Czytania Liturgiczne na 28(15) październik 2026 roku

17A wszystko, co czynicie słowem lub czynem, wszystko czyńcie w imieniu Pana, Jezusa Chrystusa, dziękując Bogu i Ojcu przez Niego.

17Бра́тїе, всѐ є҆́же а҆́ще что̀ творитѐ сло́вомъ, и҆лѝ дѣ́ломъ, всѧ̑ во и҆́мѧ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀, благодарѧ́ще бг҃а и҆ ѻ҆ц҃а̀ тѣ́мъ.

18Żony, bądźcie posłuszne swoim mężom, jak przystoi w Panu.

18Жєны̀, повинꙋ́йтесѧ свои̑мъ мꙋ́жємъ, ꙗ҆́коже подоба́етъ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ.

19Mężowie, miłujcie wasze żony i nie bądźcie dla nich przykrymi.

19Мꙋ́жїе, люби́те жєны̀ ва́шѧ, и҆ не ѡ҆горча́йтесѧ къ ни̑мъ.

20Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom swoim we wszystkim, bo to jest miłe Panu.

20Ча̑да, послꙋ́шайте роди́телей (свои́хъ) во все́мъ: сїе́ бо ᲂу҆го́дно є҆́сть гдⷭ҇еви.

21Ojcowie, nie drażnijcie dzieci waszych, aby nie upadały na duchu.

21Ѻ҆тцы̀, не раздража́йте ча̑дъ ва́шихъ, да не ᲂу҆ныва́ютъ.

22Niewolnicy, bądźcie posłuszni we wszystkim swoim panom według ciała, pracując nie tylko dla oczu, żeby się ludziom podobać, lecz w prostocie serca, bojąc się Pana.

22Рабѝ, послꙋ́шайте по всемꙋ̀ плотски́хъ госпо́дїй (ва́шихъ), не пред̾ ѻ҆чи́ма то́чїю рабо́тающе а҆́ки человѣкоꙋгѡ́дницы, но въ простотѣ̀ се́рдца, боѧ́щесѧ бг҃а.

23I cokolwiek byście czynili, z całej duszy pracujcie, jak dla Pana, a nie jak dla ludzi,

23И҆ всѧ́ко, є҆́же а҆́ще что̀ творитѐ, ѿ дꙋшѝ дѣ́лайте, ꙗ҆́коже гдⷭ҇ꙋ, а҆ не человѣ́кѡмъ,

24wiedząc, że od Pana przyjmiecie zapłatę dziedzictwa. Panu bowiem, Chrystusowi służycie!

24вѣ́дѧще, ꙗ҆́кѡ ѿ гдⷭ҇а прїи́мете воздаѧ́нїе достоѧ́нїѧ: гдⷭ҇ꙋ бо хрⷭ҇тꙋ̀ рабо́таете.

25Kto bowiem czyni nieprawość, odbierze za nią nieprawość, bez względu na osobę.

25А҆ ѡ҆би́дѧй воспрїи́метъ, є҆́же ѡ҆би́дѣ: и҆ нѣ́сть лица̀ ѡ҆бинове́нїѧ.

1Panowie, zapewniajcie niewolnikom to, co sprawiedliwe i [im] należne, wiedząc, że i wy macie Pana w niebie.

1Госпо́дїе, пра́вдꙋ и҆ ᲂу҆равне́нїе рабѡ́мъ подава́йте, вѣ́дѧще, ꙗ҆́кѡ и҆ вы̀ и҆́мате гдⷭ҇а на нб҃сѣ́хъ.

22W owym czasie, wszedł do łodzi Jezus i uczniowie Jego, i rzekł do nich: – Przeprawmy się na tamten brzeg jeziora. I odpłynęli.

22Во вре́мѧ ѻ҆́но, влѣ́зъ і҆и҃съ въ кора́бль, и҆ ᲂу҆ченицы̀ є҆гѡ̀, и҆ речѐ къ ни́мъ: пре́йдемъ на ѻ҆́нъ по́лъ є҆́зера. и҆ поидо́ша.

23Gdy zaś płynęli, zasnął. I spadł na jezioro huraganowy wicher i zalewało ich, i było niebezpiecznie.

23И҆дꙋ́щымъ же и҆̀мъ, ᲂу҆́спе. И҆ сни́де бꙋ́рѧ вѣ́тренаѧ въ є҆́зеро, и҆ скончава́хꙋсѧ и҆ въ бѣдѣ̀ бѣ́хꙋ.

24Przypadłszy do Niego, zbudzili Go, mówiąc: – Mistrzu, Mistrzu, giniemy! On zaś powstawszy, zgromił wicher i wzburzone fale; i ustały, i stała się cisza.

24И҆ пристꙋ́пльше воздвиго́ша є҆го̀, глаго́люще: наста́вниче, наста́вниче, погиба́емъ. Ѻ҆́нъ же воста́въ запретѝ вѣ́трꙋ и҆ волне́нїю водно́мꙋ: и҆ ᲂу҆лего́ста, и҆ бы́сть тишина̀.

25Powiedział do nich: – Gdzie jest wiara wasza? Przestraszeni zaś, zdumiewali się, mówiąc do siebie nawzajem: – Kim zatem jest Ten, że rozkazuje wichrom i wodzie, i słuchają Go?

25Рече́ же и҆̀мъ: гдѣ̀ є҆́сть вѣ́ра ва́ша; Оу҆боѧ́вшесѧ же чꙋди́шасѧ, глаго́люще дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ: кто̀ ᲂу҆̀бо се́й є҆́сть, ꙗ҆́кѡ и҆ вѣ́трѡмъ повелѣва́етъ и҆ водѣ̀, и҆ послꙋ́шаютъ є҆гѡ̀;