List paschalny św. Soboru Biskupów PAKP

List paschalny Świętego Soboru Biskupów Świętego Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego do czcigodnego duchowieństwa, miłujących Boga mnichów i wszystkich wiernych Jego dzieci.

Przyjdźcie, wszyscy wierni, pokłońmy się świętemu Zmartwychwstaniu Chrystusa, oto bowiem przez Krzyż nadeszła radość dla całego świata.

Chrystus zmartwychwstał!

„Powstał Jezus z grobu, jak i przepowiedział” i my dzisiaj mając świadomość tej prawdy świętujemy pełen światłości dzień Świętej Paschy, i kłaniamy się pełnemu światłości powstaniu z martwych Chrystusa Dawcy Życia, który zniszczył otchłań i śmierć oraz dał nam życie wieczne.

Jemu przynależy chwała i panowanie na wieki!, bowiem „zaiste święta i zbawcza noc (…) w niej światłość bezczasowa z grobu cieleśnie wszystkim zajaśniała”. Prawda zawarta w tych słowach daje nam duchową radość i daje „radość całemu światu”.

Bracia i Siostry! Prawda paschalna, dająca nam radość duchową i wesele, pozostaje podstawą życia ludzkiego, zwycięża śmierć, skalanie i zniszczenie. Chrystus przez swoje Zmartwychwstanie przeprowadził nas ze śmierci do życia i dał nam możliwość życia duchowego oraz wejścia do Królestwa Niebieskiego.

Święty Kościół, Matka nasza, mając świadomość tej prawdy, ogłasza: „Zmartwychwstania dzień! Rozjaśnijmy twarz, ludy! Pascha, Pańska Pascha! Ze śmierci do życia, i z ziemi do nieba, Chrystus Bóg nas wiedzie, hymn zwycięstwa nucących”.

Chrystus Zwycięzca śmierci jest początkiem naszego zmartwychwstania i życia wiecznego: „Ja jestem zmartwychwstanie i życie – powiedział Pan – kto wierzy we mnie, choćby i umarł, żyć będzie” (J 11, 25). On jest „Światłością prawdziwą, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat” (J 1, 9).

Bracia i Siostry! Chrystus zmartwychwstał! Zmartwychwstańmy i my. On w samym sobie wskrzesił ludzkość. Wskrzesi także tych, którzy z Nim przyjmują Jego przeczyste Ciało i Krew, i tym samym stają się członkami Świętego Kościoła, Głową którego jest On. To On napełnia życie człowieka sensem i nadzieją, pomaga dać odpowiedź na różne pytania w codziennym życiu człowieka. Jego prawda odpędza od nas bojaźń, zniechęcenie i rozpacz. Święty Serafin z Sarowa miał w zwyczaju mawiać: „Chrystus zmartwychwstał! Radość moja”. A Apostoł Paweł powiedział: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” (Flp 4, 13).

Tryumf paschalny ogarnia całe stworzenie, cały świat, ocienia go swoją łaską: „Dzisiaj wszystko jasności jest pełne niebo i ziemia i otchłań cała”. Święty Jan Chryzostom mówi: „Zmartwychwstał Chrystus i życie świeci swą pełnią”.

Zmartwychwstały Chrystus w swoim powstaniu z martwych jednoczy wszystko: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Wychodzi z grobu jak Oblubieniec z komnaty weselnej, ze znakiem zwycięstwa nad śmiercią. „Powstał Jezus z grobu, jak i przepowiedział, dał nam żywot wieczny, i wielkie miłosierdzie”. Śmierć straciła swą moc i nie ma już władzy nad życiem: „Gdzież więc, o śmierci, jest twój oścień? Gdzie twe, piekło, zwycięstwo?” (Oz 13, 14).

Święty Kościół odpowiada na to pytanie słowami Słowa Bożego: „Świętujmy śmierci uśmiercenie, piekła obalenie i życia wiecznego początek”. „Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli” (1 Kor 15, 20). To On zniewolił otchłań i sprawił, że ona zgorzkniała, świadczy św. Jan Chryzostom w swojej paschalnej mowie katechetycznej. Tryumfuje cały świat anielski i ludzki: „Niebiosa niechaj godnie się weselą i ziemia niech się raduje, niech świętuje świat cały, widzialny i niewidzialny, albowiem Chrystus, radość wieczna, zmartwychwstał”.

