Teofil z Nikomedii (302)

TEOFIL, diakon męczennik (Muczenik Fieofił, diakon), 3/16 września, 28 grudnia/10 stycznia, zm. ok. 302

Święty żył w czasach prześladowań cesarza Maksymiana, gdy w Nikomedii zostało zamęczonych 20 tysięcy chrześcijan. Po straceniu kapłana Gliceriusza, dowódcy Zenona i tysięcy spalonych w świątyni w Boże Narodzenie roku 302, prześladowania trwały dalej.

Do więzienia zostali wtrąceni: zarządca Italii Doroteusz, Mardoniusz i Migdoniusz diakon oraz kilku dostojników. Umacniał ich wysyłając listy biskup Antym. Jeden z nich znaleziono u diakona Teofila. Kiedy usiłowano dowiedzieć się czegoś o biskupie, poddano Teofila torturom, ale święty wytrzymał męki nie zdradzając niczego. Wtedy wraz z nim zaczęto dręczyć adresatów biskupiego listu.

Imię Teofil składa się z dwóch członów: Theos - "Bóg" oraz filos - "przyjaciel" ("miły Bogu").

opr. Tomasz Sulima