Czytania Liturgiczne na 24(11) listopad 2020 roku

10a kiedy przyjdzie, aby ukazać chwałę w świętych swoich i aby być wielbionym wśród wszystkich, którzy uwierzyli, gdyż znalazło wiarę świadectwo nasze wobec was, w owym dniu.

10Бра́тїе, ᲂу҆вѣ́рисѧ свидѣ́тельство на́ше въ ва́съ въ де́нь ѻ҆́нъ.

11I zawsze modlimy się za was, aby uznał was za godnych powołania Bóg nasz i spełnił wszelkie upodobanie dobroci i dzieło wiary w mocy,

11За сїѐ и҆ мо́лимсѧ всегда̀ ѡ҆ ва́съ, да вы̀ сподо́битъ зва́нїю бг҃ъ на́шъ и҆ и҆спо́лнитъ всѧ́ко бл҃говоле́нїе бл҃гости и҆ дѣ́ло вѣ́ры въ си́лѣ,

12aby chwalebne okazało się imię Pana naszego Jezusa Chrystusa w was, a wy w Nim, wedle łaski Boga naszego i Pana Jezusa Chrystusa.

12ꙗ҆́кѡ да просла́витсѧ и҆́мѧ гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ въ ва́съ, и҆ вы̀ въ не́мъ, по блгⷣти бг҃а на́шегѡ и҆ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀.

1Prosimy was, bracia, jeśli chodzi o przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa, i nasze zgromadzenie się przy Nim,

1Мо́лимъ же вы̀, бра́тїе, ѡ҆ прише́ствїи гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ и҆ на́шемъ собра́нїи ѡ҆ не́мъ,

2abyście nie dali się szybko zachwiać na umyśle i abyście nie dali się zastraszyć czy to przez ducha, czy to przez słowo, czy też przez list rzekomo od nas wysłany, jakoby już nastał Dzień Chrystusowy.

2не ско́рѡ подвиза́тисѧ ва́мъ ѿ ᲂу҆ма̀, ни ᲂу҆жаса́тисѧ нижѐ дꙋ́хомъ, нижѐ сло́вомъ, ни посла́нїемъ а҆́ки ѿ на́съ по́сланнымъ, ꙗ҆́кѡ ᲂу҆жѐ настои́тъ де́нь хрⷭ҇то́въ.

42Rzecze Pan: – Kto więc jest wiernym zarządcą, mądrym, którego pan postawił nad służbą swoją, aby dawał jej o czasie należną porcję chleba?

42Речѐ гдⷭ҇ь: Кто̀ ᲂу҆̀бо є҆́сть вѣ́рный строи́тель и҆ мꙋ́дрый, є҆го́же поста́витъ гдⷭ҇ь над̾ че́лѧдїю свое́ю, даѧ́ти во вре́мѧ житомѣ́рїе;

43Błogosławiony ten sługa, który tak będzie czynił, gdy pan nadejdzie.

43Бл҃же́нъ ра́бъ то́й, є҆го́же прише́дъ госпо́дь є҆гѡ̀ ѡ҆брѧ́щетъ творѧ́ща та́кѡ:

44Zaprawdę, mówię wam, że nad całym swoim majątkiem postawi go.

44вои́стиннꙋ гл҃ю ва́мъ, ꙗ҆́кѡ над̾ всѣ́мъ и҆мѣ́нїемъ свои́мъ поста́витъ є҆го̀.

45Gdyby zaś sługa ów w sercu swym powiedział: – Zwleka pan mój z przyjściem swoim – i zacząłby bić sługi i służebnice, i jeść, i pić, i upijać się,

45А҆́ще же рече́тъ ра́бъ то́й въ се́рдцы свое́мъ: косни́тъ господи́нъ мо́й прїитѝ: и҆ на́чнетъ би́ти рабы̑ и҆ рабы̑ни, ꙗ҆́сти же и҆ пи́ти и҆ ᲂу҆пива́тисѧ:

46przyjdzie pan sługi tego w dniu, którego nie oczekuje, i w godzinie, której nie zna, i rozetnie go na pół, i dział mu wymierzy wśród niewiernych.

46прїи́детъ господи́нъ раба̀ тогѡ̀ въ де́нь, во́ньже не ча́етъ, и҆ въ ча́съ, во́ньже не вѣ́сть: и҆ расте́шетъ є҆го̀, и҆ ча́сть є҆гѡ̀ съ невѣ́рными положи́тъ.

47Ten zaś sługa, który poznał wolę pana swego, a nie przygotował się albo nie postąpił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę;

47То́й же ра́бъ вѣ́дѣвый во́лю господи́на своегѡ̀, и҆ не ᲂу҆гото́вавъ, ни сотвори́въ по во́ли є҆гѡ̀, бїе́нъ бꙋ́детъ мно́гѡ:

48który zaś nie poznał, a postąpił karygodnie, otrzyma małą chłostę. Od każdego, któremu wiele zostało dane, wiele wymagać się będzie, a od tego, któremu wiele zostało powierzone, więcej zażądają.

48не вѣ́дѣвый же, сотвори́въ же достѡ́йнаѧ ра́намъ, бїе́нъ бꙋ́детъ ма́лѡ. Всѧ́комꙋ же, є҆мꙋ́же дано̀ бꙋ́детъ мно́гѡ, мно́гѡ взы́щетсѧ ѿ негѡ̀: и҆ є҆мꙋ́же преда́ша мно́жайше, мно́жайше про́сѧтъ {и҆стѧ́жꙋтъ} ѿ негѡ̀.