Radość Świętej Paschy przyszła na świat przez Wielki Piątek i Święty Krzyż, na którym był ukrzyżowany Bogoczłowiek Jezus Chrystus. Krzyż od tej chwili stoi w centrum życia ludzkiego i życia świata. Prawda ta jest wyrażona w hymnach cerkiewnych: "Krzyżowi Twemu kłaniamy się, Chryste, i święte Zmartwychwstanie Twoje śpiewamy i sławimy”. Stąd nasze prawosławne rozumienie Paschy Krzyża i Zmartwychwstania.

Święty Krzyż jest umocnieniem naszej wiary. To on w ciągu całej historii chrześcijaństwa zwyciężał zło. On zwycięża także dzisiaj i żadne sprzeciwy oraz wrogie moce nie są w stanie go zniszczyć. My, ludzie wiary, głęboko w to wierzymy i wyznajemy wobec świata: „Ufaj, ufaj, ludu Boży, albowiem On zwyciężył wrogów jako wszechmocny”. Tym, którzy powstają przeciwko krzyżowi, przypominamy słowa ukrzyżowanego na nim Jezusa: „Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią…” (Łk 23, 24).

Bracia i Siostry! Wierni naszego Kościoła przez całą historię pokornie nieśli swój krzyż. Ponieśmy go także dzisiaj i nieśmy jutro, pamiętając o słowach Zmartwychwstałego Chrystusa: „Kto chce iść za mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i idzie za mną” (Mk 8, 34). W pieśni cerkiewnej śpiewamy: „Jestem wielkim grzesznikiem na ziemskiej drodze, dopomóż mi, Boże, nieść krzyż mój”.

Tą drogą szli nasi przodkowie. W momentach trudnych doświadczeń zawsze znajdowali pomoc Chrystusa, Zwycięzcy otchłani. Tak było trzysta lat temu. W 1710 roku, przeżywając doświadczenie choroby, oni spieszyli ze swymi krzyżami do cudownej ikony Chrystusa Zbawiciela na świętej górze Grabarce. W cieniu swego krzyża, który stawiali obok cerkwi, otrzymywali uleczenie. Krzyże na Grabarce do dzisiaj są naocznym przykładem mocy świętego Krzyża. Cud ikony Zbawiciela i krzyże przynoszone przez nas na to święte miejsce świadczą światu o wielkiej mocy świętego Krzyża. „Albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4, 12).

Bracia i Siostry! Świętując Świętą Paschę 2010 roku, złóżmy dziękczynienie Ukrzyżowanemu i Zmartwychwstałemu Chrystusowi za całe Jego miłosierdziem nam okazane, za radości i smutki. To On nas wzywa: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni, a ja dam wam ukojenie. Weźcie na siebie jarzmo moje i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie” (Mt 11, 28-30). "Ufajcie, ja jestem, nie bójcie się” (Mt 14, 27). Z duchowym entuzjazmem wejdziemy w radość Pana swego. I pierwsi, i ostatni, otrzymamy nagrodę od miłosiernego Władcy. „Niech nikt nie opłakuje grzechów, przebaczenie bowiem z grobu zajaśniało” dla tych, którzy pragną je otrzymać.

Drodzy Ojcowie, Mnisi i Mniszki, Bracia i Siostry, Młodzieży i Dzieci!

Wzywamy was wszystkich, abyście stali się uczestnikami Zmartwychwstania Pana naszego Jezusa Chrystusa. „Darujmy wszystko w Zmartwychwstaniu!”, aby rzeczywiście nasycić się radością i światłością Zmartwychwstania Chrystusa Zbawcy.

Chrystus prawdziwie zmartwychwstał!

Z Bożego miłosierdzia, pokorni:

+ Sawa, metropolita warszawski i całej Polski + Szymon, arcybiskup łódzki i poznański + Adam, arcybiskup przemyski i nowosądecki + Jeremiasz, arcybiskup wrocławski i szczeciński + Abel, arcybiskup lubelski i chełmski + Miron, arcybiskup Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego, biskup hajnowski + Jakub, arcybiskup białostocki i ddański + Grzegorz, biskup supraski + Jerzy, biskup siemiatycki + Paisjusz, biskup gorlicki

Pascha Chrystusa, 2010 roku, Stołeczne Miasto Warszawa

— Michał Kalina