r. i kierował nią przez jedenaście lat. Cechowała go niespotykana dobroć i miłosierdzie. Dla chorych budował przytułki, a za biednymi chłopami wstawiał się u samego księcia, prosząc o redukcję lub darowanie długów. Powołał do życia dwa monastery: męski Przemienienia Pańskiego i żeński Opieki Matki Bożej. Uczynił też wiele dla nawrócenia na wiarę chrześcijańską miejscowych Mordwinów.
W 1363 r. biskup Jan pozostawił swą katedrę, złożył śluby wielkiej schimy i zamieszkał w Monaster Bogolubowym. Tam modląc się i poszcząc w zupełnym milczeniu mieszkał aż do śmierci. Zmarł 15 października 1373 r. Jego ciało spoczęło w suzdalskim soborze. W okresie późniejszym, dokładnie nie wiadomo kiedy, wydobyto je z grobu i stwierdzono, że nie uległo rozkładowi. Wówczas zaliczono go do grona świętych, a relikwie umieszczono w tej samej świątyni, w otwartym grobowcu.
Na ikonach święty przedstawiany jest jako stary człowiek z krótką, siwą brodą. Prawą rękę ma uniesioną w błogosławieństwie, w lewej trzyma Ewangelię lub biskupi żezł. Odziany jest w liturgiczne szaty lub biskupią mantiję. Na głowie ma biały lub czarny kłobuk.
Imię Jan pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza "Bóg jest łaskawy".
opr. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
