PIONIUSZ ZE SMYRNY, kapłan, męczennik (Swiaszczennomuczenik Pionij, preswitier Smirnskij), 11/24 marca.
Był energicznym, uczonym i elokwentnym kapłanem. Wiele podróżował i był obyty ze światem. Pewnego razu, w rocznicę męczeńskiej śmierci św. Polikarpa, biskupa Smyrny odprawił nabożeństwo, w którym uczestniczyli wyzwolona z niewolnictwa kobieta o imieniu Sabina oraz mężczyzna Asklepiades. Wszystkich ich aresztowano i zmuszono do złożenia ofiary pogańskim bożkom. Pioniusz wyjaśnił zgromadzonemu tłumowi, dlaczego nie mogą tego uczynić. W czasie dwóch przesłuchań, a także podczas konfrontacji z biskupem - odszczepieńcem od wiary, przy ołtarzu w świątyni pogańskiej, na zadawane, często bardzo kłopotliwe pytania, odpowiadał dowcipnie, posługując się aluzjami, co świadczyło o jego dużej erudycji. W trakcie procesu ilekroć zauważał jakąkolwiek nieprawidłowość w postępowaniu sądowym, rzucał się w proteście na ziemię i walczył z taką zawziętością, iż trzeba było aż sześciu mężczyzn, aby go obezwładnić. W końcu prokonsul stracił cierpliwość. Pioniusza poddano torturom, a następnie rozpięto (jedna z wersji jego śmierci mówi o umęczeniu na arenie), po czym ciało spalono. Miało to miejsce w 250 r.
Św. Pioniuszowi zawdzięczamy opis męczeńskiej śmierci św. Polikarpa, biskupa Smyrny. Zrobił jego odpis, który dotrwał do naszych czasów.
oprac. Jarosław Charkiewicz
Zostań przyjacielem cerkiew.pl
Stałe wsparcie daje nam stabilność i możliwość realizacji nowych inicjatyw.
