Czytania Liturgiczne na 22(9) listopad 2021 roku

1Paweł i Sylwan, i Tymoteusz do Cerkwi tesaloniczan w Bogu Ojcu, i Panu, Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa.

1Па́ѵелъ и҆ сїлꙋа́нъ и҆ тїмоѳе́й цр҃кви солꙋ́нстѣй ѡ҆ бз҃ѣ ѻ҆ц҃ѣ̀ и҆ гдⷭ҇ѣ і҆и҃сѣ хрⷭ҇тѣ̀: блгⷣть ва́мъ и҆ ми́ръ ѿ бг҃а ѻ҆ц҃а̀ на́шегѡ и҆ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀.

2Dziękujemy Bogu zawsze za was wszystkich, pamiętając o was wszystkich w modlitwach naszych,

2Благодари́мъ бг҃а всегда̀ ѡ҆ всѣ́хъ ва́съ, помина́нїе ѡ҆ ва́съ творѧ́ще въ моли́твахъ на́шихъ,

3nieustannie wspominając wasze dzieło wiary i trud miłości, i wytrwałości w nadziei w Panu naszym, Jezusie Chrystusie, przed Bogiem i Ojcem naszym,

3непреста́ннѡ помина́юще ва́ше дѣ́ло вѣ́ры, и҆ трꙋ́дъ любвѐ, и҆ терпѣ́нїе ᲂу҆пова́нїѧ гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀, пред̾ бг҃омъ и҆ ѻ҆ц҃е́мъ на́шимъ,

4wiedząc, bracia umiłowani, że wasze wybranie jest od Boga.

4вѣ́дѧще, бра́тїе возлю́бленнаѧ, ѿ бг҃а и҆збра́нїе ва́ше:

5Albowiem nasze zwiastowanie Ewangelii dokonało się pośród was nie tylko w słowie, lecz także w mocy i w Duchu Świętym, i obwieszczeniu wielkim. Wiecie przecież, jacy byliśmy wśród was ze względu na was.

5ꙗ҆́кѡ бл҃говѣствова́нїе на́ше не бы́сть къ ва́мъ въ сло́вѣ то́чїю, но и҆ въ си́лѣ, и҆ въ дс҃ѣ ст҃ѣ, и҆ во и҆звѣще́нїи мно́зѣ, ꙗ҆́коже и҆ вѣ́сте, каковѝ бы́хомъ въ ва́съ ра́ди ва́съ.

13W owym czasie, gdy Jezus nauczał, rzekł do Niego ktoś z tłumu: – Nauczycielu, powiedz bratu memu, aby się podzielił ze mną dziedzictwem.

13Во вре́мѧ ѻ҆́но, ᲂу҆ча́щꙋ і҆и҃сꙋ, речѐ є҆мꙋ̀ нѣ́кїй ѿ наро́да: ᲂу҆чт҃лю, рцы̀ бра́тꙋ моемꙋ̀ раздѣли́ти со мно́ю достоѧ́нїе.

14On zaś rzekł do niego: – Człowieku, kto Mnie ustanowił nad wami sędzią czy rozjemcą?

14Ѻ҆́нъ же речѐ є҆мꙋ̀: человѣ́че, кто̀ мѧ̀ поста́ви сꙋдїю̀ и҆лѝ дѣли́телѧ над̾ ва́ми;

15Rzekł zaś do nich: – Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej zachłanności, albowiem nie na nadmiarze czyjegoś majątku polega życie jego.

15Рече́ же къ ни̑мъ: блюди́те и҆ храни́тесѧ ѿ лихои́мства: ꙗ҆́кѡ не ѿ и҆збы́тка {внегда̀ и҆збы́точествовати} комꙋ̀ живо́тъ є҆гѡ̀ є҆́сть ѿ и҆мѣ́нїѧ є҆гѡ̀.

22Rzekł zaś do swoich uczniów: Dlatego, mówię wam, nie martwcie się o duszę waszą, co byście jedli, ani o ciało, w co byście się przyodziali.

22Рече́ же ко ᲂу҆чн҃кѡ́мъ свои́мъ: сегѡ̀ ра́ди гл҃ю ва́мъ: не пецы́тесѧ дꙋше́ю ва́шею, что̀ ꙗ҆́сте: ни тѣ́ломъ, во что̀ ѡ҆блече́тесѧ:

23Dusza bowiem to więcej niż jedzenie, a ciało więcej niż odzienie.

23дꙋша̀ бо́льши є҆́сть пи́щи, и҆ тѣ́ло ѻ҆де́жды.

24Pomyślcie o krukach: nie sieją ani żną, nie mają ani mieszkań, ani spichlerzy, Bóg je karmi. O ileż więcej wy jesteście warci od ptaków?

24Смотри́те вра̑нъ, ꙗ҆́кѡ не сѣ́ютъ, ни жнꙋ́тъ: и҆̀мже нѣ́сть сокро́вища, ни жи́тницы, и҆ бг҃ъ пита́етъ и҆̀хъ: кольмѝ па́че вы̀ є҆стѐ лꙋ́чши пти́цъ;

25Któż z was, martwiąc się, może łokieć dołożyć do wzrostu swego?

25Кто́ же ѿ ва́съ пекі́йсѧ мо́жетъ приложи́ти во́зрастꙋ своемꙋ̀ ла́коть є҆ди́нъ;

26Jeśli więc nic nie możecie w sprawach tak małych, to czemu się o resztę martwicie?

26А҆́ще ᲂу҆̀бо ни ма́ла чесѡ̀ мо́жете, что̀ ѡ҆ про́чихъ пече́тесѧ;

27Pomyślcie o liliach, jak rosną, nie trudzą się, nie przędą, a powiadam wam: – Nawet Salomon w całej swej chwale nie był tak strojny jak jedna z nich.

27Смотри́те крі́ны, ка́кѡ растꙋ́тъ: не трꙋжда́ютсѧ, ни прѧдꙋ́тъ: гл҃ю же ва́мъ, ꙗ҆́кѡ ни соломѡ́нъ во все́й сла́вѣ свое́й ѡ҆блече́сѧ, ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ ѿ си́хъ.

28Jeśli więc roślinkę na polu, która dziś jest, a jutro do pieca się wrzuca, Bóg tak przyodziewa, to o ileż bardziej was, małoduszni?

28А҆́ще же травꙋ̀, на селѣ̀ дне́сь сꙋ́щꙋ и҆ ᲂу҆́трѣ въ пе́щь вме́щемꙋ, бг҃ъ та́кѡ ѡ҆дѣва́етъ: кольмѝ па́че ва́съ, маловѣ́ри;

29Wy także nie szukajcie, co byście jedli lub pili, ani nie dręczcie się;

29И҆ вы̀ не и҆щи́те, что̀ ꙗ҆́сте, и҆лѝ что̀ пїе́те: и҆ не возноси́тесѧ:

30tego wszystkiego bowiem narody tego świata poszukują, wasz Ojciec zaś wie, że tego potrzebujecie.

30всѣ́хъ бо си́хъ ꙗ҆зы́цы мі́ра сегѡ̀ и҆́щꙋтъ: ва́шъ же ѻ҆ц҃ъ вѣ́сть, ꙗ҆́кѡ тре́бꙋете си́хъ:

31Szukajcie raczej Królestwa Bożego, a wszystko to będzie wam dodane.

31ѻ҆ба́че и҆щи́те црⷭ҇твїѧ бж҃їѧ, и҆ сїѧ̑ всѧ̑ приложа́тсѧ ва́мъ.