10. rocznica śmierci arcybiskupa Adama (Dubeca)

Żyłeś pobożnie w wierze, nadziei, miłości, cichości, czystości i w godności kapłańskiej, godny pamięci. Przeto Bóg przedwieczny, dla którego trudziłeś się, sam umieści Twego ducha w miejscu światłości i piękna, gdzie znajdują odpoczynek sprawiedliwi, otrzymasz na sądzie Chrystusa odpuszczenie grzechów i wielkie miłosierdzie (troparion z rytu pogrzebu kapłańskiego)

Śp. arcybiskup Adam ( Aleksander Dubec) urodził się w łemkowskiej wsi Florynka w 1926 roku. Przeszedł ciernisty szlak życiowy – doświadczenie wojny, tragiczne wysiedlenie 1947 roku, życie na obczyźnie. Kapłaństwo w życiu arcybiskupa Adama stało się oddaną służbą prawosławnej Cerkwi i swojemu narodowi.

W 1964 roku święcenia kapłańskie przyjął z rąk arcybiskupa łódzkiego i poznańskiego Jerzego (Korenistowa). Służbę kapłańską niósł w parafiach w Wysowej Zdroju, Kalnikowie i Sanoku.

18 stycznia 1983 r. złożył śluby zakonne z imieniem Adam i został podniesiony do godności archimandryty. 30 stycznia 1983 odbyła się jego chirotonia biskupia. Do 22 września 1983 był wikariuszem diecezji warszawsko-bielskiej (z tytułem biskupa lubelskiego), a następnie objął przewodnictwo restytuowanej po 292 latach prawosławnej diecezji przemyskiej (przemysko – nowosądeckiej) z siedzibą w Sanoku. W 1996 został podniesiony do godności arcybiskupiej. Zmarł 24 lipca 2016 w godzinach popołudniowych w szpitalu w Sanoku, w 90. roku życia. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 27 lipca 2016 w Sanoku pod przewodnictwem Jego Eminencji, Wielce Błogosławionego metropolity warszawskiego i całej Polski Sawy, po czym ciało zostało przewiezione do Krynicy-Zdroju i złożone w krypcie pod cerkwią św. Włodzimierza Wielkiego.

24 lipca, w dzień niebiańskiego wspomnienia św. równej apostołom Olgi, w 10. rocznicę śmierci śp. Arcybiskupa Adama, w cerkwi pw. św. Włodzimierza Wielkiego w Krynicy Zdroju sprawowana była Św. Liturgia i panichida nad grobem władyki Adama.

Nabożeństwom przewodniczył ordynariusz diecezji przemysko-gorlickiej arcybiskup Paisjusz w asyście 7 duchownych i protodiakona. Śpiewał chór parafialny pd. Piotra Trochanowskiego. Po Ewangelii ze słowem do wiernych zwrócił się ks. mitrat Julian Feleńczak, który przypomniał ziemski szlak władyki.

Po zakończeniu Św. Liturgii procesyjnie przeszliśmy do dolnej cerkwi pw. św. św. Cyryla i Metodego (znajdującej się w krypcie pod ołtarzem cerkwi św. Włodzimierza), w której spoczywa arcybiskup Adam. Nad jego grobem sprawowana była panichida.

Na zakończenie Jego Ekscelencja, arcybiskup Paisjusz w swym słowie zwrócił uwagę na fakt, że śp. Arcybiskup Adam przyszedł na świat w 1926 roku – kiedy to Łemkowie zaczęli powracać do wiary ojców, św. Prawosławia, po 235 latach przebywania w ciemności unii. Pan Bóg, widząc wielką wiarę naszych przodków, daje im nowego apostoła w osobie przyszłego władyki, który poprowadzi przyszłe pokolenia drogą miłości do Cerkwi prawosławnej, swej kultury, języka i tradycji.

Dzisiaj stojąc przy jego grobie zadajmy sobie pytanie, czy godnie wypełniamy testament największego z Łemków, czy nie błądzimy po ścieżkach współczesnego świata, kuszącego nas dobrami materialnymi i tym samym zwodzącego z drogi prowadzącej poprzez Cerkiew do zbawienia?! Oddajmy siebie Cerkwi i naszej tradycji tak jak to uczynił śp. Władyka Adam, który przeszedł tutaj na ziemi łzy i poniżenia, ale zachował wielką wiarę i przyniósł Bogu w ofiarę swoje życie i to wszystko, co po sobie zostawił. Naśladujmy go i tylko wtedy będziemy mogli w duchowym spokoju wypowiedzieć słowa apostoła Pawła: Toczyłem piękny bój. Bieg ukończyłem. Wiarę — zachowałem. Teraz czeka na mnie wieniec sprawiedliwości, który w tym Dniu da mi Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie — da go wszystkim, którzy z utęsknieniem oczekują Jego przyjścia (II Tym. 4:7-8).

Wieczna tobie pamięć, godny czci i pamięci arcybiskupie Adamie !

Tekst i foto: ks. prot. Jarosław Grycz.