NIFON, biskup nowogrodzki (Swiatitiel Nifont, jepiskop Nowgorodskij), 8/21 kwietnia i 28 września/11 października (Sobór świętych Kijowsko-Pieczerskich spoczywających w Bliższych Pieczarach). Pochodził z Kijowa. Od dzieciństwa będąc wyjątkowo pokorny i posłuszny, złożył śluby zakonne w Monasterze Kijowsko-Pieczerskim. W 1130 r. mianowano go na katedrę nowogrodzką.
Jako biskup Nifon zaskarbił sobie miłość i szacunek wiernych. Był budowniczym licznych świątyń (m.in. odrestaurował Sobór św. Zofii Mądrości Bożej w Nowogrodzie) oraz wielkim znawcą kanonów cerkiewnych. Niejednokrotnie godził walczących między sobą książąt oraz udzielał porad z zakresu prawa i kanonów cerkiewnych proszącym go o to biskupom i władcom świeckim.
Św. Nifon nie uznał niekanonicznego metropolity kijowskiego Klemensa, za co uwięziono go w Monasterze Kijowsko-Pieczerskim. Uwolniony przez księcia Jerzego Długorękiego, z radością i honorami został powitany przez mieszkańców Nowogrodu. Równocześnie patriarcha konstantynopolitański, w uznaniu jego cnót, w swym posłaniu porównał go do starożytnych Ojców Cerkwi i nazwał "ostoją prawosławia".
W 1156 r. władyka Nifon pojechał do Kijowa, aby wziąć udział w powitaniu nowego, kanonicznego metropolity kijowskiego. Po drodze zatrzymał się w swym rodzimym monasterze. Wówczas objawił się mu św. Teodozy Kijowsko-Pieczerski i powiedział: "Dobrze uczyniłeś bracie i synie Nifonie, że tu przyjechałeś. Odtąd będziesz nieustanie przebywał z nami". Przepowiednia spełniła się. Trzy dni później biskup zachorował i po trzynastu dniach zmarł. Pochowano go w pieczarze św. Teodozego.
W sztuce ikonograficznej święty przedstawiany jest w biskupich szatach z zamkniętą Ewangelią. Na głowie ma ruską czapę biskupią.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
