Biskup piotrkowski Paisjusz

13 kwietnia, w Piątek Paschy, w katedrze św. Marii Magdaleny w Warszawie miała miejsce chirotonia biskupia księdza archimandryty Paisjusza.

Wstępem do chirotonii był obrzęd mianowania, który odbył się w przeddzień, 12 kwietnia wieczorem. Kandydatowi na biskupa została ogłoszona decyzja soboru biskupów, a ks. archimandryta Paisjusz zgodził się z tą decyzją. Następnie miał miejsce krótki molebien i przemówienie kandydata na biskupa, w którym przedstawił on swoją drogę życiową, która doprowadziła go do tego czasu i miejsca. Obrzęd mianowania zakończył się paschalnym nabożeństwem wieczerni i jutrzni.

W piątek rano, przed Liturgią, miał miejsce obrzęd wyznania wiary. Kandydat na biskupa, trzykrotnie wyznał podstawowe dogmaty i prawdy wiary Kościoła prawosławnego. Właściwy sakrament kapłaństwa miał miejsce tuż po śpiewie pieśni „Którzy w Chrystusie ochrzczeni są (Jelicy wo Chrysta…)”. Kandydat na biskupa został przyprowadzony do części ołtarzowej świątyni, na jego głowę biskupi położyli najpierw księgę Ewangelii, a następnie swe ręce czytając modlitwy święceń biskupich. „Sam, Władco wszystkich, i tego wybranego oraz godnego podjęcia brzemienia Ewangelii i godności biskupiej przez nałożenie rąk nas obecnych tu współbiskupów i współsług, przez zstąpienie, moc i łaskę Świętego Twego Ducha umocnij, jak umacniałeś świętych apostołów i proroków, jak namaszczałeś królów, jak uświęcałeś biskupów i nieskalane okaż jego biskupstwo, upiększywszy go wszelka czcią, okaż świętym, aby był godnym prosić Ciebie o wszystko potrzebne do zbawienia ludu i doprowadzenia ludu do posłuszeństwa Tobie.”.

Sakrament święceń biskupich zakończyło „Aksios” śpiewane kolejno przez duchowieństwo i chór wraz z ludźmi, co poświadczyło zgodę wszystkich, iż nowowyświęcony biskup jest godzien przyjęcia tej posługi.

Po zakończeniu uroczystej Liturgii miało miejsce pozdrawianie i składanie życzeń nowemu biskupowi, który po raz pierwszy sprawował nabożeństwo w tym charakterze.

Uroczystości święceń biskupich przewodniczył zwierzchnik Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, metropolita Sawa, a towarzyszyli mu inni członkowie soboru biskupów PAKP i liczne duchowieństwo. Gościnnie w nabożeństwie wziął udział biskup Tichon z Kościoła prawosławnego Czech i Słowacji. Nie zabrakło przedstawicieli innych Kościołów, władz państwowych, zaprzyjaźnionych organizacji i instytucji.

Decyzję o chirotonii archimandryty Paisjusza na biskupa piotrkowskiego (biskupa pomocniczego diecezji łódzko-poznańskiej) podjął Sobór Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na posiedzeniu 20 marca br.

Ksiądz dr archimandryta Paisjusz urodził się 7 lipca 1969 r. w Szczecinku w rodzinie ks. Piotra i Walentyny Martyniuków. Śluby monastyczne małej schimy złożył 6 kwietnia 1989 r. w monasterze św. Onufrego w Jabłecznej. Święcenia diakońskie (7 kwietnia 1989 r.) i kapłańskie (22 kwietnia 1989 r.) otrzymał z rąk biskupa lubelskiego i chełmskiego Abla. W 1992 r. ukończył Prawosławne Seminarium Duchowne w Jabłecznej. W 1998 r. ukończył studia magisterskie na Wydziale Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Preszowie (Słowacja), a w 2001 r. doktoranckie na tejże uczelni, broniąc pracę doktorską na temat: „Duszpasterstwo w listach Apostoła Pawła”. W ostatnim czasie był prorektorem Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, a także proboszczem parafii św. Jana Klimaka w Warszawie.

„Ty, Panie, uczyń, aby i ten wskazany budowniczy łaski biskupiej był naśladowca Ciebie, prawdziwego Pasterza, który oddał swoją duszę za owce swoje, był przewodnikiem ślepych, światłem dla pozostających w mroku, karcicielem niemądrych, nauczycielem dzieci, światłością w świecie, aby udoskonaliwszy w tym życiu powierzone mu dusze, stanął przed Twym tronem bez zawstydzenia i otrzymał wielka nagrodę, jaką przygotowałeś dla tych, którzy cierpieli za głoszenie Twojej Ewangelii.”

Biskupowi Paisjuszowi, w tak ważnych w jego życiu chwilach życzymy, by jego praca dla dobra Kościoła wspierana była przez Łaskę Ducha Świętego. Niech biskupia posługa przynosi widzialne i niewidzialne owoce, które posłużą ku wzmocnieniu Cerkwi, a wiernym pomogą pewnie kroczyć na drodze ku Zbawieniu.

Na długie lata!

fot. Marta Łuksza ks. Jerzy Tofiluk

Teksty w języku polskim: